دایناتیکلینک یک کامپوزیشن افترافکتس را بدون هیچ رندری داخل تایملاین پریمیر میگذارد. سود و زیانش یک جمله است: افترافکتس حالا بخشی از پخش شماست، پس هر بار که نشانگر از روی آن کلیپ رد شود، موتور افترافکتس باید همان لحظه محاسبهاش کند.
سعید یک ویدیوی معرفی هشتدقیقهای برای یک شرکت نرمافزاری تدوین میکند: تصویر ضبطشدهی مصاحبه، چند نمودار متحرک، و یک میکس نهایی که باید تحویل شود.
رفت و برگشت، و ضلعی که وجود ندارد
سه برنامه در کارند و فقط دو مسیر واقعی میانشان هست. پریمیر تایملاین است و چه بخواهد چه نخواهد مرکز ماجرا. افترافکتس از راه دایناتیکلینک زنده و بدون رندر داخل سکانس مینشیند. ادیشن میکس را میگیرد و به صورت یک ترک رندرشده برمیگرداند.
ضلع سوم اصلاً وجود ندارد: میان افترافکتس و ادیشن هیچ مسیر مستقیمی نیست. نتیجهاش ترتیب کار است و همیشه همین بوده: اول قفل شدن تصویر، بعد انیمیشن، بعد میکس. هر چیزی که هم انیمیشن بخواهد و هم میکس، باید از تایملاین رد شود، و تایملاین همان چیزی است که با عوض شدن کات عوض میشود.
دو چیز ساختاری که پروژه را از پوسیدن نگه میدارند
اولی Productions است که یک فیلم را به چند فایل پروژه تقسیم میکند که همه یک مخزن رسانه دارند. جای یک فایل پروژه را گرفت که تا چهار گیگابایت بزرگ میشود و باز شدنش شش دقیقه طول میکشد. همراه پریمیر است، که خودش اشتراکی است و از ایران قابل پرداخت نیست.
دومی رایگان است و همه بعد از حادثه پیدایش میکنند. ذخیرهی خودکار را طوری تنظیم کنید که روی یک درایو دوم بنویسد، با بیست نسخهی نگهداشتهشده به جای پنجتا. جای پنج ذخیرهی خودکار کنار پروژه روی همان دیسکی را گرفت که تازه خراب شده. رایگان است، دو فیلد در ترجیحات، و تقریباً هیچکس تا بعد از حادثه دستشان نمیزند.
دیسک کجا میرود
کش رسانه همان پوشهای است که یک درایو را بدون اینکه کسی متوجه شود پر میکند، چون هر فایلی که یک بار باز شود در آن یک نسخهی صدای همگام و یک ایندکس جا میگذارد. جایش را عوض کنید و هر چند ماه خالیاش کنید. پروکسیها جای دیگری هستند و رفتار متفاوتی دارند: پروکسی به کلیپ اصلی وصل میشود نه به نمونهی روی تایملاین، پس یک بار ساخته میشود و در هر سکانسی که همان کلیپ استفاده شود کار میکند. همین یک تفاوت است که پروکسی را قابل استفاده میکند و کش را دردسر.
صدا، که پریمیر بیشتر از آنچه فکر میکنند انجامش میدهد
در پنل صدا برای هر کلیپ یک نوع تعریف میشود. موسیقی را به عنوان موسیقی و دیالوگ را به عنوان دیالوگ علامت بزنید، و بستر زیر هر جمله پایین میآید، بدون اینکه کسی یک کیفریم بزند. برای یک ویدیوی هشتدقیقهای این تفاوت میان بیست دقیقه و دو ساعت است.
اشتباهی که هفتهی دوم شد
سعید هفت نمودار متحرک را با دایناتیکلینک داخل تایملاین گذاشت و تا آخر کار همانجا نگهشان داشت. تایملاین از هفتهی دوم به بعد در هر پخش قطع میشد و هر تصمیم تدوینی چهار برابر طول میکشید. کاری که لازم بود رندر کردن یکبارهی انیمیشنها به صورت ProRes و تدوین با همان فایل بود، و برگشتن به لینک زنده فقط وقتی که یک نمودار واقعاً عوض میشد.
گزینهی رایگانی که همین کارها را میکند جای دیگری است: اول رنگ، و نسخهی رایگانی که ناقص نیست. رقیب دیگرش روی سختافزار اپل منطق دیگری دارد: سریع روی سختافزار اپل، با تایملاین مغناطیسی. عملیات پایهای که روی این تایملاین انجام میشوند در همهی این برنامهها یکیاند: ترکها، کلیپها، و کارهای پایه. و آن سمت دیگر دایناتیکلینک خودش یک دنیاست: ابزار استاندارد موشن و کامپوزیت.