Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش موتورهای بازی بازی‌سازی · یونیتی، آنریل

چه چیزی داخل جعبه می‌آید، چه چیزی برای نوشتن می‌ماند، و ستونی که این انتخاب برای یک تیم ایرانی اضافه دارد و هیچ ویدیوی نمایشی نشانش نمی‌دهد.

۲شاخه
۲زیرمجموعه
۳عمق

موتور کتابخانه‌ای نیست که صدایش بزنید، خودش حلقه را در دست دارد و کد شما چیزی است که صدا می‌زند. این وارونه تقریباً هر چیز دیگری در این پیلر است و اولین چیزی است که باید به آن عادت کرد.

پس یک بازی داخل یک موتور، مجموعه‌ای از کامپوننت‌هاست که به شی‌ها چسبیده‌اند و هرکدام متدی دارند که هر فریم اجرا می‌شود. شما آن حلقه شصت‌بار در ثانیه، پنجره، خواندن ورودی، خط لوله رسم و میکسر صدا را نمی‌نویسید. می‌نویسید وقتی به یک جعبه ضربه خورد چه اتفاقی می‌افتد، و موتور صدایش می‌زند.

چیزی که این می‌خرد عظیم و مشخص است: رندری که روی پنج سکو کار می‌کند، فیزیک، وارد کردن دارایی برای ده‌ها قالب، ویرایشگری که یک طراح می‌تواند بدون پرسیدن از یک برنامه‌نویس جعبه را در آن جابه‌جا کند، و ساختی برای کنسول که وگرنه یک سال کار بود. چیزی که خرج دارد این است که نظرهای موتور نظرهای شما می‌شوند، و ویژگی‌های کارایی‌اش هم همین‌طور، چه بفهمیدشان چه نه.

آن سه‌تایی که آدم‌ها واقعاً میانشان انتخاب می‌کنند

تفاوت‌هایی که اهمیت دارند درباره چیزی است که داخل جعبه می‌آید و اینکه چه کسی دور و بر هست که ازش بپرسید، نه درباره توانایی، چون هر سه تقریباً هر بازی‌ای را می‌توانند بسازند.

یک محور

چقدرش از قبل تصمیمگرفته میرسد

یک بازه بهجای یک رتبهبندی، و سر راست آن، بهتر نیست.

میزان پیش‌ساختگی

خودتان سرِ هم میکنیدسرِ همشده میآید
  1. حلقه خودتان، در C یا Rustهمه چیز از پنجره به بالا. آموزنده، و یک سال پیش از اولین جعبه.
  2. یک فریمورک بهجای یک موتوریک رندر و ورودی، بدون ویرایشگر، و حلقه هنوز مال شماست
  3. Godotیک ویرایشگر و آن سامانهها، آنقدر کوچک که یک نفر بیشترش را بخواند
  4. Unityهمان، بهعلاوه اکوسیستمی که چیز لازم شما احتمالاً از قبل در آن هست
  5. Unrealرندری از قبل تنظیمشده روی استانداردی که بیشتر تیمها نمیتوانستند به آن برسند

رفتن به سمت راست وقت میخرد و کنترل خرج میکند، و آن خرج تا روزی که چیزی باید عوض شود نامرئی است.

Unity از C# استفاده می‌کند و با فاصله بزرگ‌ترین اکوسیستم دارایی را دارد، که آن را پیش‌فرض تیم‌های کوچک و کار موبایل کرده. همان اکوسیستم استدلال واقعی است: چیزی که لازم دارید احتمالاً وجود دارد و احتمالاً از ساختنش ارزان‌تر است. آن C#، کامپوننت، و بزرگ‌ترین اکوسیستم دارایی است.

Unreal از ++C و یک سامانه اسکریپت‌نویسی دیداری استفاده می‌کند و با رندر باکیفیت از قبل تنظیم‌شده می‌آید، که دلیل غالب بودنش جایی است که تصویر خودش محصول است. بهایش پروژه‌ای سنگین‌تر، ساخت‌های طولانی‌تر و یک کد ++C در زندگی شماست: بلوپرینت، ++C و کیفیت آماده.

