حرف‌های هانگول یک صبح وقت می‌برند و بلوک‌ها دو هفته. حرف‌ها ساخته شده‌اند و به ارث نرسیده‌اند، پس شکل هر همخوان جای زبان را نشان می‌دهد و سه دسته‌ای که با هم فرق دارند، با اضافه شدن یک خط و بعد دو برابر شدن شکل، از هم جدا می‌شوند.
هشت مورد زیر همان دستگاه‌اند، و همان دو هفته را تعیین می‌کنند.
هشت چیزی که یک صبح و دو هفته را می‌سازند
- چهارده همخوان و ده مصوت پایه هست و بقیه ترکیب همین‌ها.
- حرف‌ها در بلوک هجایی گروه می‌شوند و هر بلوک یک هجاست.
- شکل هر همخوان جای زبان را تصویر می‌کند و تصادفی نیست.
- مصوت بلند سمت راست می‌نشیند و مصوت پهن زیر همخوان.
- در آغاز بلوک، یکی از نشانه‌ها صدا ندارد و فقط جای خالی را پر می‌کند.
- همخوان پایانی زیر بلوک می‌آید و گاهی دوتایی است.
- سه دسته همخوان هست و شکلشان تفاوت را رمزگذاری می‌کند.
- خواندن بلوک به‌عنوان یک واحد، همان دو هفته‌ای است که کسی برنامه‌ریزی‌اش نمی‌کند.
کیانا در ساری الفبا را در یک صبح یاد گرفت و دو ماه بعد هنوز هر بلوک را سه تکه می‌خواند. حرف‌ها مشکلی نداشتند؛ چیزی که نشده بود این بود که مربع دیگر مونتاژ نشود. همان قدم آخر است که برنامه‌ریزی نمی‌شود چون شبیه چیزی نیست که بشود تمرینش کرد.
قاعده چیدمان یک خط است و حالت سومی ندارد
یک بلوک این‌طور ساخته می‌شود: اول جای همخوان پر می‌شود، و اگر هجا با مصوت شروع شود یک نشانه بی‌صدا آن‌جا می‌نشیند. بعد به شکل مصوت نگاه می‌کنید: بلند به راست، پهن به زیر. بعد اگر همخوان پایانی هست، زیر بلوک اضافه می‌شود.
همین کل قاعده چیدمان است و حالت سومی ندارد. به همین دلیل هم تایپ کردن، چیدمان را سریع‌تر از رونویسی یاد می‌دهد: صفحه‌کلید همین ترتیب را اجبار می‌کند و شما همان ترتیب را در خواندن هم به کار می‌برید.
قدم آخر بخشی از مونتاژ نیست و دلیل وجود این نمودار است. هرچه بالای آن است آگاهانه انجام‌شدنی است؛ خواندن وقتی خواندن می‌شود که مربع دیگر اصلاً مونتاژ نشود، و آن نقطه دو هفته بعد از صبح اول می‌رسد.
سه دسته، و فارسی فقط یکی از آن‌ها را دارد
هر همخوان اصلی در سه شکل می‌آید: ساده، دمیده، و فشرده. شکل‌ها هم همین را نشان می‌دهند: نشانه پایه، بعد یک خط اضافه، بعد دوتایی شدن، و همان ترتیب در صدا هم هست.
فارسی این سه‌گانه را ندارد و فقط یک دسته دارد، پس این تنها جایی است که خط برای شما هزینه دارد. تفاوت میان ساده و فشرده از تفاوت میان ساده و دمیده سخت‌تر شنیده می‌شود، و همان دوتاست که باید جدا کار شوند.
سطر ساده در هر ستون دو صدای متفاوت دارد، بسته به اینکه کجای واژه بنشیند. این یک قاعده صوتی است و نه یک حرف دوم، و روی کاغذ هم هیچ علامتی ندارد.
در ایران هانگول را یک روزه یاد می‌گیرند و همان‌جا رها می‌شود
هر منبعی که برای کره‌ای در دسترس شماست همان جمله را می‌گوید: الفبا یک روزه است. جمله درست است و نیمه دوم را نمی‌گوید، و همان نیمه دوم است که دو ماه کیانا را گرفت.
