Κάθε αγγλική σελίδα για τα ρωσικά ξεκινάει από το αλφάβητο και του δίνει έναν μήνα. Για έναν ελληνόφωνο αναγνώστη αυτός ο μήνας δεν υπάρχει, γιατί δεκαοκτώ από τα τριάντα τρία γράμματα κατάγονται από ελληνικά και στα περισσότερα κρατάει και ο ήχος.
Το Р είναι ρο και το С είναι σίγμα, ακριβώς όπως τα διαβάζετε. Αυτά τα δύο είναι τα γράμματα που ταλαιπωρούν τον αγγλόφωνο μαθητή περισσότερο από κάθε άλλο, γιατί μοιάζουν με λατινικά και δεν είναι, και είναι τα δύο που ένα ελληνικό μάτι διαβάζει σωστά χωρίς να το σκεφτεί.
Δεκαοκτώ γράμματα που ήδη διαβάζετε, και δεκαπέντε που όχι
Η δουλειά του αλφαβήτου είναι λοιπόν μισή, και η μισή που μένει είναι σαφώς οριοθετημένη. Το Ж, το Щ, το Ы και το Ь δεν έχουν ελληνικό πρόγονο, και μαζί τους τα Б, Й, У, Ц, Ч, Ш, Ъ, Э, Ю, Я και το Ё. Δεκαπέντε σχήματα, δηλαδή, που μαθαίνονται όπως μαθαίνεται οποιοδήποτε καινούριο σύμβολο, και όχι τριάντα τρία.
Δύο παγίδες κρύβονται ανάμεσα στα γράμματα που μοιάζουν οικεία, και αξίζουν από την πρώτη μέρα. Το Г γράφεται σαν γάμα και προφέρεται σαν γκ, όχι σαν το ελληνικό γάμα. Το У μοιάζει με ύψιλον και δεν είναι το ίδιο γράμμα, είναι το ου. Ποια αντιστοιχούν σε τι, και με ποια σειρά μπαίνουν, είναι το κυριλλικό αλφάβητο.
Η όψη είναι το ελληνικό ρήμα με άλλα ρούχα
Η ρωσική όψη έχει τη φήμη του τοίχου, και η φήμη γράφτηκε από ανθρώπους που μιλούν αγγλικά. Τα αγγλικά δεν γραμματικοποιούν τη διάκριση, οπότε ο αγγλόφωνος μαθαίνει έναν καινούριο τρόπο να κόβει τον χρόνο. Ένας ελληνόφωνος τον έχει ήδη, τον χρησιμοποιεί καθημερινά, και δεν του έχει δώσει ποτέ όνομα.
писать και написать κάνουν τη διάκριση του θα γράφω και του θα γράψω. Το ένα δείχνει τη διαδικασία και το άλλο την κλειστή πράξη, και τα ελληνικά κάνουν την ίδια διάκριση σε ολόκληρο το ρήμα, όχι μόνο στο παρελθόν. Ό,τι μένει να μαθευτεί δεν είναι η ιδέα, είναι ποιο πρόθημα φτιάχνει το ζευγάρι σε κάθε ρήμα, και αυτό μαθαίνεται σαν λεξιλόγιο.
Το άλλο δώρο περνάει εντελώς απαρατήρητο γιατί είναι απουσία. Τα ρωσικά δεν έχουν άρθρα, ούτε οριστικό ούτε αόριστο. Για έναν αγγλόφωνο αυτό είναι ανακούφιση, ενώ για εσάς είναι μικρή απώλεια, γιατί τα ελληνικά βάζουν άρθρο ακόμη και μπροστά από τα ονόματα. Το χέρι θα ψάχνει κάτι που δεν υπάρχει, για μερικές βδομάδες. Η όψη και τα ρήματα κίνησης είναι η Ρωσική γραμματική.
Έξι πτώσεις, και μόνο δύο δεν πατούν πουθενά
Ο αριθμός έξι είναι αυτό που φοβίζει και είναι το λιγότερο σημαντικό στοιχείο του. Τέσσερις από τις έξι έχουν ελληνικό στήριγμα: η ονομαστική και η αιτιατική είναι ό,τι ξέρετε, η γενική είναι η γενική, και η δοτική δείχνει το έμμεσο αντικείμενο, δουλειά που στα ελληνικά την κάνει η γενική.