Godot کوچک و متن‌باز و رایگان است، بدون هیچ حق امتیازی، که تفاوتی ساختاری است نه یک تخفیف. برای دوبعدی جدی است و برای سه‌بعدی هم دارد جدی می‌شود، و اندازه‌اش یعنی یک نفر می‌تواند بیشترش را بفهمد: کوچک، باز، و رو به جدی شدن.

و اینجا همان جایی است که حساب برای یک تیم ایرانی جور دیگری درمی‌آید. Unity و Unreal هر دو حساب و پرداخت ارزی می‌خواهند، هم برای نسخه‌های تجاری‌شان و هم برای فروشگاه دارایی، و آن اکوسیستمی که استدلال اصلی اولی بود از اینجا تقریباً بسته است. Godot نه حساب می‌خواهد نه پرداخت، و همه‌اش را می‌شود یک بار دانلود کرد و آفلاین نگه داشت. این نه یک ترجیح سلیقه‌ای است و نه یک توصیه اخلاقی، یک واقعیت عملیاتی است که پیش از شروع پروژه باید در حساب بیاید.

چه چیزی برای نوشتن می‌ماند

مدل ذهنی به‌دردبخور این است که موتور هر چیزی را که در هر بازی یکسان است اداره می‌کند و هیچ چیزی را که فرق دارد. رندر و فیزیک و ورودی و صدا و خط لوله دارایی و ساخت سکو در هر بازی یکسان‌اند. اینکه یک جعبه وقتی ضربه می‌خورد چه می‌کند، چرا کسی باید بخواهد به آن ضربه بزند، و چه چیزی ضربه سوم را از ضربه اول بهتر حس می‌کند، یکسان نیستند و هیچ موتوری درباره‌شان نظری ندارد. به همین دلیل آن انتخاب کمتر از آنچه بحث‌ها نشان می‌دهند اهمیت دارد. بخش‌هایی که تعیین می‌کنند یک بازی خوب است یا نه، همان‌هایی هستند که از اول قرار بود خودتان بنویسید، و به‌مراتب راحت‌تر از دانش API میان موتورها منتقل می‌شوند.

چهار لایه

چه چیزی جعبهای را که نوشتید نگه داشته

فقط اسلب بالایی مال شماست، و هر لایه زیرش تصمیمی است که کس دیگری گرفته.

  1. بازی شمااینکه یک جعبه وقتی ضربه میخورد چه میکند، و چرا کسی باید بخواهد به آن ضربه بزندمال شما
  2. سامانههای موتورفیزیک، انیمیشن، صدا، گراف صحنه، و ویرایشگری که یک طراح به کار میبردموتور
  3. رندر و لایه سکوپنج سکو، یک سطح API، و دلیل اینکه ساخت کنسول اصلاً ممکن استموتور
  4. درایور گرافیک و خود دستگاهجایی که آن شانزده میلیثانیه واقعاً خرج میشود، و لایهای که کسی کنترلش نمیکندماشین

هیچ چیز شماره نخورده چون هیچکدام اول اتفاق نمیافتند. اسلب بالایی روی همهشان ایستاده و هیچکدامشان را عوض نمیکند.

ابزار، و سالی که این حرف درست است

کنترل نسخه‌ای که فایل‌های باینری بزرگ را اداره می‌کند ابزاری است که آدم‌ها از رویش می‌پرند و نباید بپرند، و نسخه رایگان دارد. جای کنترل نسخه معمولی را گرفت، که برای متن خوب است و برای پروژه‌ای که یک فایل صحنه‌اش پنجاه مگابایت است و ادغام نمی‌شود غیرقابل استفاده.

ستون‌های تولید

سه ابزار زیرساختی که از شکست زودهنگام جلوگیری می‌کنند

ابزارهایی فراتر از کدنویسی صرف که پایداری پروژه و مدیریت بهینه دارایی‌ها را تضمین می‌کنند.

زیرساخت فنی بازی
  • کنترل نسخه باینری (LFS)مدیریت فایل‌های صحنه پنجاه مگابایتی و دارایی‌ها بدون متلاشی شدن تاریخچه مخزن
  • پروفایلر داخلی موتورسنجش هزینه واقعی نور و سایه و نگه داشتن مصرف در محدوده شانزده میلی‌ثانیه
  • بیلد هفتگی روی سخت‌افزار مقصداجرای بازی روی دستگاه واقعی از هفته اول برای کشف محدودیت حافظه و زمان لودینگ

تضمین بودجه زمانی و اجرایی

هر سه ابزار از آغاز پروژه در دسترس هستند و از روبه‌رو شدن ناگهانی با مشکلات لاینحل در پایان کار پیشگیری می‌کنند.

