Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش طراحی لوگو طراحی گرافیک

نشانه یک تعمیرگاه دوچرخه، با کف‌هایش: نقطه ۱۴ واحد، فاصله ۱۰ واحد، پیوند ۹ واحد، و قفل لاتینی که همان روز ساخته می‌شود.

۴بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

یک نشانه، پنج جا

همان پنج حرف، در هر اندازه‌ای که واقعا به کار می‌رود

هر قاب حالتی است که نشانه در آن قرار می‌گیرد، نه قدمی از ساختنش، و در هر کدام چیز دیگری می‌شکند.

  1. ۰۱۱۲۰ میلی‌متر، روی کرکره مغازهیک نقاشی. تنها راه شکست خوردن اینجا کسل‌کننده بودن است
  2. ۰۲۴۰ میلی‌متر، روی سربرگچشمه‌های داخل حرف مهم می‌شوند و نقطه‌ها هنوز جدا می‌مانند
  3. ۰۳۸ میلی‌متر، گلدوزی روی روپوشسوزن زیر حدود یک میلی‌متر خطی نمی‌سازد، پس نه واحد کف است
  4. ۰۴۱۶ پیکسل، تب مرورگراصلا نقاشی نیست. یک سایه است، و پرسش این است که سایه چه کسی
  5. ۰۵تک‌رنگ، روی مهرمرکب از دو طرف به داخل پخش می‌شود و چشمه نه واحدی پر می‌شود

قاب‌ها اندازه‌اند و نه ترتیبی در زمان، و هیچ ترتیبی برای درست کردنشان وجود ندارد: تغییری که برای تب مرورگر داده شود، به همان اندازه در ۱۲۰ میلی‌متر خراب می‌کند که برعکسش.

نشانه را بزرگ می‌کشید و کوچک قضاوتش می‌کنید، و در خط فارسی اولین چیزی که کوچک شدن را نمی‌آورد نقطه است. نشانه را در ارتفاع ۱۰۰ واحد بکشید و از روی همان قضاوت نکنید: صد واحد فقط یک شبکه است تا بشود اندازه‌ها را با هم مقایسه کرد، و سه کف روی همان شبکه نوشته می‌شوند پیش از آنکه یک خط کشیده شود.

سعید نشانه یک تعمیرگاه دوچرخه به نام «پنجره» را کشید، پنج حرف با سه نقطه. کف‌ها اینها بودند: هیچ نقطه‌ای کمتر از ۱۴ واحد، چون نقطه زودتر از خط می‌رود، فاصله نقطه تا خط دست‌کم ۱۰ واحد، و ضخامت را روی پیوند بسنجید نه روی ساقه، و زیر ۹ واحد نروید. پیوند همان جایی است که دو حرف به هم می‌رسند و همیشه از ساقه نازک‌تر است، پس عددی که از ساقه بردارید عدد نشانه نیست.

چرا این سه عدد و نه عددهای دیگر

چون تب مرورگر آنها را تعیین کرده است. در ۱۶ پیکسل مقیاس ۰٫۱۶ است، پس ۱۴ واحد می‌شود ۲٫۲ پیکسل؛ ده واحد فاصله می‌شود ۱٫۶ پیکسل و نه واحد ضخامت می‌شود ۱٫۴ پیکسل. زیر یک پیکسل هر چیزی که بکشید تصمیمش با موتور رندر است نه با شما، و آن موتور نقطه را یا محو می‌کند یا به خط می‌چسباند. نسخه اول «پنجره» نقطه‌هایش نه واحدی بود و در تب مرورگر سه حرف داشت.

پس در ۱۲۰ میلی‌متر، ۴۰ میلی‌متر، ۸ میلی‌متر و ۱۶ پیکسل امتحان کنید، و هر بار دنبال چیز دیگری بگردید. روی کرکره مغازه فقط می‌شود کسل‌کننده بود. روی سربرگ چشمه‌های داخل حرف شروع به بسته شدن می‌کنند. روی گلدوزی روپوش، سوزن زیر حدود یک میلی‌متر خطی نمی‌سازد. و روی مهر، مرکب از دو طرف به داخل پخش می‌شود و همان چشمه‌ای که در فایل باز بود پر می‌شود. تمایز، سادگی، و آزمون چشم نیمه‌بسته این آزمون‌ها را جدا جدا باز می‌کند.

نام، یا نشان

این را پیش از اولین طرح جواب بدهید، چون جوابش درباره نام است و نه درباره سلیقه کارفرما. اگر نام کوتاه است، گفتنی است و نقطه‌های کمی دارد، همان نام را بچینید و تمام؛ شهرتی که نام دارد به نشانه ارث می‌رسد. اگر نام بلند است یا نقطه‌هایش پرشمار، در اندازه کوچک به یک لکه تبدیل می‌شود و آن وقت یک نشان لازم است، که هزینه‌اش در ساعت طراحی پرداخت نمی‌شود بلکه در تکرار پرداخت می‌شود. وقتی نام خودش نشانه است و انتزاعی، تصویری، و ریسکی که در هر کدام هست دو سر همین تصمیم‌اند.

