Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش تایپوگرافی مبانی طراحی

یک دفترچه جشنواره در تبریز، با عددهایش: طول سطر شمرده‌شده، فاصله سطری که از جعبه خط می‌آید، و سه چیزی که پیش از انتخاب قلم باید دید.

۴بخش
۵دقیقه خواندن
۳عمق

قلم یک تصمیم است و بقیه عدد، و در فارسی دو تا از آن عددها اصلا مال شما نیستند. فاصله حروف را در خط فارسی هیچ‌وقت باز نکنید، چون حرف‌ها به هم می‌چسبند و باز کردن فاصله پیوندها را پاره می‌کند نه اینکه کلمه را باز کند؛ و حرف بزرگ هم که وجود ندارد. آنچه می‌ماند چهارتاست: اندازه، طول سطر، فاصله سطر، و وزن.

فرزانه دفترچه شانزده صفحه‌ای یک جشنواره تئاتر دانشجویی در تبریز را چید و اولین کاری که کرد شمردن بود، نه حساب کردن. طول سطر را روی یک سطر واقعی بشمارید، حسابش نکنید: یک بند را با همان قلم و همان اندازه بچینید، یک سطر پر را بردارید و حرف‌هایش را بشمارید. جوابش روی این دفترچه ۵۸ حرف در هر سطر، روی ستون ۷۲ میلی‌متری با متن ۱۰ پوینت بود. هر فرمولی که پیش از این شمارش نوشته شود برای قلمی نوشته شده که در فایل نیست.

فاصله سطر از جعبه خط می‌آید، نه از سلیقه

دو خانواده‌ای که همین سایت با آنها چیده شده هر دو هزار واحد در هر ام دارند، پس مقایسه‌شان مستقیم است. برش فارسی صعودش ۹۰۰ و فرودش ۴۰۰ است و برش لاتین کنارش ۹۴۱ و ۲۶۷. یعنی جعبه خط فارسی ۱۳۰۰ واحد است در برابر ۱۲۰۸ واحد لاتین، پیش از آنکه یک ذره فاصله اضافه شود. همان عددی که در فایل قلم نوشته شده، پیش از هر تصمیمی، سطر فارسی را بلندتر کرده است.

یک دفترچه، پنج اندازه

هر چه بالاتر، پله بزرگ‌تر، پس کار واقعی در پایین‌ترین اردوگاه است

یک پوینت خطا در ۱۰ پوینت بیشترِ پله بالای سرش را می‌خورد؛ در ۴۴ پوینت یک پوینت اصلا دیده نمی‌شود.

  1. ۰۱۱۰ پوینت، متن برنامهپنج هزار کلمه از همین، و تنها اندازه‌ای که واقعا خوانده می‌شود
  2. ۰۲۱۳ پوینت، نام گروهسه پوینت بالاتر، و همین کافی است چون متن زیرش ساکت است
  3. ۰۳۱۷ پوینت، نام نمایشچهار پوینت، و آخرین پله‌ای که می‌شود چشمی اشتباهش کرد
  4. ۰۴۲۶ پوینت، روزهای جشنوارهنه پوینت، و دیگر هیچ خواننده‌ای این را با نام نمایش عوضی نمی‌گیرد
  5. ۰۵۴۴ پوینت، عنوان جشنوارههجده پوینت، روی جلد، جایی که ساختن پله هیچ هزینه‌ای ندارد

این کوه مقیاس اندازه است و نه ترتیب خواندن. خواننده اول به قله می‌رسد، روی جلد، و بعد تمام سه روز جشنواره را در پایین‌ترین اردوگاه می‌گذراند.

پس عدد شروع هم فرق می‌کند. فاصله سطر متن فارسی را از ۱٫۸۵ برابر اندازه شروع کنید و از آنجا کمش کنید یا زیادش، و نه از ۱٫۵ که برای متن لاتین جواب می‌دهد. تیتر جداست: تیتر همان قلم را در ۱٫۴۵ می‌خواهد، نه در فاصله متن، چون در تیتر سطرها کوتاه‌اند و فاصله متن آنها را از هم می‌پاشد. روی جلد آن دفترچه عدد باز هم پایین‌تر رفت، چون دو سطر بود و بس.

این دو عدد با طول سطر بالا و پایین می‌روند و نه با اندازه به‌تنهایی. ستون ۷۲ میلی‌متری در ۱٫۸۵ نفس می‌کشد؛ همان متن اگر تمام عرض صفحه را بگیرد و سطرش صد و ده حرف شود، چشم برگشتن به اول سطر بعد را گم می‌کند و فاصله بیشتری می‌خواهد. ارتفاع سطر، فاصله حروف و طول سطر این سه را با هم می‌بندد.