پروفایلر خود موتور، رایگان، دومی است، و همان است که بودجه فریم را صادق نگه می‌دارد. جای حدس زدن را گرفت، و دلیل بودنش روی این صفحه به‌جای فقط صفحه برنامه‌نویسی این است که ویژگی‌های موتور خرج‌هایی دارند که یک تازه‌کار نمی‌بیندشان: نوری که سایه می‌اندازد قیمتی متفاوت از نوری دارد که نمی‌اندازد.

یک ساخت برای سکوی مقصد، اجراشده در هفته اول و رایگان، جای فهمیدن در آخر کار را گرفت که بازی روی دستگاه جا نمی‌شود. پروژه‌ای که فقط داخل ویرایشگر اجرا شده باشد هرگز با زمان بارگذاری واقعی‌اش روبه‌رو نشده.

اشتباه: انتخاب موتور از روی ویدیوی نمایشی‌اش

گیر، انتخاب کردن بر اساس کیفیت تصویر است و بعد هر روز پرداختن بهایش. آن نمایش صحنه‌ای است که متخصص‌ها برای نشان دادن رندر ساخته‌اند، و تقریباً هیچ چیزی درباره اینکه یک تیم دو نفره چه تولید می‌کند یا پروژه چقدر طول می‌کشد تا باز شود نمی‌گوید.

واقعیت تولید

تفاوت جلوه ویدیوی تبلیغاتی با هزینه‌های پنهان روزمره موتور

کیفیت تصویر دمو در کنفرانس با واقعیت فرسایشی توسعه تیمی تفاوت بنیادین دارد.

  • ویدیوی نمایشی خیره‌کنندهصحنه‌های از پیش تنظیم‌شده توسط متخصصان رندر برای جلب توجه اولیه
  • کیفیت تصویر آمادهاستادندارد گرافیکی جذابی که برای یک تیم دونفره هزینه تولید سرسام‌آوری دارد
مرز میان نمایش بازاریابی و چالش‌های عملیاتی روزانه
  • زمان طولانی هر ساخت (Build)افت شدید بسامد کامپایل و خستگی تیم از انتظار برای آماده شدن خروجی
  • زمان بارگذاری ویرایشگرمعطلی پس از هر تغییر کوچک برای بارگذاری مجدد فایل‌های سنگین پروژه
  • موانع دسترسی و پرداخت ارزیمسدود بودن اکوسیستم فروشگاه دارایی برای تیم‌های ایرانی به دلیل تحریم
  • فروپاشی و خطاهای شبانهتنها ماندن هنگام بروز کرش‌های مبهم در کدهای عمیق موتور در غیاب مستندات

راه صادقانه برای انتخاب موتور، ساخت یک نمونه کوچک در یک آخر هفته و گرفتن بیلد واقعی روی دستگاه مقصد است.

خرج‌هایی که واقعاً جمع می‌شوند کسل‌کننده‌اند. اینکه یک ساخت چقدر طول می‌کشد، و در نتیجه هر چند وقت یک بار کسی می‌سازد. اینکه ویرایشگر بعد از یک تغییر چقدر طول می‌کشد تا پروژه را باز کند. اینکه فروپاشی‌ای که نیمه‌شب به آن می‌خورید چیزی است که کسی درباره‌اش نوشته یا نه. اینکه دارایی‌ای که لازم دارید هست یا نه، و از اینجا قابل خریدن هست یا نه.

پس راه صادقانه انتخاب کردن این است که کوچک‌ترین چیز واقعی را در هر کاندیدا، در یک آخر هفته، بسازید، با یک ساخت روی دستگاه مقصد در پایانش. همین مستقیم به پرسش‌های بالا جواب می‌دهد.

چیزی که داخل هرکدام که انتخاب کنید می‌نویسید، و بودجه‌ای که باید در آن جا شود، برنامه‌نویسی بازی است. تصمیم‌هایی که موتور درباره‌شان نظری ندارد طراحی بازی هستند، و همه‌شان زیر بازی‌سازی.

درون این، ۲

بالای این