سه نشانه هست و دو تایشان آن چیزی نیستند که به نظر می‌رسند. ang شبیه حرف تعریف است و نیست، و ng شبیه «را» است و نیست. نزدیک‌ترین چیزی که فارسی به شما داده همان «را» است، و همان است که گمراهتان می‌کند.
هشت مورد زیر همان دستگاه و همان چیزی هستند که هجای تکرارشده حمل می‌کند.
- Kumain ako ng mansanas یعنی من سیبی خوردم، و کانون جمله من است.
- Kinain ko ang mansanas یعنی آن سیب را خوردم، و کانون سیب است.
- ang و ng و sa سه نشانه‌اند و هیچ‌کدام حرف تعریف نیستند.
- mag- و -um- دو وند کانون‌اند و روی فعل می‌نشینند.
- may و mayroon هر دو یعنی هست، با ساخت متفاوت.
- Ako si Ana یعنی من آنا هستم، و si پیش از نام آدم می‌آید.
- وند فعل و نشانه اسم و نقش، یک تصمیم واحدند.
- هجای تکرارشده نمود را حمل می‌کند و حذفش جمله دیگری می‌سازد.
مینا در مانیل شش ماه ang را «آن» ترجمه می‌کرد و جمله‌هایش هم فهمیده می‌شد. مسئله وقتی پیدا شد که خواست بگوید سیب را خورد و ساختی گفت که یعنی سیبی خورد، و هیچ‌کس تصحیحش نکرد.
وند و نشانه و نقش، یک تصمیم واحد
هر گوشه‌ای را عوض کنید، آن دو گوشه دیگر هم باید با آن عوض شوند. به همین دلیل این دستگاه را نمی‌شود گوشه‌به‌گوشه یاد گرفت.
وند روی فعل اعلام می‌کند جمله درباره کدام مشارک است. نشانه روی هر اسم همان را تایید می‌کند: ang برای آنکه در کانون است، ng برای مشارکی که نیست، و sa برای مکان. و ریشه فقط رویداد را حمل می‌کند و هیچ‌چیز دیگر، و به همین دلیل تنها نمی‌تواند در جمله بایستد.
ضلع برجسته همان است که زبان‌آموزها اول از همه می‌شکنندش: وند را تزئین می‌گیرند و نشانه‌ها را حرف اضافه انگلیسی می‌خوانند، و ریشه تنها می‌ماند تا تمام کار را بکند.
چرا «را» شما را گمراه می‌کند
«را» در فارسی مفعول مستقیم معین را علامت می‌زند و ربطی به کانون جمله ندارد. ang کانون را علامت می‌زند و آن کانون می‌تواند فاعل باشد یا مفعول یا مکان یا ابزار.
یعنی شباهت واقعی است و در سطح می‌ماند. یک فارسی‌زبان که ang را «را» می‌خواند، در نیمی از جمله‌ها درست می‌فهمد و در نیمی دیگر نقش‌ها را جابه‌جا می‌کند، و چون جمله‌ها معقول درمی‌آیند کسی تصحیحش نمی‌کند.
چیزی که در فارسی واقعاً نزدیک است جای دیگری است: جمله‌های محاوره‌ای که یک چیز را جلو می‌اندازند و بعد در فعل تکرارش می‌کنند. آن هم کانون‌گذاری است، فقط اختیاری است و در فیلیپینی اجباری.
در واژه چه چیزی عوض می‌شود وقتی کار جلو می‌رود
این‌ها حالت‌های همان فعل‌اند و نه مرحله‌های یک روش. هجای تکرارشده همان بخشی است که دو تایشان را حمل می‌کند.
ریشه برهنه اصلاً در جمله قابل استفاده نیست، و همان شکلی است که فهرست واژگان به شما می‌دهد. حالت تمام‌شده وند را می‌آورد و هیچ‌چیز تکرار نمی‌شود.
حالت در جریان، وند را دارد به‌علاوه هجای اول ریشه که دو بار گفته می‌شود. و حالت هنوز شروع‌نشده باز هم همان هجای تکرارشده را دارد، با وند در جای دیگرش.
گویشوری که تکرار را جا بیندازد بی‌دقتی نکرده؛ یکی دیگر از این چهار حالت را گفته. این اولین چیزی است که با تند شدن می‌پرد، و آسان‌ترین چیزی است که وقتی بدانید دنبالش بگردید شنیده می‌شود.
یک ریشه، سه نمود
در واژه چه چیزی عوض می‌شود وقتی کار جلو می‌رود
این‌ها حالت‌های همان فعل‌اند و نه مرحله‌های یک روش. هجای تکرارشده همان بخشی است که دو تایشان را حمل می‌کند.
- ۰۱ریشه برهنهاصلاً در جمله قابل استفاده نیست، و همان شکلی که فهرست واژگان می‌دهد
- ۰۲تمام‌شدهوند ظاهر می‌شود، و هیچ‌چیز تکرار نمی‌شود
- ۰۳در جریانوند، به‌علاوه هجای اول ریشه که دو بار گفته می‌شود
- ۰۴هنوز شروع‌نشدهباز هم همان هجای تکرارشده، با وند در جای دیگرش
گویشوری که تکرار را جا بیندازد بی‌دقتی نکرده؛ یکی دیگر از این چهار حالت را گفته. این اولین چیزی است که با تند شدن می‌پرد، و آسان‌ترین چیزی است که وقتی بدانید دنبالش بگردید شنیده می‌شود.
با چه چیزی کار کنید
یک جدول نشانه که خودتان پرش کنید، جای آن سطر واژه‌نامه را می‌گیرد که ang را «the» ترجمه می‌کند، که همان‌جاست که بدخوانی شروع می‌شود. رایگان است و یک بعدازظهر وقت می‌برد، با خانه‌هایی که از جمله‌های واقعی پر می‌شوند.
مدلی که از آن بخواهید به‌جای ترجمه، نقش‌ها را برچسب بزند، جای کار کردن معکوس با دست از روی جدول صرفی را می‌گیرد که هنوز نمی‌توانید بخوانیدش. سطح رایگانش برچسب‌زدن فیلیپینی را انجام می‌دهد، و مقایسه جوابش با جواب خودتان همان تمرین است.
بعد از این هشت مورد
چون کانون همان چیزی است که انگلیسی با مجهول می‌سازد، وقتی آنچه انجام شده مهم‌تر است از کسی که انجامش داده همان ایده را با ابزار دیگری نشان می‌دهد. برای جای ثابت فعل جایی که انگلیسی اصرار می‌کند، و جایی که دستتان را باز می‌گذارد کمک می‌کند، و برای نمودی که هجای تکرارشده حملش می‌کند کدام شکل فعل، و هرکدام درباره زمان چه می‌گوید.
نشانه‌ای که در فارسی نزدیک‌ترین است در بیشتر کارها در فارسی فعل نیستند باز شده، و واژه‌هایی که این جمله‌ها را پر می‌کنند در دو زبان استعماری واژگان را تقسیم کردند و هرکدام نیمی از زندگی را برداشتند.