Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش طراحی کاراکتر تصویرسازی

پیرمرد تعمیرکار یک انیمیشن کوتاه: نسبت‌هایی که در سیلوئت زنده می‌مانند، یک عدم تقارن، و اینکه چرا سیلوئت فارسی از لباس شروع می‌شود.

۵بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

یک کاراکتر باید از پشت و در اندازه بندانگشتی شناخته شود، و آنچه این کار را می‌کند نسبت‌هاست نه صورت. برای پیرمرد تعمیرکار یک انیمیشن کوتاه، نسبت‌ها اینها بودند: شش و نیم سر قد، که آدم بزرگ معمولی خوانده می‌شود، در برابر هشت سری که قهرمانانه خوانده می‌شود و چهار سری که بچه خوانده می‌شود.

و نسبت دوم که کمتر کسی می‌شمردش: عرض شانه در برابر عرض سر، که اینجا حدود دو و نیم است. سه، مرد جوان می‌خواند؛ دو، نوجوان. این عدد بیشتر از هر خط دیگری تعیین می‌کند بیننده چه چیزی می‌بیند، و در سیلوئت هم زنده می‌ماند در حالی که صورت نمی‌ماند.

شکل‌های پایه، و آن یک عدم تقارن

گرد برای گرمی، زاویه‌دار برای تهدید، مربع برای ثبات. این یک قاعده تزئینی نیست، یک میان‌بر خواندن است که بیننده بی‌آنکه بداند به کار می‌برد. شکل کلی همان تعمیرکار مربع بود با گوشه‌های نرم: پایدار و بی‌خطر.

میانبر خواندن در نگاه اول

سه شکل پایه، و آن یک عدم تقارن که پیکره را آدم می‌کند

هندسه کلی حس شخصیت را بی‌معطلی منتقل می‌کند و تنها یک شکستگی حساب‌شده آن را از نماد خشک بیرون می‌آورد.

  • فقط یک عدم تقارن شکل هندسی را به آدم تبدیل می‌کند
  • دو عدم تقارن حواس بیننده را دنبال داستان فرعی می‌فرستد
  • سه عدم تقارن ساختار کلی پیکره را می‌شکند
  • گرد برای گرمی
  • زاویه‌دار برای تهدید
  • مربع برای ثبات
  • گرد برای گرمیمیانبر پذیرش و نرمی در قضاوت اول بیننده
  • زاویه‌دار برای تهدیدتنش و خطر را بدون نیاز به حالت صورت منتقل می‌کند
  • مربع برای ثباتپایدار و بی‌خطر، به‌ویژه وقتی گوشه‌هایش نرم شده باشد

قانون تقارن و شکستن آن تزئینی نیست؛ وقتی در اندازه بندانگشتی دیده شود، همان یک شانه افتاده هویت حرکتی کاراکتر را نگه می‌دارد.

و بعد یک عدم تقارن به آن بدهید، و فقط یکی. شانه چپش از چهل سال جعبه‌ابزار پایین‌تر افتاده، و همان یک چیز است که پیکره را از یک شکل هندسی به یک آدم تبدیل می‌کند. دو عدم تقارن، بیننده را به دنبال داستان می‌فرستد؛ سه‌تا، شکل را می‌شکند.

در یک تولید فارسی، سیلوئت را لباس می‌سازد

و این تفاوتی است که در راهنماهای لاتین نیست. در بیشتر پروژه‌های ایرانی، پیکره‌ها پوشیده‌اند و لباس بخش بزرگی از خط بیرونی را تعیین می‌کند: مانتو، چادر، پیراهن بلند، روپوش کار. یعنی سیلوئتی که روی پیکره برهنه ساخته شده و بعد لباس رویش پوشیده شده، همان سیلوئتی نیست که بیننده می‌بیند.

تفاوت طراحی در تولید فارسی

ساختن سیلوئت با لباس واقعی به جای پیکره برهنه

وقتی مانتو، چادر، پیراهن بلند یا روپوش کار خط بیرونی را می‌سازند، طراحی سیلوئت بدون لباس همان چیزی نیست که روی پرده می‌آید.

