Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش ایلاستریتور (Illustrator) ابزارهای طراحی · مقدمات ایلاستریتور

چهار نشانه مسیریابی یک باغ گیاه‌شناسی: پشته ظاهر روی یک مسیر، دو قاعده قلم، و دو کاری که یک فایل فارسی پیش از فرستادن لازم دارد.

۱شاخه
۱زیرمجموعه
۳عمق

یک فلش مسیریابی

یک مسیر، و هر چه به آن آویزان است

این یک آبجکت واحد است. به شکل بدیهی کشیده می‌شد سه آبجکت بود، و عوض کردن خط بیرونی یعنی عوض کردن هر سه.

مسیر فلش

  • خط، شش پوینت سفیدزیر همه، و همان است که فلش را روی تابلوی تیره خوانا می‌کند
    • تراز به داخل
    • اتصال گرد
  • خط، دو پوینت سیاهروی خط سفید، در همان آبجکت
    • تراز به داخل
  • پرکننده، سبز باغیک نمونه رنگ سراسری، پس یک ویرایش هر چهار نشانه را عوض می‌کند
  • جلوه، مسیر موازیزنده، پس هم در صد و هشتاد میلی‌متر و هم در چهار میلی‌متر از نو کشیده می‌شود
  • ذخیره‌شده به شکل استایل گرافیکیبا یک کلیک روی سه نشانه دیگر اعمال شد

ترتیب آن دو خط، خودِ محتوای این شکل است: جایشان را عوض کنید و فلش می‌شود یک خط سفید روی یک خط سیاه، که نقاشی دیگری است بی‌آنکه مسیر دست خورده باشد.

مسیر بخش جالب کار نیست. جالب چیزی است که به مسیر آویزان می‌شود، و یک مسیر می‌تواند چند پرکننده و چند خط و جلوه روی هر کدام داشته باشد. برای نشانه‌های مسیریابی یک باغ گیاه‌شناسی، هر فلش یک مسیر است که چند پرکننده، چند خط و جلوه روی هر کدام را حمل می‌کند: یک خط سفید شش پوینتی زیر، یک خط سیاه دو پوینتی رویش، و یک پرکننده سبز، همه در یک آبجکت.

کشیدن ساده‌اش سه آبجکت می‌شد و عوض کردن خط بیرونی یعنی عوض کردن هر سه. و بعد یک استایل گرافیکی همه آن پشته را ذخیره می‌کند، پس سه فلش دیگر با یک کلیک همان شدند.

قلم، وقتی ناچار شدید

دو قاعده تمام کار قلم را می‌کنند: برای گوشه کلیک کنید، برای منحنی بکشید، و منحنی‌ای که بد باد کرده مسئله دسته است، نه مسئله نقطه. تقریبا هر بار که کسی نقطه اضافه می‌کند تا منحنی را درست کند، مسئله واقعی زاویه یا طول دسته بوده و نقطه تازه فقط جای خرابی را عوض می‌کند.

ولی قلم انتخاب اول نیست: اول سراغ شکل‌های آماده و ابزار ساخت شکل بروید. شیر آب روی نشانه‌ها یک مستطیل بود و یک تفریق، و کشیدنش با قلم بیست دقیقه بیشتر می‌گرفت و سی نقطه بیشتر می‌ساخت. قلم، و دو قاعده‌ای که همه‌اش همان است این را روی نمونه‌های سخت‌تر می‌برد.

یک تنظیم که اندازه را نگه می‌دارد

خط را به داخل تراز کنید تا شکل اندازه اعلام‌شده‌اش را نگه دارد. خطی که وسط‌چین باشد، نصفش بیرون شکل می‌افتد، پس مربع صد میلی‌متری با خط چهار پوینتی، صد و یک میلی‌متر می‌شود. روی یک نشانه که اندازه‌اش در قرارداد نوشته شده، همین یک تنظیم تفاوت میان درست و تقریبا درست است.

در یک فایل فارسی، دو کار پیش از فرستادن

و هر دو یک بار انجام می‌شوند و هر دو فراموش می‌شوند. اول: متن فارسی را پیش از فرستادن به مسیر تبدیل کنید. فایلی که متن زنده دارد روی دستگاهی که آن قلم را ندارد باز می‌شود و پیوندها می‌شکنند؛ در چاپخانه این را کسی به شما نمی‌گوید، فقط فیلم را می‌گیرند و کار غلط چاپ می‌شود.

دوم: پیش از تایپ فارسی، ترکیب‌کننده متن خاورمیانه را روشن کنید. بدون آن، حرف‌ها جدا از هم تایپ می‌شوند و هیچ مقدار تنظیم بعدی درستش نمی‌کند؛ باید متن را پاک کرد و دوباره تایپ کرد. این تنظیم در همان منوی پنل پاراگراف است و یک بار برای هر سند انتخاب می‌شود.

