Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش املای ایرلندیایرلندی

چهار گذری که یک واژه نه‌حرفی را به دو هجا می‌رساند، قدم اولی که همان عادت خواندن فارسی است، و مرحله‌ای که برعکس می‌شود.

۵بخش
۳دقیقه خواندن
۳عمق

خواندن یک واژه ناآشنا

چهار گذر، به این ترتیب، و واژه کوتاه‌تر از آن است که به نظر می‌رسید

ترتیب مهم است. انجام دادن این‌ها به ترتیبی که حروف ظاهر می‌شوند، همان است که واژه‌ای دو برابر طول واقعی‌اش تولید می‌کند.

  1. ۰۱اول صامت‌ها را پیدا کنیدآن‌ها اسکلت‌اند، و مصوت‌ها بیشترشان توضیح درباره‌شان
  2. ۰۲جفت‌ها را به‌عنوان یک صدا بخوانیدهشت جفت که h دارند، هرکدام یک صدا، و چندتاشان ساکت
  3. ۰۳نسخه هر صامت را تعیین کنیداز روی مصوت‌های دو طرفش، که کار بیشتر آن مصوت‌هاست
  4. ۰۴فقط مصوت‌های باقی‌مانده را بگوییدبه‌علاوه هرکدام که علامت طول دارد، که طول را علامت می‌زند و نه تکیه را

واژه‌ای که نه حرف و چهار هجا به نظر می‌رسید معمولاً دو هجا درمی‌آید. هیچ‌چیز در این روش حدس نیست، و به همین دلیل خواندن را می‌شود در یک شب تمام کرد و نوشتن از روی صدا را نه.

نیمی از حروف یک واژه ایرلندی صدا نیستند، برچسب‌اند: می‌گویند صامت کنارشان کدام نسخه‌اش را باید گفت. اولین قدم خواندن هم همان کاری است که هر روز با فارسی می‌کنید: اول اسکلت صامت‌ها را بگیرید.

هشت مورد زیر همان چهار دستگاه و همان ترتیبی هستند که واژه را کوتاه می‌کند.

  • پهن با پهن و باریک با باریک: مصوت‌های دو طرف یک صامت هم‌جنس‌اند.
  • هر صامت دو نسخه دارد و همین تمایز کل املا را توضیح می‌دهد.
  • bh و mh صدای v یا w می‌دهند.
  • dh و gh یا ساکت‌اند یا صدای ی می‌دهند.
  • fada مصوت بلند را علامت می‌زند و تکیه را نه.
  • aoi یک صداست و نه سه تا.
  • اول صامت‌ها را بخوانید، مثل خواندن فارسی.
  • واژه‌ای که نه حرف دارد معمولاً دو هجا درمی‌آید.

مریم در کورک واژه‌ها را حرف‌به‌حرف می‌خواند و هر کدام چهار هجا درمی‌آمد. وقتی یک بار همان واژه را از یک گویشور شنید، دو هجا بود، و هیچ‌کدام از حرف‌هایی که او خوانده بود اضافه نبودند.

چهار گذر، به این ترتیب، و واژه کوتاه‌تر از آن است که به نظر می‌رسید

ترتیب مهم است. انجام دادن این‌ها به ترتیبی که حروف ظاهر می‌شوند، همان است که واژه‌ای دو برابر طول واقعی‌اش تولید می‌کند.

اول صامت‌ها را پیدا کنید: آن‌ها اسکلت‌اند و مصوت‌ها بیشترشان توضیح درباره‌شان. دوم جفت‌ها را به‌عنوان یک صدا بخوانید: هشت جفت که h دارند، هرکدام یک صدای واحد، و چندتاشان ساکت.

سوم نسخه هر صامت را تعیین کنید، از روی مصوت‌های دو طرفش، که همان کاری است که بیشتر آن مصوت‌ها دارند می‌کنند. و چهارم فقط مصوت‌هایی را بگویید که باقی مانده‌اند، به‌علاوه هرکدام که علامت طول دارد، که طول را علامت می‌زند و نه تکیه را.

واژه‌ای که نه حرف و چهار هجا به نظر می‌رسید، معمولاً دو هجا درمی‌آید. هیچ‌چیز در این روش حدس نیست، و به همین دلیل خواندن را می‌شود در یک شب تمام کرد و نوشتن از روی صدا را نه.

قدم اول همان عادت خواندن فارسی است

خواننده فارسی اسکلت صامت‌ها را می‌گیرد و مصوت‌ها را از الگو و معنا تامین می‌کند. همین کار، بدون تغییر، قدم اول خواندن ایرلندی است.