الگوی راهنماهای لاتینقفل کردن سیلوئت روی پیکره برهنه و افزودن لباس در مرحله بعد
  1. ۰۱نگه داشتن نسبت‌ها در زیرساختشش و نیم سر قد و دو و نیم عرض شانه زیر پوشش دست‌نخورده می‌مانند
  2. ۰۲طراحی همزمان با پوشش واقعیلباس بخشی از خط بیرونی اصلی است نه لایه‌ای که بعدا روی آن سوار شود
  3. ۰۳آزمون پر کردن سیاه روی لباسارزیابی خوانایی کل توده پوشیده در مقیاس کوچک پیش از جزئیات
سیلوئت قابل اتکا در فیلم فارسیخط بیرونی مانتو، چادر یا روپوش که زیر پر شدن سیاه فورا شناخته می‌شود

اسکلت نسبت‌ها همچنان تعیین می‌کند کاراکتر پیر است یا جوان، اما چیزی که چشم در سیلوئت شکار می‌کند لبه بیرون‌زده همان لباس است.

پس ترتیب عوض می‌شود: سیلوئت را در همان لباسی بسازید که کاراکتر واقعا می‌پوشد، و نسبت‌ها را زیر آن نگه دارید. شش و نیم سر و دو و نیم شانه هنوز درست‌اند و هنوز باید حساب شوند، ولی آنچه پر می‌شود و سیاه می‌شود خط بیرونی لباس است. خط بیرونی، و آزمونی که با پر کردن سیاه انجام می‌شود این را باز می‌کند.

چهار نما، پنج خط

ورق چرخش چهار نما دارد: روبه‌رو، سه‌رخ، نیم‌رخ و پشت، در یک ارتفاع و روی یک دسته خط افقی مشترک. و محتوای واقعی یک ورق چرخش همان خط‌هاست نه نماها: چشم، چانه، شانه، کمر و زانو، هر کدام یک خط افقی، مشترک میان هر چهار نما.

یک ورق چرخش

چهار نما، یک دسته خط افقی

هر قاب حالتی از همان پیکره است نه قدمی از کشیدنش، و هر چهارتا پنج خط مشترک دارند.

  1. ۰۱روبه‌رواول کشیده می‌شود، و تنها نمایی که دو شانه در آن قابل مقایسه‌اند
  2. ۰۲سه‌رخنمایی که پوستر از آن استفاده می‌کند، و سخت‌ترین برای روی خط ماندن
  3. ۰۳نیم‌رخجایی که افتادگی کمر سن را می‌گوید، و جایی که یک دست آزاد بلندتر می‌شود
  4. ۰۴پشتکسی دوست ندارد بکشدش و نیمی از هر فیلم آدم‌هایی‌اند که دارند دور می‌شوند

محتوای واقعی ورق همان پنج خط چشم، چانه، شانه، کمر و زانو است؛ برای اصلاح سن باید اجزا را جابه‌جا کرد، نه ارتفاع کل پیکره را.

و قاعده‌ای که اصلاح را قابل مدیریت می‌کند: نسبت‌ها را نگه دارید و اجزا را جابه‌جا کنید، هیچ‌وقت برعکس. اگر کارگردان گفت مسن‌تر به نظر برسد، کمر را پایین‌تر ببرید و شانه را جلوتر بدهید؛ اگر قد را عوض کنید، هر چهار نما و کل ورق باطل می‌شود. چهار نما روی یک دسته خط این ورق را می‌سازد.

جایی که کار می‌ایستد: جلسه درباره صورت است

اینجاست که کار می‌ایستد و هیچ‌کس هم اشتباه نمی‌کند. جلسه بازبینی درباره صورت است، درباره لباس است، و درباره رنگ؛ و هر سه در سیلوئت ناپدید می‌شوند. صورت در چهل پیکسل خوانده نمی‌شود، از پشت اصلا نیست، و اولین چیزی است که یک انیماتور ساده‌اش می‌کند.

جلسه درباره چه چیزی حرف می‌زند

بخش‌هایی که درباره‌شان بحث می‌شود، و بخش‌هایی که کار شناساندن را می‌کنند

هر چهار مورد پایین، پر شدن با سیاه را زنده می‌مانند؛ هیچ‌کدام از سه مورد بالا نمی‌مانند.

