ایرلندی فعلی برای داشتن ندارد و حرف اضافه کار را می‌کند. برای یک انگلیسی‌زبان این یک دستگاه تازه است؛ برای شما نیست، چون فارسی هم «سردم است» و «خوشم می‌آید» را با همین شکل می‌سازد.
هشت مورد زیر همان قاب‌ها و همان دو فعلی هستند که هر دو یعنی بودن.
- Tá sé fuar یعنی سرد است.
- Is múinteoir mé یعنی من معلمم، و با فعل دیگری ساخته می‌شود.
- Tá ocras orm یعنی گرسنه‌ام، لفظاً گرسنگی روی من است.
- فعلی برای داشتن وجود ندارد و «نزد من است» جایش را می‌گیرد.
- An bhfuil tú پرسش را با یک ذره اول جمله می‌سازد.
- ag ól یعنی در حال نوشیدن، با حرف اضافه و اسم فعل.
- حرف اضافه با شخص صرف می‌شود، مثل «بهش» و «باهام» در فارسی.
- حالت‌های بدنی در فارسی هم روی ضمیر متصل سوارند.
ندا در گالوی دو ماه دنبال فعل «داشتن» گشت و پیدایش نکرد. وقتی بالاخره قاب را دید، متوجه شد همان چیزی است که در فارسی برای گرسنگی و سرما به کار می‌برد، و کسی این را به او نگفته بود.
پنج فعل، و اینجا چه چیزی هرکدام را حمل می‌کند
هر تخته یک الگوی کامل است و نه یک ترجمه. یاد گرفتن الگو، هر جمله‌ای با آن شکل را به شما می‌دهد و نه یک جمله.
داشتن: آن چیز «نزد شما» است، و همان قاب یک مهارت یا یک زبان را هم پوشش می‌دهد. دوست داشتن: «خوب است با شما»، که با فعل دیگرِ بودن ساخته می‌شود و نه با آن یکی.
گرسنه و غمگین و عصبانی بودن: آن حالت «روی شما» است، و به همین دلیل اینها اینجا اسم‌اند و در انگلیسی صفت. دانستن یک واقعیت: «دانشش نزد شما» است. و شناختن یک آدم: «آشنایی نزد شما، روی او» است، با دو حرف اضافه و واژه‌ای متفاوت از تخته قبلی.
شاید هشت یا ده تا از این قاب‌ها در کاربرد عادی باشند. زبان‌آموزی که اینها را داشته باشد بیشتر چیزی را که یک مبتدی می‌خواهد بگوید می‌تواند بگوید، و کسی که هنوز دنبال فعل می‌گردد هیچ‌کدامش را نمی‌تواند.
دو قابی که فارسی از قبل به شما داده
فارسی حالت‌های بدنی و حسی را با ضمیر متصل می‌سازد و نه با فاعل: «سردم است»، «گرسنه‌ام»، «خوشم می‌آید»، «دلم می‌خواهد». در همه اینها تجربه‌گر روی ضمیر سوار است و نه در جای فاعل.
ایرلندی دقیقاً همین را می‌کند، فقط با حرف اضافه صرف‌شده. یعنی تخته سوم این پل برای شما نه یک الگوی تازه، که همان الگوی خودتان است با ابزار دیگری.
و حرف اضافه صرف‌شده هم تازه نیست. فارسی محاوره «بهش» و «باهام» و «ازش» را می‌سازد، که همان حرف اضافه به‌علاوه شخص در یک واژه است. ایرلندی این کار را برای همه حروف اضافه و در نوشتار هم می‌کند.
پرسشی که هر بار میان دو فعل انتخاب می‌کند
یک آزمون، پرسیده‌شده درباره دو طرف جمله و نه درباره معنا، و همین است که در سرعت قابل استفاده‌اش می‌کند.
اگر هر دو طرف جمله اسم باشند، فعل ربطی: هویت و طبقه‌بندی. این یک پزشک است، آن برادر من است، این همان است. نام بردن اینکه کسی یا چیزی چیست، اشاره به اینکه کدام یکی است، و همچنین دوست داشتن، که قابش از همین استفاده می‌کند.