ایستادن جایی است که حرف‌ها را می‌دانید و خواندن کند می‌ماند، و چون همه گفته‌اند الفبا آسان است، برداشتتان این می‌شود که مسئله واژگان است. مسئله واژگان نیست؛ مسئله این است که چشم هنوز مربع را باز می‌کند.
کاری که این را می‌بندد ساده است و باید عمدی باشد: هر روز پنج دقیقه خواندن بلند متن آسان، برای دو هفته. متن باید آن‌قدر آسان باشد که هیچ واژه ناشناسی نداشته باشد، چون کاری که تمرین می‌شود خواندن مربع است و نه فهمیدن جمله.
سه دسته، هرکدام یک شکل
همخوان‌ها، و اینکه شکل‌ها تفاوت را چطور رمزگذاری می‌کنند
یک ستون را عمودی بخوانید: سه سطر همان یک حرف‌اند با یک خط اضافه و بعد دوتایی شدن، و صداها هم به همان شکل با هم نسبت دارند.
سایه نشان می‌دهد چقدر به شکل پایه اضافه شده: نشانه ساده، یک خط اضافه، یا دوتایی شدن. صداها در متن صفحه آمده‌اند.
سطر ساده در هر ستون دو صدای متفاوت دارد، بسته به اینکه کجای واژه بنشیند، و این یک قاعده صوتی است و نه یک حرف دوم. همان سطر است که گوش فارسی از سطر فشرده سخت‌تر جدایش می‌کند.
دو ابزار، و هر دو رایگان
یک جدول مرتب‌شده بر اساس طراحی جای جدول الفبایی را می‌گیرد، که شباهت خانوادگی شکل‌ها را پنهان می‌کند. تا ۲۰۲۶ رایگان است، و جدولی را انتخاب کنید که ساده و دمیده و فشرده را کنار هم می‌گذارد، چون همان گروه‌بندی خودش نیمی از درس است.
صفحه‌کلید کره‌ای روی گوشی جای رونویسی دستی را می‌گیرد، که دست را تمرین می‌دهد و چشم را کند می‌گذارد. رایگان است و دو دقیقه اضافه کردنش طول می‌کشد، و مزیتش این است که ترتیب مونتاژ را در هر واژه تکرار می‌کند.
خطا: تمام‌شده اعلام کردن الفبا بعد از یک روز
یک روز واقعاً کافی است تا حرف‌ها را بشناسید، و همان موفقیت سریع باعث می‌شود کسی سراغ قدم آخر نرود. مسئله این است که شناختن حرف با خواندن یکی نیست، و فاصله این دو در کره‌ای دو هفته است.
آزمونش یک بند است: یک متن آسان را بلند بخوانید و ببینید مکث می‌کنید یا نه. اگر مکث‌ها سر بلوک‌هایی است که حرف‌هایشان را می‌دانید، هنوز در حال مونتاژ کردنید.
بعد از این دو هفته
برای اینکه حرف‌ها در همان صبح بنشینند، مرور یک واژه دقیقاً وقتی که دارید از دستش می‌دهید برنامه‌اش را می‌دهد. برای متن آسان روزانه مطلبی کمی بالاتر از سطح شما، و اینکه چرا همان‌جا نقطه شیرین است ماده را انتخاب می‌کند، و برای جدا کردن سه دسته همخوان ship و sheep: تمرین گوش روی یک صدا در هر بار.
پرسش بعدی این است که همان بلوک‌ها وقتی کنار هم می‌نشینند چه صدایی می‌دهند، چون قاعده‌هایی سر مرزها اجرا می‌شوند: صامت‌هایی که در سه دسته می‌آیند، و قاعده‌هایی که سر مرز اجرا می‌شوند جواب می‌دهد، و ذره‌هایی که به این بلوک‌ها می‌چسبند در ذره‌ها، فعل ته جمله، و پایانه‌ای که رابطه را می‌گوید.