سه حرف اضافه اصلی یک تصویر دارند و نه سه قاعده: at یک نقطه است، on یک سطح، in چیزی که درون دارد. همین تصویر برای مکان و برای زمان یکی است، at the gate, on the wall, in the courtyard و at ten, on Friday, in March، و اگر آن را یک بار بگیرید نیمی از حرفهای اضافه انگلیسی تمام شده است.
نیمه دیگر تصویر ندارد. در wait for و depend on، حرف اضافه به فعل پیش از خودش چسبیده و مثل بخشی از همان واژه حفظ می‌شود. فارسی‌زبان اینجا بیشترین ضربه را می‌خورد، چون فارسی برای این فعل‌ها حرف اضافه دارد و انگلیسی یا ندارد یا یکی دیگر دارد.
هفت فعل که فارسی حرف اضافه‌شان را جای دیگری می‌گذارد
مینو در یزد راهنمای یک خانه تاریخی است و روزی سه گروه انگلیسی‌زبان را می‌گرداند. این هفت سطر همان چیزی است که یک صبح کاری‌اش لازم دارد و هر هفت‌تا در فارسی شکل دیگری دارند.
- wait for the guide. فارسی می‌گوید «منتظر راهنما بمانید» و حرف اضافه‌ای ندارد، پس for از قلم می‌افتد.
- listen to the recording. اینجا برعکس است: فارسی «گوش دادن به» دارد و to هم لازم است، پس این یکی رایگان به دست می‌آید.
- phone the office. فارسی «تلفن زدن به» دارد و انگلیسی هیچ چیزی نمی‌خواهد.
- discuss the price. فارسی «بحث کردن درباره» دارد و about اینجا اضافه است.
- enter the courtyard. فارسی «وارد شدن به» دارد و to اینجا غلط است.
- arrive in Yazd. برای شهر in و برای ساختمان at، و هیچ‌کدام to نیست، در حالی که فارسی «رسیدن به» است.
- it depends on the light. فارسی «بستگی داشتن به» دارد و انگلیسی on می‌خواهد، که هیچ ربطی به تصویر سطح ندارد.
چرا تصویر فقط برای نیمه اول کار می‌کند
سه ستون at و on و in تصویر یک صحنه‌اند و بزرگ‌نمایی را عوض می‌کنند. اما در سطر آخر آن فهرست، on چیزی روی سطح نیست. آنجا on فقط یک هجای اضافه است که همراه depend ذخیره شده، درست همان‌طور که در فارسی «به» همراه «بستگی داشتن» ذخیره شده و کسی نمی‌پرسد چرا.
پس این صفحه دو نوع دانستنی دارد که با دو روش متفاوت به دست می‌آیند. تصویر را می‌فهمید و بعد هزار مورد را خودتان می‌سازید. فهرست فعل‌ها را نمی‌فهمید، چیزی برای فهمیدن ندارد، و باید مثل واژه حفظ شود.
جایی که کار می‌ایستد: گشتن دنبال قاعده‌ای که وجود ندارد
زبان‌آموز ایرانی که تصویر at و on و in را گرفته، همان روش را روی نیمه دوم هم امتحان می‌کند و دنبال منطقی می‌گردد که چرا discuss حرف اضافه نمی‌گیرد. منطقی نیست. همین جست‌وجو است که کار را متوقف می‌کند، چون تا وقتی دنبال قاعده باشید حفظ نمی‌کنید، و تنها راه به دست آوردن این نیمه حفظ کردن است.
هزینه‌اش هم هیچ‌وقت مستقیم برنمی‌گردد. گروه انگلیسی‌زبان مینو با شنیدن please wait the guide دقیقاً همان کاری را می‌کند که خواسته شده و کسی حرف اضافه را تصحیح نمی‌کند. این یکی از معدود خطاهایی است که در آزمون هم کم‌هزینه است و در نوشته حرفهای گران، چون خواننده بلافاصله می‌فهمد نویسنده انگلیسی‌زبان نیست.
راه عملی‌اش این است که فعل را هرگز تنها یادداشت نکنید. به جای depend، عبارت depend on را بنویسید و همان را حفظ کنید. مینو در دفترچه‌اش هجده فعل از این دست دارد و هر کدام با حرف اضافه‌اش در یک سطر نشسته است.
مرجعی که الگوی فعل را نشان می‌دهد
Oxford Learner's Dictionaries تا ۲۰۲۶ رایگان است و حساب کاربری نمی‌خواهد، و کاری که اینجا لازم است انجام می‌دهد: زیر هر فعل الگویش را می‌نویسد، یعنی discuss something و wait for somebody. جای فرهنگ دوزبانه‌ای را می‌گیرد که فقط معادل فارسی می‌داد و درباره اینکه فعل چه چیزی بعد از خودش می‌خواهد ساکت بود.
سه شکلی که مستقیم از فارسی می‌آیند
اولی حرف اضافه اضافه است: discuss about the price و enter to the courtyard و phone to the office. هر سه از فعل فارسی آمده‌اند و هر سه به یک اندازه قابل فهم‌اند. دومی حرف اضافه جامانده است، مثل wait the guide. سومی جانشین شدن to است هر جا که فارسی «به» دارد، که arrive to Yazd را می‌سازد.
هر سه از یک عادت واحد می‌آیند و همان عادت است که در چه وقت حرف تعریف می‌آید و چه وقت جایش خالی است شکل دیگری دارد: جمله انگلیسی در ذهن ساخته نمی‌شود، ترجمه می‌شود. جای هر کدام از این واژه‌های کوچک هم به جایی که انگلیسی اصرار دارد و جایی که دستتان باز است بستگی دارد.
پرسش بعدی این است که آن هجده فعل دفترچه مینو چطور از کاغذ به دهان می‌رسند. حفظ کردن یک عبارت کار سختی نیست و بیرون آمدنش در لحظه حرف زدن کار دیگری است، و آن کار در چند واژه لازم است، و کدام چند واژه انجام می‌شود، نه در فهرست حرفهای اضافه.