Τα κορεατικά κουβαλούν δύο λεξιλόγια το ένα πάνω στο άλλο: ένα ιθαγενές και ένα που ήρθε από τα κινεζικά, και τα δύο ζωντανά, με το δεύτερο να καλύπτει το επίσημο, το επιστημονικό και το γραπτό. Είναι η ίδια διάταξη που έχουν τα ελληνικά, και ο ελληνόφωνος αναγνώστης τη ζει καθημερινά.
Το νερό και το ύδωρ, το ψάρι και ο ιχθύς, το κρασί και ο οίνος: η ίδια έννοια σε δύο στρώματα, με το λόγιο να εμφανίζεται στην επιγραφή, στο έντυπο και στη σύνθετη λέξη. Ξέρετε ήδη πώς είναι να διαλέγετε στρώμα ανάλογα με την περίσταση, και αυτό είναι το ακριβότερο μάθημα των κορεατικών, δοσμένο δωρεάν.
Δύο λεξιλόγια, και ξέρετε ήδη πώς ζει κανείς με δύο
Οι σινοκορεατικές λέξεις δεν είναι δάνεια που κάθονται στην άκρη, είναι πάνω από τις μισές του λεξικού και σχεδόν όλες οι αφηρημένες. Χτίζονται από κομμάτια, όπως ακριβώς και οι ελληνικές λόγιες λέξεις, οπότε μόλις αναγνωριστεί ένα κομμάτι, δεκάδες σύνθετα γίνονται διαφανή. Ο ελληνόφωνος το έχει ξανακάνει: όποιος ξέρει τι είναι το τηλε και τι το γραφ, δεν μαθαίνει το τηλεγράφημα, το αναγνωρίζει.
Ένα κομμάτι το δείχνει ολόκληρο. Το hak σημαίνει μάθηση, και βγάζει το hakgyo που είναι το σχολείο, το haksaeng που είναι ο μαθητής και το daehak που είναι το πανεπιστήμιο. Κανένα από τα τρία δεν χρειάζεται χωριστή αποστήθιση μόλις αναγνωριστεί το κομμάτι, ακριβώς όπως δεν χρειάζεται χωριστή αποστήθιση το τηλεγράφημα για όποιον ξέρει τα δύο μισά του.
Το κόστος του διπλού λεξιλογίου είναι το ίδιο και εδώ, και είναι τα ομόηχα. Πολλές σινοκορεατικές λέξεις ακούγονται ίδια και ξεχώριζαν παλιά από τον κινεζικό χαρακτήρα που τις έγραφε. Ποια λέξη είναι ιθαγενής, ποια σινοκορεατική, και πότε χρειάζεται η καθεμία, είναι το Κορεατικό λεξιλόγιο.
Ένα αλφάβητο με ημερομηνία, και ξέρετε τι σημαίνει αυτό
Το χανγκούλ σχεδιάστηκε, δεν κληρονομήθηκε. Έχει συγγραφέα, έχει έτος και έχει έγγραφο που εξηγεί γιατί κάθε γράμμα έχει το σχήμα που έχει: τα σύμφωνα ζωγραφίζουν τη θέση της γλώσσας και των χειλιών τη στιγμή που τα λέτε. Μαθαίνεται σε ένα πρωινό, και αυτό δεν είναι διαφήμιση, είναι το σχέδιο δουλεύοντας.
Δύο γράμματα το δείχνουν. Το ㄴ σχεδιάζει τη γλώσσα να ακουμπάει πίσω από τα δόντια και προφέρεται νι, ενώ το ㅁ σχεδιάζει τα κλειστά χείλη και προφέρεται μι. Δεν χρειάζεται μνημονικός κανόνας, γιατί το σχήμα είναι ο κανόνας.
Ένας ελληνόφωνος αναγνώστης καταλαβαίνει κάτι εδώ που δεν καταλαβαίνει κανένας άλλος ευρωπαίος, γιατί το έχει ζήσει: το 1982 η ελληνική ορθογραφία άλλαξε με απόφαση, τα πνεύματα και οι τρεις τόνοι έφυγαν, και μια ολόκληρη γενιά έμαθε να γράφει αλλιώς από τους γονείς της. Ένα σύστημα γραφής μπορεί να είναι απόφαση με ημερομηνία, και αυτό δεν ξενίζει κανέναν ελληνόφωνο.
