این کم‌تخفیف‌ترین صفحه کل این ستون برای یک فارسی‌زبان است. فارسی نه آهنگ واژگانی دارد، نه کیفیت صدا را به کار می‌برد، نه بستن حنجره را، و نه کشش را؛ یعنی هر هفت چیزی که یک آهنگ ویتنامی را می‌سازند، از صفر ساخته می‌شوند.
هشت مورد زیر همان هفت چیز و همان علامتی هستند که فقط یکی‌شان را می‌نویسد.
- ma و mà و má و mả و mã و mạ شش واژه متفاوت‌اند.
- اسم شش آهنگ ngang و huyền و sắc و hỏi و ngã و nặng است.
- علامت آهنگ روی مصوت چاپ می‌شود.
- جنوب دو آهنگ hỏi و ngã را یکی می‌کند.
- آهنگ بخشی از خود واژه است و نه لحن جمله.
- nặng یک نقطه زیر مصوت است و هجا را کوتاه می‌کند.
- علامت فقط جهت را می‌گوید و کیفیت صدا و کشش را نه.
- عادت فارسی نادیده گرفتن علامت‌های بالای حروف است، و اینجا گران‌ترین عادت است.
پرهام در هانوی سه ماه از روی کارت‌ها هجاهای تک آهنگ‌ها را تمرین کرد و همه‌شان را درست می‌گفت. در جمله هیچ‌کدام درست درنمی‌آمد، چون آنچه تمرین کرده بود آهنگی بود که فقط در تنهایی وجود دارد.
علامت جهت را حمل می‌کند و هیچ‌چیز دیگر
بالای خط دو چیز است: جهت، یعنی صاف یا افتان یا خیزان یا فرورونده و برگردنده؛ و اینکه کدام‌یک از آن شش تاست، به‌شرط اینکه نامشان را یاد گرفته باشید.
زیر خط پنج چیز است. کیفیت صدا: نفسی روی علامت افتان، و خش‌دار روی مد و نقطه. بستن حنجره: مد وسط می‌شکند و نقطه در آخر فشرده می‌شود. کشش: نقطه زیرین کوتاه است و همان کوتاهی بخشی از شناسایی را انجام می‌دهد.
و دو چیز دیگر: اینکه کانتور از کجا شروع می‌شود، که به سمت جایی کشیده می‌شود که آهنگ قبلی تمام شده؛ و اینکه چقدر جا می‌گیرد، که در یک عبارت فشرده می‌شود و به‌تنهایی اندازه کامل است.
زبان‌آموزی که از روی علامت‌ها تمرین می‌کند با دو سطر بالا کار می‌کند. شنونده هر هفت‌تا را به کار می‌برد، و به همین دلیل کانتور دقیق با کیفیت صدای غلط باز هم به‌عنوان واژه دیگری شنیده می‌شود.
عادتی که فارسی به شما داده و اینجا گران‌ترین است
در فارسی علامت‌های بالا و پایین حرف اختیاری‌اند و خواننده یاد گرفته نادیده‌شان بگیرد. این عادت خواندن فارسی را سریع می‌کند و خواندن ویتنامی را غیرممکن.
در ویتنامی همان علامت خودِ واژه است. حذفش یعنی حذف بخشی از واژه، نه حذف یک راهنمایی. یعنی چشمی که تربیت شده از روی علامت‌ها رد شود، باید عمداً دوباره تربیت شود.
تمرین ساده‌ای هم دارد: یک پاراگراف ویتنامی را با دست رونویسی کنید و علامت‌ها را با رنگ دیگری بنویسید. دو هفته، و چشم شروع می‌کند به دیدنشان به‌عنوان بخشی از واژه.
شنیدید و نمی‌توانید نامش را بگویید
کشش و شکست‌ها پیش از تمام شدن کانتور شنیده می‌شوند، پس اولین دوراهی درباره پایان هجاست و نه درباره نت.