نیم‌فاصله جزئی از کلمه است

نیم‌فاصله بخشی از کلمه است و فقط در برش عربی قلم هست. «می‌شود» یک کلمه است و «می شود» دو کلمه، و تفاوتشان یک نویسه است که در هیچ برش لاتینی وجود ندارد. اگر صفحه‌ای قلم فارسی‌اش بار نشود و به قلم سیستم بیفتد، اولین چیزی که از دست می‌رود همین است: نیم‌فاصله‌ها یا به فاصله کامل باز می‌شوند یا کلا حذف می‌شوند، و متن ناگهان پر از غلط املایی به نظر می‌رسد بی‌آنکه یک حرف عوض شده باشد.

سه آزمون پیش از انتخاب قلم

قلم فارسی را با عدد، پیوند و نیم‌فاصله بسنجید نه با الفبا

نمونه ریخته‌گرها همیشه زیباترین الفبا را نشان می‌دهد، اما خطاهای واقعی متن در عددها، وزن پررنگ و نیم‌فاصله لو می‌روند.

معیارهای انتخاب خانواده قلم فارسی

  1. بلهپوشش کامل عددهای فارسی در خانوادهنبودش باعث می‌شود تاریخ و شماره صفحه به قلم پیش‌فرض سیستم بیفتندبله
  2. بلهشمردنی ماندن دندانه‌های «س» و «ش» در وزن پررنگپیوندها در سنگین‌ترین وزن نباید به لکه تیره و بسته تبدیل شوندبله
  3. بلهرفتار درست نیم‌فاصله در واژه‌هایی مثل «می‌شود» و «کتاب‌ها»نباید به فاصله کامل باز شود یا کلا حذف شود و غلط املایی بسازدبله
  4. خیرقضاوت فقط از روی نمونه الفبای ریخته‌گرالفبا کمترین کار را در متن واقعی شانزده صفحه‌ای انجام می‌دهد و کاستی‌ها را پنهان می‌کندخیر

وقتی قلم فارسی بارگذاری نشود و به قلم سیستم بیفتد، نخستین چیزی که می‌شکند همین نیم‌فاصله‌ها هستند.

سه چیز که پیش از انتخاب قلم باید نگاه کنید، و هیچ‌کدام الفبا نیست:

  • عددها: خانواده‌ای که عدد فارسی ندارد یعنی هر تاریخ و هر شماره صفحه در قلم دیگری چاپ می‌شود.
  • پیوندها در وزن پررنگ: دندانه‌های «س» و «ش» باید در سنگین‌ترین وزن هم شمردنی بمانند.
  • نیم‌فاصله: یک بند واقعی بچینید و ببینید «می‌شود» و «کتاب‌ها» درست جدا می‌مانند.

قلم فارسی را از روی عددها و پیوندها بسنجید، نه از روی الفبا. نمونه‌ای که ریخته‌گر منتشر می‌کند تقریبا همیشه الفباست، چون الفبا زیباترین بخش هر خانواده است و کمترین کار را در یک دفترچه شانزده صفحه‌ای می‌کند. ارتفاع ایکس، چشمه‌ها، و واژگانی برای حرف زدن درباره‌شان نام این اجزا را می‌دهد تا بشود درباره‌شان حرف زد.

جایی که کار می‌ایستد: قلم را انتخاب می‌کنند و بعد رهایش می‌کنند

اینجاست که پیشرفت می‌ایستد. تمام گفت‌وگوی یک پروژه فارسی درباره این است که کدام قلم، و رایگان است یا پروانه می‌خواهد؛ و هر چهار عددی که بالا آمد پیش‌فرض نرم‌افزار می‌ماند. نتیجه یک دفترچه است که همه قلمش را تحسین می‌کنند و کسی تا آخر نمی‌خواندش. تنها چیزی که تا ابد بازخورد می‌گیرد انتخاب قلم است، و تنها چیزهایی که خواندن را ممکن می‌کنند چهار عددی هستند که هیچ‌کس درباره‌شان نظری ندارد.

شش تصمیم

آن یک تصمیمی که درباره‌اش حرف زده می‌شود، و پنج تایی که تعیینش می‌کنند

هر نظری که این دفترچه گرفت درباره قلم بود؛ هر دلیلی که خواندنش سخت بود زیر خط آب است.