Τα γράμματα συναρμολογούνται σε τετράγωνα μιας συλλαβής και όχι σε σειρά, οπότε η μονάδα του ματιού είναι η συλλαβή και όχι το γράμμα. Δεκατέσσερα σύμφωνα και δέκα φωνήεντα, στοιβαγμένα ανά συλλαβή, είναι το Χανγκούλ.
Τα σύμφωνα αλλάζουν, και τα ελληνικά κάνουν το ίδιο
Εδώ βρίσκεται το δεύτερο πράγμα που κανένα βιβλίο γραμμένο για αγγλόφωνους δεν μπορεί να πει. Τα κορεατικά απλά σύμφωνα ακούγονται άηχα στην αρχή και ηχηρά ανάμεσα σε φωνήεντα, ακριβώς όπως το μπ, το ντ και το γκ. Γι' αυτό η ίδια πόλη γράφεται Pusan και Busan και καμία γραφή δεν είναι λάθος. Το ίδιο συμβαίνει στο Daegu και στο Taegu, και στο Gimpo και στο Kimpo, όπου η επιλογή του γράμματος είναι απόφαση του μεταγραφέα και όχι της γλώσσας.
Ένας αγγλόφωνος ακούει δύο διαφορετικά σύμφωνα και ψάχνει κανόνα για το ποιο να διαλέξει. Ένας ελληνόφωνος έχει το ίδιο φαινόμενο στο στόμα του από παιδί, στον μπαμπά και στο ντουλάπι, και δεν χρειάζεται να πειστεί ότι ένα γράμμα μπορεί να ακούγεται με δύο τρόπους ανάλογα με τη γειτονιά του.
Ό,τι δεν είναι δωρεάν είναι η τριπλή διάκριση. Τα κορεατικά έχουν τρεις σειρές, απλή, δασεία και τεταμένη, εκεί που τα ελληνικά έχουν μία, οπότε το κόστος δεν είναι η μεταβολή, είναι το να ακούτε τρία εκεί που το αυτί σας ακούει ένα: η Κορεατική προφορά τα βάζει σε ζεύγη.
Γιατί το λεξιλόγιο είναι έτσι
Ένα αλφάβητο που περίμενε τεσσεράμισι αιώνες για να χρησιμοποιηθεί
Το χανγκούλ υπήρχε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του χωρίς να είναι η γραφή τίποτα επίσημου, και αυτό το κενό είναι που έβαλε ένα δεύτερο, δανεισμένο λεξιλόγιο μέσα στη γλώσσα.
- 1443ΟλοκληρώθηκεΜε έγγραφο που εξηγεί τον σχεδιασμό κάθε γράμματος
- 1446ΔημοσιεύτηκεΚαι έπειτα αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από όσους έγραφαν
- 1894Έγινε επίσημοΗ γραφή των κρατικών εγγράφων, μετά από τεσσεράμισι αιώνες κλασικών κινεζικών
- the 1970sΟι κινεζικοί χαρακτήρες φεύγουν από τα σχολείαΠαίρνοντας μαζί τους αυτό που κρατούσε τα ομόηχα χωριστά
Οι ημερομηνίες είναι ο λόγος για τα δύο λεξιλόγια και για τα ομόηχα, και κανένα από τα δύο δεν είναι στοιχείο του ίδιου του αλφαβήτου.
Εκεί που κολλάει: η ηλικία μπαίνει μέσα στο ρήμα
Η ευγένεια δεν είναι ύφος και δεν είναι λέξεις, είναι κατάληξη, και ο ελληνόφωνος αναγνώστης έχει και εδώ μισό πάτημα από τον πληθυντικό ευγενείας. Το πλήρες κόστος δεν είναι λοιπόν η ιδέα, είναι δύο πράγματα γύρω της.
