آموزش تلفظ هندیهندی

۰۱ هشت چیزی که واژه را عوض می‌کنند یا لهجه را نشان

• ت دندانی و ت برگشته دو صدای جدا هستند و واژه‌های واقعی را از هم جدا می‌کنند.
• ک و ک دمیده هم دو واژه متفاوت می‌سازند، و همین برای هر چهار جای دهان صادق است.
• مصوت ذاتی آخر واژه انداخته می‌شود، پس ram گفته می‌شود و rama نوشته.
• va میان و و w می‌نشیند و هیچ‌کدامشان نیست.
• هندی صدای th انگلیسی را ندارد، پس آن حرف چیز دیگری است.
• مصوت خیشومی با یک نشانه علامت می‌خورد و در املا دیده می‌شود.
• ر تپشی است و ر انگلیسی به‌جایش، لهجه را نشان می‌دهد و واژه‌ای را عوض نمی‌کند.
• یک نوار کاغذ جلوی دهان، دمیدگی را بی‌ابهام نشان می‌دهد.

فرشاد در ایلام دو هفته روی ر کار کرد چون شنیده بود سخت است، و ر فارسی از قبل تپشی بود. چیزی که هیچ‌کس نگفته بود این بود که او مصوت ذاتی آخر واژه‌ها را می‌گفت، و همان یک عادت در هر جمله چند بار تکرار می‌شد.

۰۲ دو محور، و فارسی هیچ‌کدام را به کار نمی‌برد

ت دندانی جلوتر از هر ت فارسی است و نوار کاغذ جلوی دهان تکان نمی‌خورد. ت برگشته نوکش به سقف دهان می‌رود و نوار باز هم تکان نمی‌خورد. همان دو با نفس، دو صدای دیگر می‌سازند و آن‌جا نوار تکان می‌خورد.

ت فارسی در هیچ‌کدام از این چهار خانه نیست. جایی میان دو ستون می‌نشیند با مقدار نامعلومی هوا، و به همین دلیل به‌عنوان لهجه شنیده می‌شود و نه به‌عنوان یکی از آن چهارتا.

برگشته بودن برای یک هفته مسخره حس می‌شود و بعد عادی، و همان یک هفته کل هزینه‌اش است. دمیدگی هم با نوار کاغذ بی‌ابهام قابل بررسی است، پس هر دو محور روش دارند و هیچ‌کدام حدس نیستند.

۰۳ غافلگیری، یک قاعده است که خط نمی‌نویسدش

هر صامت یک مصوت کوتاه ذاتی دارد و در آخر واژه انداخته می‌شود. یعنی حروف rama را می‌نویسند و ram گفته می‌شود، و این قاعده‌ای است که در املا هیچ نشانه‌ای ندارد.

کسی که این را نداند یک هجای اضافه به هر واژه اضافه می‌کند، و همان یک هجا در هر جمله چند بار تکرار می‌شود. این از هر دو محور بالا هم گویشور را ثابت‌تر نشان می‌دهد، چون آن دو گاهی درست درمی‌آیند و این یکی هر بار غلط است.

و برخلاف آن دو، این یکی صامت نیست و تمرین صامت درستش نمی‌کند. یک تصمیم است: هر واژه‌ای که با صامت تمام می‌شود، همان‌جا تمام می‌شود.

۰۴ در ایران هندی از فیلم می‌آید و فیلم گفتار فشرده دارد

تقریباً هر کسی در ایران هندی را از فیلم شنیده، و گفتار فیلم فشرده و سریع است. یعنی الگویی که در گوشتان نشسته، الگوی گفتار عادی نیست و تقابل‌های دقیق در آن کمتر دیده می‌شوند.

ایستادن جایی است که فهم بالاست و تولید چهار صدا را به یکی می‌ریزد، و چون در فهم مشکلی نیست، هیچ سیگنالی نمی‌گیرید. اولین باری که واژه‌ای بگویید که جفت کمینه دارد، معنا عوض می‌شود و کسی هم تصحیح نمی‌کند.

کار درست ساختن تقابل است و نه گوش دادن بیشتر: ده جفت واژه که فقط در همان یک صامت فرق دارند، از یک گویشور، و فقط شنیدن. بعد همان ده جفت با نوار کاغذ، برای تولید. سه هفته، و هر دو محور جا می‌افتند.

۰۵ دو ابزار، و یکی‌شان یک نوار کاغذ است

یک نوار کاغذ جلوی دهان جای پرسیدن از یک گویشور را می‌گیرد که درست بود یا نه، و آن پرسش تشویق برمی‌گرداند. رایگان است، و جوابش به شکلی بی‌ابهام است که گوش دادن به صدای خودتان هرگز نیست: یا تکان می‌خورد یا نمی‌خورد.

دیکته هندی روی گوشی جای همان پرسش را از طرف دیگر می‌گیرد. تا ۲۰۲۶ رایگان و نصب‌شده است، و مزیتش این است که صامت غلط به شکل حرف دیگری روی صفحه ظاهر می‌شود، پس خطا دیدنی می‌شود.

۰۶ خطا: وقت گذاشتن روی چیزی که واژه را عوض نمی‌کند

ر و مصوت خیشومی هر دو پرسروصدا هستند و هیچ‌کدام واژه‌ای را عوض نمی‌کنند. دو محور بالا و آن قاعده مصوت ذاتی، هر سه واژه را عوض می‌کنند و هر سه کمتر به گوش می‌آیند.

دو هفته فرشاد روی ر مدرک این است. همان دو هفته روی نوار کاغذ و ده جفت، هر دو محور را جابه‌جا می‌کرد، و ر از قبل درست بود.

۰۷ بعد از این هشت مورد

برای جدا کردن جفت‌هایی که هنوز یکی می‌شنوید، ship و sheep: تمرین گوش روی یک صدا در هر بار همان روش را می‌دهد و اینجا تنها روش است. برای دیدن صداها به‌صورت نشانه یک نشانه برای هر صدا، تا واژه ناآشنا گفتنی شود کار می‌کند، و برای اینکه کسی خطا را بگوید یک معلم چقدر می‌ارزد، و چه کاری را تنها می‌شود کرد.

پرسش بعدی این است که همین صداها روی کاغذ چطور نوشته می‌شوند و کدامشان از هم جدا نمی‌شوند: خطی که هر صدا را می‌نویسد، و ماترای که واژه را می‌بندد جواب می‌دهد، و واژه‌هایی که این تقابل‌ها در آن‌ها اهمیت دارند در دو لایه واژگان، و آن یکی که از فارسی آمده.