اگر هجا کوتاه ماند و زود تمام شد، یا نقطه زیرین است یا هجایی است که به صامت بسته ختم می‌شود. اگر به p یا t یا c یا ch ختم شود، از اول فقط دو تا از آن شش تا ممکن بوده‌اند، و اینجا کشش دارد شناسایی می‌کند و نه زیر و بمی.
اگر هجا طول کامل خودش را رفت، حالا دنبال یک شکست بگردید و تنها بعد از آن دنبال شکل. شکست وسط یعنی مد؛ فرورفتن نرم و برگشتن یعنی قلاب؛ صاف و میانه بدون حرکت یعنی بی‌علامت؛ افتان و نفسی یعنی علامت افتان، و خیزان تا بالا یعنی علامت خیزان.
هیچ‌کس این را با سرعت آگاهانه اجرا نمی‌کند. این روشی است برای گوش دادن به ضبط‌ها تا نشانه‌ها خودشان به صداها بچسبند، و بعد از آن این پرسش دیگر پرسیده نمی‌شود.
شنیدید و نمی‌توانید نامش را بگویید
اولین پرسش این نیست که کدام نت بود
کشش و شکست‌ها پیش از تمام شدن کانتور شنیده می‌شوند، پس دوراهی‌ای که اول می‌آید درباره پایان هجاست.
- کوتاه ماندنقطه زیرین، یا هجای بستهپایین، فشرده در حنجره، تمام‌شده پیش از آنکه کانتور جا برای رشد داشته باشد
- اگر به p یا t یا c یا ch ختم شود، از اول فقط دو تا از شش تا ممکن بوده‌اند
- وگرنه نقطه زیرین است
- اینجا کشش دارد شناسایی می‌کند و نه زیر و بمی
- طول کامل را رفتحالا دنبال شکست، و تنها بعد از آن دنبال شکلچهار نامزد می‌مانند، و یک نشانه دوتاشان را از دو تای دیگر جدا می‌کند
- شکست وسط: مد
- فرورفتن نرم و برگشتن: قلاب
- صاف و میانه، بدون حرکت: بی‌علامت
- افتان و نفسی: علامت افتان. خیزان تا بالا: علامت خیزان
هیچ‌کس این را با سرعت آگاهانه اجرا نمی‌کند. روشی است برای گوش دادن به ضبط‌ها تا نشانه‌ها خودشان به صداها بچسبند، و بعد از آن این پرسش دیگر پرسیده نمی‌شود.
با چه چیزی کار کنید
Praat جای معلمی را می‌گیرد که می‌گوید این کاملاً درست نبود، که خطا را نام می‌برد و جهتش را نه. رایگان است، از دانشگاه آمستردام، و کانتور زیر و بمی شما را زیر موج صدا می‌کشد.
یک جمله حامل با یک جای خالی در آن، جای کارت تک‌هجایی را می‌گیرد، که آهنگی را تمرین می‌دهد که فقط در تنهایی وجود دارد. رایگان است، ولی باید خودتان بسازیدش، چون قاب باید جمله‌ای باشد که خودتان می‌گویید.
بعد از این هشت مورد
چون تمام کار جدا کردن دو چیز نزدیک به هم است، ship و sheep: تمرین گوش روی یک صدا در هر بار همان روش را می‌دهد. برای دیدن صدا به‌صورت نشانه یک نشانه برای هر صدا، تا واژه ناآشنا گفتنی شود کمک می‌کند، و برای نگه داشتن شش آهنگ در حافظه مرور یک واژه دقیقاً وقتی که دارید از دستش می‌دهید.
صداهایی که این آهنگ‌ها رویشان سوارند در هجا یک قالب است، و خانه غلط واژه واقعی دیگری می‌سازد آمده‌اند، و جمله‌هایی که این هجاها در آن‌ها می‌نشینند در هیچ‌چیز روی واژه علامت نمی‌خورد، پس همه‌چیز با یک واژه علامت می‌خورد.