Το πρώτο είναι ότι τα σκαλιά είναι περισσότερα από δύο και η επιλογή γίνεται σε κάθε ρήμα κάθε πρότασης. Το δεύτερο είναι κοινωνικό και ξαφνιάζει: για να διαλέξετε σκαλί πρέπει να ξέρετε την ηλικία του άλλου, γι' αυτό και η ερώτηση έρχεται πολύ νωρίς σε μια γνωριμία. Στα ελληνικά η επιλογή γίνεται μία φορά και μετά ξεχνιέται. Εδώ ξαναγίνεται συνέχεια: τα Επίπεδα λόγου δείχνουν τι κοστίζει το λάθος.
Η Ιωάννα, φοιτήτρια πληροφορικής στα Γιάννενα, ξεκίνησε από μια σειρά και έμαθε το αλφάβητο σε ένα απόγευμα. Οκτώ μήνες μετά καταλαβαίνει τους διαλόγους και παγώνει όταν πρέπει να απαντήσει, όχι επειδή της λείπουν λέξεις, αλλά επειδή δεν ξέρει σε ποιο σκαλί να τις βάλει. Στη σειρά που παρακολουθεί οι ήρωες είναι συνομήλικοι και μιλούν οικεία, οπότε αυτό είναι το μόνο σκαλί που έχει ακούσει.
Η υπόλοιπη γραμματική είναι το ήσυχο μέρος και ανταμείβει. Τα μόρια σημειώνουν τον ρόλο κάθε ουσιαστικού, το ρήμα πάει στο τέλος, και οι εξαιρέσεις είναι λίγες σε σύγκριση με τις ευρωπαϊκές γλώσσες αυτού του πυλώνα: η Κορεατική γραμματική τα παίρνει με τη σειρά.
Τι ανοίγετε από την Ελλάδα
Το Naver Dictionary είναι το λεξικό της γλώσσας και είναι δωρεάν. Δίνει παραδείγματα από πραγματικές προτάσεις, δείχνει ποια λέξη είναι ιθαγενής και ποια σινοκορεατική, και έχει ήχο σε κάθε λήμμα. Αντικατέστησε το δίγλωσσο λεξικό τσέπης, το οποίο έδινε μία μετάφραση ανά λέξη και έκρυβε ακριβώς τη διάκριση των δύο στρωμάτων.
Το TOPIK είναι το επίσημο τεστ και το χαρτί που ζητούν τα κορεατικά πανεπιστήμια για εγγραφή και για υποτροφία. Αντικατέστησε τη βεβαίωση σχολής, δίνεται σε εξεταστικά κέντρα με τέλος, και έχει το ίδιο όριο με το ιαπωνικό αντίστοιχό του: μετράει ανάγνωση, ακρόαση και γραπτό, και όχι ομιλία. Τι ζητάει κάθε επίπεδο είναι η εξέταση TOPIK.
Οι σειρές με δύο γραμμές υποτίτλων είναι το εργαλείο που ταιριάζει σε αυτή τη γλώσσα περισσότερο από κάθε άλλη, επειδή από εκεί έρχεται σχεδόν κάθε αναγνώστης. Ένα στρώμα φυλλομετρητή βάζει κορεατική και ελληνική γραμμή υποτίτλων μαζί και επιτρέπει στάση σε μία γραμμή. Αντικατέστησε την παύση και την επαναφορά με το τηλεχειριστήριο, και το δωρεάν επίπεδο φτάνει. Το όριο λέγεται καθαρά: μια σειρά με συνομηλίκους διδάσκει ένα μόνο επίπεδο λόγου.
Το ερώτημα που μένει είναι ποιος από τους δύο γείτονες βοηθάει πραγματικά. Τα Ιαπωνικά έχουν σχεδόν την ίδια σύνταξη και τα ίδια επίπεδα ευγένειας, οπότε η δεύτερη γλώσσα κοστίζει λιγότερο από όσο κόστισε η πρώτη, ενώ τα Κινεζικά εξηγούν από πού ήρθε το μισό λεξιλόγιο και δεν βοηθούν πουθενά αλλού. Πότε δύο τόσο κοντινές γλώσσες μπερδεύονται το κρατάει το Πώς μαθαίνεται μια γλώσσα.