پیش از هر طرحی

اینکه نام به‌تنهایی می‌تواند نشانه را حمل کند یا نه

دو جواب، و بهای جواب دوم در ساعت طراحی پرداخت نمی‌شود.

نام کوتاه است، گفتنی است، و نقطه‌های کمی دارد؟
  • بله
    نام را بچینید و همان‌جا بایستیدنشانه‌نوشته شهرتی را به ارث می‌برد که نام از قبل دارد
    • «پنجره» سه هجاست و سه نقطه دارد
    • فاصله‌ها و انتخاب قلم تمام کار است
    • هیچ‌وقت لازم نیست برای کسی توضیح داده شود
  • نه
    یک نشان بکشید، و برایش بودجه بگذاریدنشان روز اول هیچ معنایی ندارد و بعد از تکرار کافی معنا پیدا می‌کند
    • نام بلند، نام عمومی، یا نامی که نقطه‌هایش پرشمار است
    • شهرت در تبلیغات خریده می‌شود، نه در کشیدن
    • سال‌ها باید کنار نام بایستد پیش از آنکه تنها بایستد

پرسش درباره نام است و نه درباره سلیقه کارفرما، و برای همین می‌ارزد پیش از اولین طرح جواب بگیرد و نه بعد از سه دور اصلاح.

جایی که کار می‌ایستد: قفل لاتین شش ماه بعد ساخته می‌شود

اینجاست که پیشرفت متوقف می‌شود، و معمولا بعد از اینکه پروژه تمام شده. نشانه فارسی تحویل داده می‌شود، فاکتور بسته می‌شود، و شش ماه بعد یک سفارش صادراتی یا یک سایت انگلیسی نسخه لاتین می‌خواهد. آن نسخه را کس دیگری می‌سازد، از قلمی که دم دستش بوده، با ضخامت و ارتفاعی که با نسخه فارسی نمی‌خواند. حاصلش دو نشانه است که هیچ‌کس نمی‌گوید شبیه هم نیستند و هیچ‌کس هم نمی‌گوید یکی‌اند.

قفل لاتین را همان روز بسازید، نه شش ماه بعد، و در همان فایل نگهش دارید. سه چیز باید میان دو نسخه یکی باشد: ارتفاع بصری، ضخامت پیوند، و فاصله میان نشان و نام. اگر این سه یکی باشد هیچ‌کس متوجه نمی‌شود که دو قلم مختلف در کار بوده. قالب‌ها، نسخه‌ها، و بسته تحویل می‌گوید این فایل چه چیزهایی باید داشته باشد.

با چه چیزی بکشید

اینکسکیپ در ۲۰۲۶ برای این کار کافی است و بیشتر از کافی: متن‌باز و رایگان، کامل روی دستگاه خودتان، و بدون مسئله دسترسی یا پرداخت. جای کشیدن نشانه در یک نرم‌افزار پیکسلی و بعد بازکشیدنش را گرفت، که هر بار یک نسل کیفیت می‌خورد. برای فارسی یک قدم دارد که باید عادت شود: نام را می‌چینید، بعد به مسیر تبدیلش می‌کنید، و از آن لحظه نشانه یک نقاشی است نه یک متن.

و آن قدم فقط راحتی نیست. متن نشانه را پیش از تحویل به مسیر تبدیل کنید: یک فایل SVG که متن زنده دارد روی دستگاه بیننده با هر قلمی که آنجا هست رندر می‌شود، و اگر قلم فارسی نباشد پیوندها می‌شکنند و کلمه به حروف جدا از هم تبدیل می‌شود. SVG در عوض جای تحویل دادن سه فایل PNG در سه اندازه را گرفت، چون یک فایل در هر اندازه‌ای درست درمی‌آید و روی مهر و کرکره هم همان است. قالب باز است و هزینه‌ای ندارد.

نشانه اولین چیزی است که ساخته می‌شود و آخرین چیزی است که کسی می‌شناسد. هر چه بعد از نشانه یک برند را قابل تشخیص می‌کند می‌گوید سه چیز دیگر زودتر شناخته می‌شوند، عددهای پوینت و فاصله از کاری که تعیین می‌کند کلمه‌ها خوانده می‌شوند یا نه می‌آیند، و نشانه، صفحه‌آرایی، و چیزهایی که چاپ می‌شوند بقیه بودجه را نگه داشته.

و پرسش بعدی: نشانه در چهار اندازه و روی مهر آزمایش شد، همه‌اش تک‌رنگ. رنگ که آمد، همان چشمه نه واحدی روی زمینه تیره باز به نظر می‌رسد و روی زمینه روشن بسته. کدام نسخه مرجع است؟ آنچه وقتی کار از صفحه بیرون می‌رود عوض می‌شود جایی است که این جواب می‌گیرد.

بالای این