Η οργανική και η προθετική δεν αντιστοιχούν σε καμία ελληνική πτώση, και μαζί είναι ολόκληρος ο λογαριασμός. Η οργανική δείχνει το μέσο, δηλαδή με τι έγινε κάτι, και τα ελληνικά το λένε με πρόθεση. Η προθετική εμφανίζεται μόνο μετά από συγκεκριμένες προθέσεις και ποτέ μόνη της. Δύο καινούριες μορφές, δηλαδή, όχι έξι, και οι δύο έχουν σαφή δουλειά: οι έξι πτώσεις τις παίρνουν μία μία.
Ένα παράδειγμα δείχνει τι ακριβώς κάνει η οργανική. Το пишу карандашом σημαίνει γράφω με μολύβι, και το με δεν υπάρχει πουθενά ως λέξη, ζει μέσα στην κατάληξη. Τα ελληνικά χρειάζονται πρόθεση για το ίδιο νόημα, οπότε αυτό που μαθαίνεται εδώ δεν είναι έννοια, είναι ότι μια κατάληξη μπορεί να κάνει τη δουλειά μιας πρόθεσης.
Πώς χτίζεται μια λέξη
Μια ρωσική λέξη είναι μια ρίζα με τρία στρώματα γύρω της
Διαβάζεται από μέσα προς τα έξω. Κάθε στρώμα κουβαλάει άλλο είδος πληροφορίας, και το καθένα το μοιράζεται με δεκάδες άλλες λέξεις.
- ρίζαговорΟμιλία, και αυτό σημαίνει σε κάθε λέξη χτισμένη πάνω του
- 02Ένα πρόθημαраз, при, до. Λυγίζει τη σημασία, όπως το δια και το προ στα ελληνικά
- 03Ένα επίθημαΑποφασίζει σε τι μέρος του λόγου έχει γίνει η λέξη
- 04Μια κατάληξηΠτώση και αριθμός, ή πρόσωπο και χρόνος. Αυτό που αφήνει τη λέξη να κινηθεί
Μάθετε το στρώμα και έρχονται δώδεκα λέξεις μαζί. Μάθετε τη λέξη και συναντάτε καθεμία από τις δώδεκα χωριστά, σαν άγνωστη. Η γραφή, το γράμμα, η περιγραφή και η καταγραφή είναι το ίδιο παιχνίδι.
Μια λέξη είναι ρίζα με τρία στρώματα γύρω της
Το ρωσικό λεξιλόγιο δεν αποστηθίζεται λέξη προς λέξη, και ένας ελληνόφωνος το έχει ήδη ξανακάνει χωρίς να το ονομάσει. говорить, разговор, приговор: μία ρίζα, τρεις λέξεις, και η σχέση τους φαίνεται με γυμνό μάτι. Είναι το ίδιο παιχνίδι με τη γραφή, το γράμμα, την περιγραφή και την καταγραφή.
Η πρακτική συνέπεια είναι στη σειρά της μελέτης. Μια ρίζα με τα προθήματά της δίνει δώδεκα λέξεις σε μια ώρα, ενώ οι ίδιες δώδεκα, συναντημένες χωριστά μέσα σε έξι μήνες, δίνουν δώδεκα ξεχωριστές αποστηθίσεις. Ποιες ρίζες και ποια προθήματα αποδίδουν πρώτα είναι το Ρωσικό λεξιλόγιο.
Εκεί που κολλάει: ο τόνος δεν γράφεται
Το φράγμα αυτής της γλώσσας για έναν ελληνόφωνο δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω, και είναι ακριβώς εκεί που τα ελληνικά δίνουν συνήθεια αντί για βοήθεια. Ο τόνος δεν γράφεται, μετακινείται, και αλλάζει τα φωνήεντα γύρω του. Το άτονο ο ακούγεται σαν α, οπότε η λέξη δεν ακούγεται όπως γράφεται και δεν γράφεται όπως ακούγεται.