یک کار، چهار پنل

چهارتایی که این مجموعه واقعا به کار برد، و هیچ‌کدام اولی نیست

هر چیز دیگری در فضای کار را می‌شود برای کاری از این جنس بست بی‌آنکه چیزی از دست برود.

چهار نشانه مسیریابی
  • ظاهرپرکننده و خط و جلوه روی یک آبجکت، با ترتیبی که با کشیدن عوض می‌شود
  • نمونه‌های رنگرنگ سراسری، پس سبز یک ارجاع است نه یازده کپی
  • صفحه‌های هنرییازده‌تا: چهار نشانه در اندازه تابلو، چهار در اندازه نقشه، سه آزمون
  • مسیریاب و ساخت شکلجایی که شیر آب یک مستطیل شد و یک تفریق

روی یک مدار هستند چون هیچ‌کدام اول نیست: تغییر در نمونه‌های رنگ به همان اندازه ممکن است کار را شروع کند که تغییر در ظاهر. آنچه غایب است پنل لایه‌هاست، که روی یک فایل پیچیده حیاتی است و روی چهار نشانه تقریبا هیچ.

جایی که کار می‌ایستد: رنگ یازده بار کپی شده

اینجاست که کار می‌ایستد و در بازبینی هم پیدا نمی‌شود. سبز سازمانی با قطره‌چکان از یک آبجکت برداشته می‌شود و روی آبجکت بعدی گذاشته می‌شود، و یازده بار بعد، یازده رنگ سبز در فایل هست که ده‌تایشان دقیقا یکی‌اند و یکی‌شان یک واحد فرق دارد. روز تحویل، همان یکی است که در چاپ دیده می‌شود.

راهش یک تصمیم در ابتدای فایل است: دو رنگ اصلی را به شکل نمونه رنگ سراسری تعریف کنید. نمونه سراسری یعنی هر آبجکت به همان یک تعریف ارجاع می‌دهد، پس عوض کردنش در همه‌جا عوض می‌شود و کپی شدنش هم ممکن نیست. نمونه رنگ، سراسری بودن، و جایی که رنگ از دست می‌رود این را باز می‌کند.

و یک چیز که مقیاس نمی‌خورد

نسخه نقشه، نسخه تابلو نیست که کوچک شده باشد. همان فلش در صد و هشتاد میلی‌متر روی تابلو و در چهار میلی‌متر روی نقشه، دو نقاشی است: در اندازه کوچک خط سفید زیرین دیده نمی‌شود و فقط ضخامتش را می‌خورد، پس نسخه نقشه بدون آن کشیده می‌شود. یازده صفحه هنری همین بود: چهار نشانه در اندازه تابلو، چهار در اندازه نقشه، و سه آزمون.

با چه چیزی

ایلاستریتور در ۲۰۲۶ پیش‌فرض کار برداری است و پنل ظاهر، که همه این صفحه درباره آن است، چیزی است که ابزارهای دیگر معادل کاملش را ندارند. جای کشیدن سه آبجکت روی هم و امیدواری را می‌گیرد. نسخه رایگان ندارد و اشتراکش با کارت ایرانی پرداخت نمی‌شود.

اینکسکیپ رایگان و متن‌باز است و ساخت شکل، نمونه رنگ و تبدیل متن به مسیر را دارد؛ آنچه ندارد پشته ظاهر با چند خط روی یک مسیر است، پس همان فلش در آن دو آبجکت می‌شود. جای لایسنس پولی را روی کاری می‌گیرد که بودجه‌ای پشتش نیست. رایگان است و بدون حساب کاربری نصب می‌شود.

ایلاستریتور یک ابزار میان چند ابزار است. سندهای چند صفحه‌ای، چیده‌شده آن‌طور که باید جای سندهای بلند است، نشانه‌ای که کوچک شدن و کپی شدن را تاب بیاورد سخت‌ترین کاربرد همین ابزار است، خوانا کردن داده و فرایند جایی است که این نشانه‌ها زندگی می‌کنند، و نرم‌افزارها، و آن بخش‌هایی که واقعا استفاده می‌شوند بقیه بودجه را نگه داشته. تبدیل عکس به بردار هم کار تبدیل تصویر به مسیر، و جایی که نباید است.

و پرسش بعدی: چهار نشانه در دو اندازه ساخته شدند و هر دو نسخه از یک استایل گرافیکی می‌آیند. حالا باغ می‌خواهد همین چهارتا روی یک اپلیکیشن هم باشند، در بیست و چهار پیکسل. کدام نسخه پایه آن یکی می‌شود، و آیا اصلا باید از این فایل بیرون بیاید؟

درون این، ۱

کنار این

بالای این