  • صورتدر چهل پیکسل خوانده نمی‌شود، از پشت نیست، و اول از همه ساده می‌شود
  • لباس، در جزئیاتشدو بار بازکشیده می‌شود، و همان بخشی است که نمونه‌کار نشان می‌دهد
  • رنگدر سیلوئت اصلا نیست، و در بیشتر استوریبورد هم نیست
چیزی که جلسه بازبینی درباره‌اش حرف می‌زند
  • قد به سرشش و نیم، با سری کمی بزرگ چون کار کمدی است
  • شانه به سرحدود دو و نیم، به‌جای سه که مرد جوان می‌خواند
  • جای کمرپایین‌تر، و از هر چین کشیده‌شده‌ای مطمئن‌تر سن را می‌گوید
  • خط بیرونی لباسهمان چیزی که در یک پیکره پوشیده، سیلوئت را واقعا می‌سازد

یک کلید برای سیاه کردن کل شکل فورا نشان می‌دهد آیا در نماهای شلوغ و از پشت چیزی برای شناختن شخصیت باقی مانده یا نه.

آزمونش هم یک کلید است: سیاهش کنید و ببینید چه می‌ماند. آنچه بعد از پر کردن سیاه باقی می‌ماند همان چیزی است که بیننده از آن می‌شناسدش، و اگر آن هیچ چیز نبود، جلسه درباره چیزهایی بوده که نمی‌مانند. حالت‌ها، و چیزی که با ابرو و دهان ساخته می‌شود جایی است که صورت واقعا کارش را می‌کند.

با چه چیزی

کریتا در ۲۰۲۶ برای ورق چرخش دقیقا آنچه لازم است را دارد: خط‌کش‌های افقی که روی همه نماها قفل می‌شوند، و لایه‌ای که فقط همان پنج خط را نگه می‌دارد. جای کشیدن هر نما در یک فایل جدا را می‌گیرد، که خط‌ها هیچ‌وقت دقیقا یکی نمی‌ماندند. متن‌باز و رایگان است.

ابزار ۲۰۲۶ و جایگاه در زنجیره

نقشه ابزار ورق چرخش و مهارت‌های تکیه‌گاه آن

انتخاب نرم‌افزار در قفل کردن خط‌های افقی معنا پیدا می‌کند، در حالی که کاراکتر روی طراحی ساختار، رنگ و آزمون حرکت سوار است.

  • کریتا روی دسکتاپرایگان، متن‌باز و بدون نیاز به فایل‌های جداگانه
    • خط‌کش‌های افقی قفل‌شده روی هر چهار نما
    • لایه مجزا برای نگه داشتن پنج خط مشترک
    • شروع بی‌هزینه بدون مانع پرداخت ارزی
  • زنجیره مهارت‌های همسایهچیزهایی که ورق ایستا به آن‌ها تکیه دارد
    • ساختار و ژست به‌عنوان پایه اولیه پیکره
    • رنگ‌گذاری برگرفته از منطق رنگ روغن
    • سنجش چرخش شانه و عدم تقارن هنگام دویدن
اکوسیستم ساخت ورق چرخش در ۲۰۲۶
  • پروکریت روی آیپدخرید یک‌باره به‌جای اشتراک ماهانه
    • راحتی قلم و گردش سریع بوم در طراحی
    • وابسته به داشتن آیپد و واسطه خرید از ایران

ورق ایستا نسبت‌ها را می‌بندد، اما امتحان واقعی وقتی است که کاراکتر می‌دود و آن یک عدم تقارن از زاویه مقابل دیده می‌شود.

پروکریت روی آیپد همان کار را با راحتی بیشتر می‌کند و یک بار خریده می‌شود. جای اشتراک ماهانه را گرفت. رایگان نیست و از ایران خریدنش واسطه می‌خواهد، پس اگر آیپد ندارید گزینه شروع نیست.

کاراکتر روی چیزهایی سوار است که جای دیگری ساخته شده‌اند. پایه‌ای که هر چیز دیگری روی آن ساخته می‌شود ساختار و ژست را می‌دهد، نقاشی با قلم نوری، و آنچه از رنگ روغن قرض گرفته رنگش می‌کند، طراحی چیزی که هنوز وجود ندارد همین کار را برای چیزهایی می‌کند که آدم نیستند، و کشیدن، رنگ زدن، و ساختن تصویر با دست بقیه بودجه را نگه داشته.

و پرسش بعدی: ورق چرخش تمام شد و نسبت‌ها قفل شدند. حالا همین کاراکتر باید بدود، و در دویدن شانه‌ها می‌چرخند و آن یک عدم تقارن گاهی از سمت اشتباه دیده می‌شود. یک ورق ایستا چطور به کسی می‌گوید این پیکره در حرکت چه شکلی است؟

کنار این

بالای این