  • کدام قلماول انتخاب می‌شود، سرش بحث می‌شود، و یکی از شش تصمیم است
  • رایگان است یا پروانه می‌خواهدتنها پرسشی که کارفرما هم درباره‌اش نظر دارد
چیزی که اصلا درباره‌اش نظر داده می‌شود
  • طول سطرپنجاه و هشت حرف اینجا، شمرده‌شده روی یک سطر واقعی
  • فاصله سطر۱٫۸۵ در متن و ۱٫۴۵ در تیتر، از جعبه خط و نه از اندازه
  • نیم‌فاصله‌هایک نویسه که در هیچ برش لاتینی نیست و نبودش غلط املایی می‌سازد
  • شکل عددهاتاریخ و شماره صفحه، که در یک خانواده ناقص به قلم دیگری می‌افتند
  • جایی که صفحه می‌شکنددوازده صفحه شانزده صفحه شد، و همین تصمیم بود

قلم تزئین نیست و آخرین تصمیم هم نیست. اول گرفته می‌شود، پنج تای زیرش را محدود می‌کند، و باز هم تنها چیزی است که به شکل نظر برمی‌گردد.

از کجا بردارید

گوگل فونتس در ۲۰۲۶ جایی است که خانواده‌های آزاد فارسی جمع‌اند و فایلشان قابل دانلود است، یعنی می‌شود روی دستگاه نصبشان کرد و در کار چاپی هم به کار برد، نه فقط در وب. جای خریدن پروانه برای یک پروژه را می‌گیرد پیش از آنکه حتی یک سطر چیده شده باشد. سرو کردن فایل از دامنه خودتان هم همان کار را می‌کند و دو ریشه اضافه را از مسیر برمی‌دارد، که همین سایت هم همین کار را کرده است.

از منبع تا نمایشگر

چطور قلم آزاد را بگیرید، تحویل چاپخانه بدهید و به صفحه بسپارید

انتخاب منبع، قالب فایل و زوج قلمی همگی در خدمت این هستند که چهار عدد تایپوگرافی روی کاغذ و گوشی سر جایشان بمانند.

  • منبع آزاد و میزبانیدریافت بی‌هزینه پیش از شروع چیدمان
    • گوگل فونتس برای دانلود و چاپ و وب
    • سرو از دامنه خود برای حذف مسیر اضافه
  • جفت شدن و مقیاس واکنش‌گرادو قلم برای متن و تیتر روی بوم متغیر
    • گرید ستون، کنتراست رنگ و خوانایی گوشی
    • پرسش باز تنظیم فاصله سطر از موبایل تا دسکتاپ
مسیر تامین و استقرار قلم
  • قالب قلم متغیرکنترل وزن در چاپ و وب با یک فایل
    • یک محور وزن به جای چهار فایل جدا
    • جلوگیری از خطای جایگزینی وزن در چاپخانه

ستونی که در دفترچه روی هفتاد و دو میلی‌متر بسته شد، در صفحه واکنش‌گرا با عرض متغیر مدام طول سطرش عوض می‌شود و فاصله سطر باید همراهش برود.

قالب قلم متغیر تفاوت دیگری می‌سازد که در چاپ بیشتر به چشم می‌آید تا در وب: یک فایل با یک محور وزن، به جای چهار فایل جدا برای نازک و معمولی و پررنگ و سیاه. چاپخانه یک فایل تحویل می‌گیرد و نمی‌تواند وزن اشتباه را جایگزین کند، و پله‌های میانی هم موجودند. خود قالب پول نمی‌خواهد؛ خانواده‌ای که در آن ریخته شده هر چه ریخته‌گرش بخواهد. یک فایل، و دامنه‌ای از وزن و عرض همین قالب را باز می‌کند.

دفترچه دو قلم داشت و نه سه: یکی برای متن و یکی برای عنوان‌ها. دو قلمی که با هم کار می‌کنند، و چرا سه‌تا کم پیش می‌آید می‌گوید این جفت چطور انتخاب می‌شود، و همان چهار عدد روی صفحه گوشی جواب دیگری می‌دهند، که کار رندر، اندازه‌ها، و خواندن روی گوشی است. ستونی که این عددها را نگه می‌دارد از ساختاری زیر صفحه که قرار نیست کسی ببیندش می‌آید، جوهرش از رنگ‌هایی که کنار هم کار می‌کنند و خوانا می‌مانند، و اصولی که هر چه طراحی می‌کنید سرِ پا نگهش می‌دارد بقیه را نگه داشته.

و پرسشی که این دفترچه جوابش را ندارد: چهار عدد برای یک ستون هفتاد و دو میلی‌متری تنظیم شدند. اگر همین متن فردا در نرم‌افزارها، و آن بخش‌هایی که واقعا استفاده می‌شوند به یک صفحه واکنش‌گرا برود که عرضش از سیصد و بیست تا هزار و دویست پیکسل عوض می‌شود، طول سطر مدام تغییر می‌کند و فاصله سطر باید همراهش برود. با کدام قاعده؟

کنار این

بالای این