اگر طرف دیگر یک حالت یا مکان یا فعالیت باشد، آن فعل دیگر: مریض، در گالوی، در حال خوردن. صفت‌هایی که می‌گویند کسی چطور است، مکان‌ها چه دائمی و چه نه، و شکل‌های استمراری که با یک حرف اضافه و یک اسم فعل ساخته می‌شوند.
غلط انتخاب کردن به‌ندرت بی‌معنا تولید می‌کند، و به همین دلیل ماه‌ها از تصحیح جان سالم به در می‌برد. جمله‌ای می‌سازد که گویشور می‌فهمدش و خودش نمی‌گفتش، و این سخت‌ترین جور خطا برای دیدن با چشم خودتان است.
فارسی هم دو شکل برای بودن دارد و شما بی‌فکر میانشان انتخاب می‌کنید. یعنی ایده دو فعل بودن تازه نیست؛ خط تقسیم تازه است، و همان یک آزمون بالا جایش را نشان می‌دهد.
دو فعل برای یک واژه
پرسشی که هر بار میان آن دو انتخاب می‌کند
یک آزمون، پرسیده‌شده درباره دو طرف جمله و نه درباره معنا، و همین است که در سرعت قابل استفاده‌اش می‌کند.
- بله، یک اسم برابر یک اسمفعل ربطیهویت و طبقه‌بندی: این یک پزشک است، آن برادر من است، این همان است
- نام بردن اینکه کسی یا چیزی چیست
- اشاره به اینکه کدام یکی است
- و همچنین دوست داشتن، که قابش از همین استفاده می‌کند
- نه، طرف دیگر حالت یا مکان یا فعالیت استآن فعل دیگرمریض، در گالوی، در حال خوردن: هر چیزی که وضعیت است و نه هویت
- صفت‌هایی که می‌گویند کسی چطور است
- مکان‌ها، چه دائمی و چه نه
- شکل‌های استمراری، ساخته با حرف اضافه و اسم فعل
غلط انتخاب کردن به‌ندرت بی‌معنا تولید می‌کند، و به همین دلیل ماه‌ها از تصحیح جان سالم به در می‌برد. جمله‌ای می‌سازد که گویشور می‌فهمدش و خودش نمی‌گفتش، و این سخت‌ترین جور خطا برای دیدن با چشم خودتان است.
با چه چیزی کار کنید
یک حرف اضافه که با همه شخص‌هایش بلند تکرار شود، جای خواندن جدول از روی کاغذ را می‌گیرد، که شناسایی تولید می‌کند بدون بازیابی. رایگان است: ده دقیقه در روز برای دو هفته، بلند و به ترتیب.
معیار رسمی، بازنگری‌شده در ۲۰۱۲، جای بحث کردن از روی هر دستور گویشی که دارید را می‌گیرد، که نمی‌تواند چیزی را حل کند. رایگان از سوی پارلمان منتشر شده، و می‌گوید دولت و مدرسه‌ها کدام شکل را به کار می‌برند.
بعد از این هشت مورد
چون کل بار روی حروف اضافه است، in و on و at، و آن‌هایی که هیچ قاعده‌ای توضیحشان نمی‌دهد نشان می‌دهد چرا اینها همیشه فهرست‌اند. برای الگوهایی که فعل و حرف اضافه با هم می‌سازند get up و put off و run into: فعل‌هایی که یک حرف اضافه بازنویسی‌شان می‌کند کمک می‌کند، و برای خطاهایی که سال‌ها دوام می‌آورند خطاهایی که سال‌ها مطالعه را دوام می‌آورند، و دلیل چسبندگی‌شان.
همان ساخت با ضمیر متصل در زبان خودتان در بیشتر کارها در فارسی فعل نیستند باز شده، و تغییری که اول این واژه‌ها می‌نشیند در دو تغییر، شش خانواده محرک، و یک فهرست متناهی.