ششصد واژه اول را از قبل می‌شناسید و همان است که این دو کتاب را بی‌خاصیت جلوه می‌دهد. آنچه نمی‌دانید شغل دوم این واژه‌هاست: the glue has run out یعنی چسب تمام شده، و در همان کلاس run through the song once more یعنی آهنگ را یک بار دیگر از اول برویم. هیچ‌کدام از این دو معنا، «دویدن» نیست.
معادل فارسی روی کارت ۵۰۴ شما همان چیزی است که این شغل‌ها را قفل کرده. وقتی run با «دویدن» ذخیره شود، هر بار که در معنای دیگری بیاید مغز اول «دویدن» را می‌آورد، شکست می‌خورد، و از روی بافت رد می‌شود؛ و رد شدن از روی بافت یعنی واژه هیچ‌وقت باز نمی‌شود.
یک صبح در مهدکودک، چهارده شغل
شقایق در بابل مربی مهدکودک است و برای دوره‌ای آنلاین باید گزارش کلاس را انگلیسی بنویسد. یک صبح کاری‌اش با همین ششصد واژه نوشته می‌شود و چهارده معنا از آن بیرون می‌آید.
- the glue has run out. تمام شده.
- run through the song once more. یک بار دیگر از اول تمرین کردن.
- take your shoes off at the door. درآوردن.
- take turns on the slide. نوبت گرفتن.
- put away the blocks. سر جایش گذاشتن.
- put the nap back an hour. عقب انداختن.
- get over the shyness. پشت سر گذاشتن.
- get on with the others. کنار آمدن.
- set out the cups. چیدن.
- keep an eye on the door. حواس داشتن.
- hand out the crayons. پخش کردن.
- make room for one more. جا باز کردن.
- pick up the toys. جمع کردن.
- turn up on time. سر وقت رسیدن.
چرا کوتاه‌ترین واژه‌ها بیشترین بار را می‌برند
واژه کوتاه شغل‌های بیشتری دارد، و بند اول جایی است که کوتاه‌ترین واژه‌ها زندگی می‌کنند. run و take و put و get و set هر کدام صفحه‌ها از یک فرهنگ لغت را پر می‌کنند چون هزار سال انگلیسی بار روی همان‌ها گذاشته است.
در برابر این، یک واژه کم‌بسامد از کتاب ششم معمولاً یک معنا دارد، پس تیک زدنش یعنی داشتنش. تیک زدن run یعنی داشتن یکی از دوازده شغلش، و مدخل فارسی روی کارت شما درست و صادق است و یک‌دهم آن واژه.
جایی که کار می‌ایستد: سه ماه تایید کردن چیزی که از قبل داشتید
کسی که این مجموعه را از کتاب یک شروع کند، چند هفته کارتی می‌بیند که همان لحظه جوابش را می‌داند. درصد درست بالاست، سرعت بالاست، و هیچ چیزی اضافه نمی‌شود. این حس پیشرفت است و پیشرفت نیست، و از حس ایستادن هم گمراه‌کننده‌تر است.
شقایق شش هفته روی کتاب یک گذاشت و بعد در گزارش کلاس نوشت the children cleaned the toys، که درست است و انگلیسی‌اش pick up the toys بود. هیچ واژه تازه‌ای لازم نداشت؛ شغل دوم واژه‌ای را لازم داشت که از هشت سالگی می‌شناخت.
راهش این است که در این بند کارت را برعکس کنید. به جای «واژه انگلیسی، معنی فارسی»، جمله فارسی را ببینید و کل عبارت انگلیسی را بسازید. آن‌وقت تیک زدن دیگر چیزی را که از قبل داشتید تایید نمی‌کند، و اولین جایی که گیر می‌کنید همان جایی است که کار واقعی شروع می‌شود.
مدخلی که شغل‌ها را شماره می‌زند
Oxford Learner's Dictionaries تا ۲۰۲۶ رایگان است و برای هر واژه معناها را شماره‌گذاری می‌کند و عبارت‌های ثابتش را جدا فهرست می‌کند. کاری که با آن باید کرد شمردن است: مدخل run را باز کنید و ببینید چند شغل دارد، بعد بشمارید چند تایشان را می‌توانید بسازید. جای فرهنگ جیبی دوزبانه را می‌گیرد که برای هر واژه یک سطر می‌داد و همان یک سطر را قطعی نشان می‌داد.
لبه ماجرا: بعضی از این چهارده تا فعل دوکلمه‌ای‌اند و بعضی نه
ده سطر از فهرست بالا فعل به‌اضافه یک واژه کوچک‌اند و در فعل‌هایی که یک واژه کوچک معنایشان را بازنویسی می‌کند قاعده جدا شدنشان آمده است. اما take turns و make room و keep an eye on از آن جنس نیستند؛ این‌ها عبارت‌های ثابت‌اند و همان جفت شدنی که در کدام واژه‌ها کنار هم می‌نشینند، و کدام‌ها هرگز شمرده شده است.
تفاوتشان عملی است: در دسته اول واژه کوچک معنا را عوض می‌کند و در دسته دوم اسم است که فعلش را تعیین می‌کند. برای یاد گرفتن هر دو یک روش دارید و آن ذخیره کردن کل عبارت است.
پرسش بعدی این است که بعد از این بند کجا بروید. شقایق حالا ششصد واژه‌اش را می‌سازد و برای نوشتن چیزی فراتر از گزارش کلاس، به بندی نیاز دارد که برخورد اتفاقی دیگر تحویلش نمی‌دهد، که واژه‌های میانی برای نظر دادن، کار و مفهوم انتزاعی است.