تفاوت در مرحله دوم است. در فارسی مصوت‌ها غایب‌اند و شما پرشان می‌کنید؛ در ایرلندی حاضرند و نصفشان اصلاً مصوت نیستند و باید نادیده گرفته شوند. یعنی همان اسکلت‌خوانی درست است و مرحله بعدش برعکس می‌شود.

عملاً یعنی سه شب کار: یک شب برای هشت جفت h، یک شب برای اینکه کدام مصوت برچسب است و کدام صدا، و یک شب تمرین روی متن واقعی. بعد از آن خواندن بلند تقریباً بی‌خطا می‌شود.

چهار دستگاهی که املا حملشان می‌کند

هر تکه‌ای را برداریم، نوشتار از رمزگشایی‌شدن می‌افتد. این شکل یک املاست وقتی مجبور باشد تمایزی را ثبت کند که الفبا برایش حرفی ندارد.

تکه اول دو نسخه هر صامت است: همان تمایزی که ثبت می‌شود، و دلیل وجود بقیه. تکه دوم مصوت‌ها به‌عنوان اعلان: چیده شده‌اند تا بگویند کدام نسخه، و در دو طرف صامت با هم جور می‌شوند.

تکه سوم جفت‌های حرف با h است: صداهای واحد، از جمله دوتایی که ساکت‌اند. و تکه چهارم علامت طول است، که مصوت بلند را علامت می‌زند و هرگز تکیه را، که قاعده جداگانه‌ای است.

خواننده‌ای که تکه دوم را مصوت اضافه بخواند و تکه سوم را خوشه صامت، دقیقاً همان خوانشی را دارد که ایرلندی را غیرقابل تلفظ نشان می‌دهد. هر دو دارند کار باریک و باقاعده‌ای انجام می‌دهند.

چهار چیز با هم

چهار دستگاهی که املا حملشان می‌کند، و چرا هیچ‌کدام تنها کار نمی‌کند

هر تکه‌ای را برداریم، نوشتار از رمزگشایی‌شدن می‌افتد. این شکل یک املاست وقتی مجبور باشد تمایزی را ثبت کند که الفبا برایش حرفی ندارد.

  1. دو نسخه از هر صامتهمان تمایزی که ثبت می‌شود، و دلیل وجود بقیه
  2. مصوت‌ها به‌عنوان اعلانچیده‌شده تا بگویند کدام نسخه، و در دو طرف صامت با هم جور می‌شوند
  3. جفت‌های حرف با hصداهای واحد، از جمله دوتایی که ساکت‌اند
  4. علامت طولمصوت بلند را علامت می‌زند، و هرگز تکیه را، که قاعده جداگانه‌ای است

خواننده‌ای که تکه دوم را مصوت اضافه بخواند و تکه سوم را خوشه صامت، دقیقاً همان خوانشی را دارد که ایرلندی را غیرقابل تلفظ نشان می‌دهد. هر دو دارند کار باریک و باقاعده‌ای انجام می‌دهند.

با چه چیزی کار کنید

سایت abair.ie جای گشتن دنبال ضبط همان واژه‌ای را می‌گیرد که رویش گیر کرده‌اید، که به‌ندرت پیدا می‌شود. رایگان است، از ترینیتی کالج دوبلین، و هر چه تایپ کنید را در هر سه گویش می‌خواند.

یک کارت هشت جفت حرف جای فصل تلفظی را می‌گیرد که دستگاه را پیش از آنکه بتوانید چیزی بخوانید توصیف می‌کند. رایگان است و یک شب: هشت جفت، صداهایشان، و برای هرکدام یک واژه واقعی.

بعد از این هشت مورد

چون مسئله رابطه حرف و صداست، یک نشانه برای هر صدا، تا واژه ناآشنا گفتنی شود همان رابطه را از سمت دیگری می‌بندد. برای الگوهای پشت املا الگوهای پشت استثناها، و واژه‌هایی که همه غلط می‌نویسند کمک می‌کند، و برای خواندن به‌صورت عبارت خواندن به‌صورت عبارت، به‌جای واژه‌به‌واژه.

همان عادت اسکلت‌خوانی در زبان خودتان در واژه‌ای را می‌خوانید که ندیده‌اید، و واژه‌ای را غلط می‌نویسید که شنیده‌اید باز شده، و حرف‌هایی که اول واژه اضافه می‌شوند در دو تغییر، شش خانواده محرک، و یک فهرست متناهی.

کنار این

بالای این