Τα ελληνικά σημειώνουν τον τόνο σε κάθε λέξη δύο συλλαβών και πάνω, από το δημοτικό. Το ελληνικό μάτι δεν έμαθε ποτέ να τον ψάχνει αλλού, γιατί δεν χρειάστηκε, οπότε εδώ δεν λείπει μια πληροφορία, λείπει μια συνήθεια. Και ο τόνος μετακινείται μέσα στην κλίση της ίδιας λέξης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν αποθηκεύεται μία φορά ανά λέξη.
Το κόστος γίνεται συγκεκριμένο με ένα ζευγάρι. Το замок είναι κάστρο ή κλειδαριά, ανάλογα με το πού πέφτει ο τόνος, γραμμένο και τις δύο φορές ακριβώς το ίδιο. Ένα ελληνικό κείμενο δεν επιτρέπει τέτοια αμφισημία, γιατί ο τόνος είναι μέρος της ορθογραφίας, και ακριβώς γι' αυτό το ελληνικό μάτι δεν ανέπτυξε ποτέ τη συνήθεια να τη λύνει από τα συμφραζόμενα.
Ο Παύλος, φαρμακοποιός στο Κιλκίς, έμαθε να διαβάζει κυριλλικά μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, επειδή οι μισοί πελάτες του είναι ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση και μιλούν ρωσικά μεταξύ τους. Δύο χρόνια μετά διαβάζει συνταγές και ονόματα φαρμάκων χωρίς δυσκολία, και όταν μιλάει τον διορθώνουν σε μία λέξη στις πέντε. Πάντα στον τόνο, ποτέ στην πτώση.
Η θεραπεία είναι μηχανική και πρέπει να μπει από την αρχή: καμία λέξη δεν αποθηκεύεται χωρίς σημειωμένο τόνο, σε καμία κάρτα και σε κανένα τετράδιο. Μια λέξη που μπήκε χωρίς αυτόν έχει ήδη μαθευτεί λάθος, και η Ρωσική προφορά ξεκινάει από εκεί, ενώ η Ακουστική κατανόηση ρωσικών δείχνει τι γίνεται με τα φωνήεντα σε κανονική ταχύτητα.
Τι ανοίγετε από την Ελλάδα
Το Wiktionary είναι, για αυτή τη γλώσσα και για αυτόν τον αναγνώστη, το πιο υποτιμημένο δωρεάν εργαλείο που υπάρχει. Σημειώνει τον τόνο σε κάθε ρωσικό λήμμα και δίνει ολόκληρο τον πίνακα κλίσης με τον τόνο σημειωμένο σε κάθε τύπο, πράγμα που κανένα δίγλωσσο λεξικό δεν έκανε ποτέ. Αντικατέστησε το χάρτινο λεξικό, το οποίο τύπωνε τη λέξη γυμνή, όπως ακριβώς την τυπώνει και μια ρωσική εφημερίδα.
Το Reverso Context δίνει το δεύτερο πράγμα που δεν βγαίνει από λεξικό, δηλαδή ποια πτώση απαιτεί κάθε ρήμα και κάθε πρόθεση. Δείχνει πραγματικές προτάσεις σε ζεύγη γλωσσών αντί για ορισμούς, οπότε η πτώση φαίνεται σε χρήση αντί να δηλώνεται σε πίνακα. Το δωρεάν επίπεδο έχει όριο αναζητήσεων την ημέρα και φτάνει για μελέτη.
Το Anki κάνει εδώ μια δουλειά που δεν κάνει σε καμία άλλη γλώσσα αυτού του πυλώνα, και μόνο αν στηθεί σωστά. Η κάρτα πρέπει να κουβαλάει τον σημειωμένο τόνο και στις δύο πλευρές, αλλιώς η επανάληψη εδραιώνει το λάθος αντί να το διορθώνει. Αντικατέστησε τις χάρτινες καρτέλες, είναι δωρεάν σε υπολογιστή και σε Android, με μία εφάπαξ αγορά σε iOS.
Το ερώτημα που έρχεται μετά είναι αν αυτές οι έξι πτώσεις μεταφέρονται κάπου. Τα Πολωνικά δίνουν επτά και το ίδιο σύστημα όψης, ενώ τα Γερμανικά δίνουν τέσσερις με άκαμπτη σειρά λέξεων αντί για ελεύθερη. Ποιο ζευγάρι μπερδεύεται και ποιο συνεργάζεται το κρατάει το Πώς μαθαίνεται μια γλώσσα.