هر چیزی در ایلاستریتور یک عنصر است با یک پرکننده و یک خط. متن، تصویر، مسیر، گروه: همهشان همین دو ویژگی را دارند، و بیشتر گیج شدنهای اول از این میآید که کسی به یک گروه نگاه میکند و انتظار دارد رفتار یک مسیر را داشته باشد.
حمید چهل و شش تابلوی راهنما را برای یک بیمارستان در شیراز آماده میکند. تابلوها از ورق آلومینیوم بریده میشوند.
چیزهایی که در همان پنجره سند تازه تصمیم گرفته میشوند
حالت رنگ را در پنجره سند تازه تعیین کنید، نه بعدا. عوض کردنش بعدا هر رنگی را که تعریف کردهاید تبدیل میکند و مقدارها دیگر همان نیستند.
واحد را برای کار چاپی روی میلیمتر بگذارید. سازنده به میلیمتر میبرد و هر تبدیلی که در ذهن انجام شود یک جای کار غلط میشود.
برای هر قلم تحویلی یک آرتبورد، و آرتبوردهای یک فایل هماندازه نیستند. چهل و شش تابلو در یک فایل، هر کدام روی آرتبورد خودش و در اندازه واقعی خودش.
اندازهای که ورق چاپ تعیینش میکند
و اینجا یک چیز هست که در انتخاب همان اندازهها اثر میگذارد و در هیچ راهنمای خارجی نیست. ورق چاپ اینجا معمولا هفتاد در صد سانتیمتر است، پس اندازه را از تقسیم همان ورق دربیاورید.
چاپخانههای افست در ایران روی همین ورق کار میکنند. یعنی اندازه یک بروشور یا یک برگه راهنما را نه فهرست کاغذهای استاندارد اروپایی، که این تقسیم تعیین میکند: چند تا در یک ورق جا میشود، و چقدر از ورق دور ریخته میشود.
کاری که این عوض میکند عملی است. اگر اندازهای انتخاب کنید که هشت تا در ورق جا شود، هزینه چاپ به ازای هر نسخه یک چیز است؛ اگر اندازهای انتخاب کنید که شش تا جا شود و باقی ورق دور ریخته شود، همان تیراژ گرانتر درمیآید بیآنکه چیزی به کار اضافه شده باشد. این پرسش را پیش از ساختن آرتبورد از چاپخانه بپرسید، نه بعد از تصویب طرح.
انتخاب کردن
پیکان سیاه کل عنصر را جابهجا میکند و پیکان سفید نقطههای داخلش را. تقریبا هر «چرا کل شکل جابهجا شد» جوابش همین است.
برای وارد شدن به یک گروه دوبار کلیک کنید، به جای اینکه از گروه درش بیاورید. از گروه درآوردن یک راهحل موقت است که ساختار را از بین میبرد، و در فایلی با چهل و شش تابلو، همان ساختار تنها چیزی است که فایل را قابل مدیریت نگه میدارد.
ترتیب رویهمقرارگیری در پنل است نه روی بوم. چیزی که جلوی چیز دیگری به نظر میرسد ممکن است در پنل جای دیگری باشد و فقط اتفاقی رویش افتاده باشد.
خط، و اندازهای که اعلام میشود
برای هر چیزی که اندازه اعلامشده دارد، خط را به داخل تراز کنید. خط پیشفرض روی مرکز مسیر مینشیند، یعنی نصفش بیرون شکل است.
برای یک تابلو با خط دو میلیمتری، این یعنی شکل یک میلیمتر از هر طرف بزرگتر از عددی است که در پنل نوشته شده. روی یک تابلو کسی نمیبیند؛ روی چهل و شش تا که همه باید در یک قاب استاندارد بنشینند، دیده میشود.
شش پنل
لایهها، ظاهر، تراز، پثفایندر، تبدیل، و نمونههای رنگ. شش پنل، و هر کدام از همان یک عنصر انتخابشده چیز دیگری میپرسند. وقتی مرتبشان کردید، فضای کاری را یک بار ذخیره کنید.
چه چیزی باز کنید
ابزار ساخت شکل طرح رایگان ندارد. جای پنل پثفایندر را برای بیشتر چسباندنها و بریدنهای روزمره میگیرد: با آن، به جای انتخاب کردن یک عملیات از یک پنل، روی همان ناحیهای که میخواهید بکشید.
Inkscape رایگان و متنباز است. جای اشتراک را برای کسی میگیرد که دارد ایدهها را یاد میگیرد نه اینکه فایل EPS تحویل میدهد، و ایدهها در هر دو برنامه یکیاند.
جایی که کار میایستد: پنجره سند تازه رد میشود
پنجره سند تازه بین شما و شروع کار ایستاده و همه چیزهایی که میپرسد پیشفرض دارند. زدن دکمه تایید یک ثانیه است و خواندنش سی ثانیه.
و آن سی ثانیه، سه چیز را تعیین میکند که بعدا عوض کردنشان یا گران است یا غیرممکن: حالت رنگ، واحد، و اندازه آرتبورد. هیچکدام هم فورا خودشان را نشان نمیدهند؛ اولین جایی که خودشان را نشان میدهند دست سازنده است.
وقتی خراب میشود چه شکلی است
یازده تابلو از آن چهل و شش تا خط دو میلیمتری روی مرکز داشتند. در فایل، هر کدام دقیقا ۳۰۰ میلیمتر بودند؛ روی آلومینیوم ۳۰۴ درآمدند. قابهای نصب برای ۳۰۰ سفارش داده شده بودند و از قبل ساخته شده بودند. یازده تابلو دوباره بریده شدند، و هزینهاش بیشتر از تمام کار طراحی آن یازده تا بود. عدد در پنل تبدیل تمام مدت درست بود؛ فقط عددی نبود که سازنده میبرید.
مسیرهایی که این شکلها را میسازند و ابزاری که میکشدشان قلم، و دو قاعدهای که همهاش همان است است. رنگهایی که در پنل نمونهها زندگی میکنند نمونه رنگ، سراسری بودن، و جایی که رنگ از دست میرود است. و تبدیل کردن یک تصویر به همین مسیرها تبدیل تصویر به مسیر، و جایی که نباید است. اینکه این برنامه اصلا برای چه کاری است، یک سطح بالاتر در وکتور: نشانه، آیکون و تصویرسازی است.