Faragiri
فارسی

زبان را انتخاب کنید ۲

همهٔ زبان‌ها

آموزش مکالمه سوئدیسوئدی

ابزاری که ادب فارسی رویش سوار است و سوئدی پنجاه سال پیش کنارش گذاشت، و جایگزینی که جمله را کوتاه‌تر می‌کند و نه بلندتر.

۶بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

رجیستری که برچیده شد

ضمیر رسمی چطور از مودبانه بودن افتاد

تاریخ‌ها خودشان توضیح‌اند. دوره‌ای که ضمیر رسمی را به‌عنوان صورت مودبانه معرفی می‌کند، دارد زبان را پیش از این اتفاق توصیف می‌کند.

  1. پیش از ۱۹۶۰عنوان‌ها و ضمیر رسمیخطاب کردن یک غریبه یعنی دانستن عنوانش
  2. حدود ۱۹۷۰اصلاحجابه‌جایی سریع به ضمیر خودمانی برای همه، در سراسر نهادها
  3. از دهه ۱۹۸۰نام کوچک، همه‌جااز جمله در نوشتار، و از جمله خطاب به کسی که هرگز ندیده‌اید
  4. امروزضمیر رسمی زنده است، عوض‌شدهبه آدم‌های خیلی مسن‌تر گفته می‌شود، و بعضی از همان‌ها فاصله می‌شنوندش

مورد آخر تله است. آن ضمیر در فرهنگ لغت هست و در فیلم‌های قدیمی، پس زبان‌آموز با آن برخورد می‌کند و منطقی نتیجه می‌گیرد که انتخاب امن است، که نیست.

ادب فارسی روی خطاب سوار است: جمع بستن فعل، و واژه‌هایی که فقط برای احترام هستند. سوئدی همان ابزار را حدود پنجاه سال پیش کنار گذاشت، و چیزی که جایش گذاشت جمله را کوتاه‌تر می‌کند و نه بلندتر.

هشت مورد زیر همان تغییر و همان چیزهایی هستند که حالا بار ادب را می‌برند.

  • du تقریباً به همه گفته می‌شود، از رئیس تا غریبه.
  • Hej سلام است و hej då خداحافظ.
  • Tack یعنی متشکرم و به‌تنهایی کامل است.
  • Lagom یعنی نه کم نه زیاد، درست به‌اندازه.
  • Varsågod یعنی بفرمایید.
  • Precis یعنی دقیقاً، و نشان می‌دهد که موافقید.
  • ادب سوئدی جمله را کوتاه‌تر می‌کند، نه بلندتر.
  • ضمیر رسمی هنوز هست ولی معنایش عوض شده و فاصله می‌سازد.

مینو در یوتبوری به رئیسش ایمیلی نوشت با سه جمله تعارف در ابتدا، دقیقاً همان‌طور که به فارسی می‌نوشت. جوابی که گرفت دو خط بود، و بعدها فهمید که ایمیلش نه محترمانه، که عجیب خوانده شده بود.

ضمیر رسمی چطور از ادب افتاد

پیش از دهه شصت میلادی، خطاب کردن یک غریبه یعنی دانستن عنوانش، و ضمیر رسمی در کار بود. حدود دهه هفتاد یک جابه‌جایی سریع اتفاق افتاد و همه‌جا، در نهادها هم، ضمیر خودمانی جای آن را گرفت.

از دهه هشتاد نام کوچک همه‌جا رایج شد، از جمله در نوشتار و از جمله خطاب به کسی که هرگز ندیده‌اید. و امروز ضمیر رسمی هنوز زنده است ولی عوض شده: به آدم‌های خیلی مسن‌تر گفته می‌شود، و بعضی از همان‌ها آن را فاصله‌گذاری می‌شنوند.

مورد آخر تله است. آن ضمیر در فرهنگ لغت هست و در فیلم‌های قدیمی، پس زبان‌آموز با آن برخورد می‌کند و منطقی نتیجه می‌گیرد که انتخاب امن است، که نیست.

وقتی ضمیر رسمی نیست، ادب را چه چیزی حمل می‌کند

ادب سوئدی در شکل درخواست است و نه در خطاب. وجه شرطی بیشتر کار را می‌کند، یک واژه کوچک نرم‌کننده وسط جمله لبه‌اش را می‌گیرد، و پرسش به‌جای خبر می‌نشیند، حتی جایی که فارسی خبر می‌گوید.

نام کوچک ساده خنثاست و صمیمیت حساب نمی‌شود. و در آخر خود کوتاهی: جمله بلند و پر از تعارف عجیب خوانده می‌شود و نه مودبانه.

مورد آخر همان است که باور کردنش برای یک فارسی‌زبان از همه سخت‌تر است. تعارف فارسی صریحاً افزایشی است: هرچه بیشتر، محترمانه‌تر. وارد کردن همان راهبرد، ایمیلی می‌سازد که همکار سوئدی عجیب می‌خواندش و نه محترم.

معامله‌ای که این تغییر با شما می‌کند

یک چیز را رایگان می‌دهد: دیگر لازم نیست پیش از هر جمله تصمیم بگیرید طرف مقابل کیست و چه سطحی می‌خواهد. همان تصمیمی که در فارسی خودکار است و در سوئدی حذف شده.

و یک چیز را می‌گیرد: هر ابزاری که برای نشان دادن احترام داشتید. آن ابزارها در سوئدی یا وجود ندارند یا معنایشان عوض شده، و جایگزینشان دقیقاً برعکس جهت کار می‌کند.

کار عملی این است: پنج جمله درخواست را با وجه شرطی و به شکل پرسش بنویسید و همان‌ها را حفظ کنید. این پنج جمله جای کل دستگاه تعارف را می‌گیرند، و کوتاه‌تر از یکی از آن‌ها هستند.

ادب بدون ضمیر

وقتی ضمیر رسمی نیست، ادب را چه چیزی حمل می‌کند

ادب سوئدی در شکل درخواست است و نه در خطاب، و جمله را کوتاه‌تر می‌کند به‌جای بلندتر.

یک درخواست مودبانه
  • وجه شرطیبیشتر کار را همین یکی می‌کند
  • یک واژه کوچک نرم‌کنندهوسط جمله انداخته می‌شود و لبه‌اش را می‌گیرد
  • پرسش به‌جای خبرحتی جایی که فارسی خبر می‌گوید
  • نام کوچک سادهکه خنثاست، و صمیمیت حساب نمی‌شود
  • خود کوتاهیجمله بلند و پر از تعارف عجیب خوانده می‌شود و نه مودبانه
  • ۰۱وجه شرطیبیشتر کار را همین یکی می‌کند
  • ۰۲یک واژه کوچک نرم‌کنندهوسط جمله انداخته می‌شود و لبه‌اش را می‌گیرد
  • ۰۳پرسش به‌جای خبرحتی جایی که فارسی خبر می‌گوید
  • ۰۴نام کوچک سادهکه خنثاست، و صمیمیت حساب نمی‌شود
  • ۰۵خود کوتاهیجمله بلند و پر از تعارف عجیب خوانده می‌شود و نه مودبانه

مورد آخر همان است که باور کردنش برای یک فارسی‌زبان از همه سخت‌تر است. تعارف صریحاً افزایشی است، و وارد کردن همان راهبرد ایمیلی می‌سازد که همکار سوئدی عجیب می‌خواندش و نه محترم.

شش واژه‌ای که هر روز لازم می‌آیند

Hej سلام است و hej då خداحافظ، و هر دو در هر موقعیتی کار می‌کنند، از صندوق فروشگاه تا جلسه کاری. Tack به‌تنهایی کامل است و لازم نیست چیزی به آن اضافه کنید، که خودش نمونه همان کوتاهی است.

Varsågod یعنی بفرمایید و Precis یعنی دقیقاً و نشان می‌دهد که موافقید. و Lagom یعنی نه کم نه زیاد، درست به‌اندازه، که واژه‌ای است که سوئدی‌ها خودشان آن را نشانه‌ای از طرز فکرشان می‌دانند و در فارسی معادل یک‌کلمه‌ای ندارد.

با چه چیزی کار کنید

کافه زبان در کتابخانه عمومی جای گشتن دنبال فرصت در زندگی عادی را می‌گیرد، جایی که انگلیسی برای هر دو طرف سریع‌تر است. رایگان است، و قاعده اتاق تصمیم را حذف می‌کند.

سریال سوئدی، دیده‌شده به قصد خطاب، جای دیالوگ کتاب درسی را می‌گیرد، که یک رجیستر را از اول تا آخر نشان می‌دهد. هر جا که از قبل تماشا می‌کنید رایگان است، و ضمیر هرگز عوض نمی‌شود در حالی که نرم‌کننده‌ها عوض می‌شوند.

بعد از این هشت مورد

چون بیشترین جایی که این تفاوت خودش را نشان می‌دهد نوشتار است، شروع و پایان، و لحنی که هر موقعیت می‌خواهد همان انتخاب را باز می‌کند. برای تمرین کردن با یک آدم واقعی پارتنر زبان، و اینکه یک جلسه مفید چطور اداره می‌شود کمک می‌کند، و برای شروع‌هایی که به جایی می‌رسند هوا و آخر هفته، و شروع‌هایی که به جایی می‌رسند.

دستگاهی که این صفحه با آن مقایسه می‌شود در دو جریان واژه، و فقط یکی‌شان خرج دارد توضیح داده شده، و جمله‌هایی که این درخواست‌ها را می‌سازند در دو ترتیب واژه، و دومی نفی را جابه‌جا می‌کند.

کنار این

بالای این