Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش ضبط صدا صدا و موسیقی

الگوی قطبی، قاعده‌ی سه به یک، و اتاقی که بیست دسی‌بل از هر میکروفنی بلندتر است. یک کارگاه دف‌نوازی در سالنی در سنندج.

۶بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

نالِ میکروفن را به سمت چیزی بگیرید که نمی‌خواهیدش، نه جلویش را به سمت چیزی که می‌خواهید. جلوی هر سه الگوی رایج تقریباً یکی است؛ هرچه انتخاب یک الگو را ارزشمند می‌کند در آن هفت جهت دیگر است، و عمیق‌ترین نقطه‌اش همان است که باید نشانه بروید.

توحید یک کارگاه دف‌نوازی را در سالن یک فرهنگسرا در سنندج ضبط می‌کند: هشت نوازنده در نیم‌دایره، کف پارکت، سقف بلند، یک پکیج که هر ده دقیقه راه می‌افتد، و خیابانی پشت پنجره‌ها. هیچ‌کدام از تصمیم‌های این صفحه درباره‌ی خرید میکروفن نیست.

سه الگو، و آنچه هرکدام نمی‌شنوند

کاردیوئید در ۹۰ درجه نصف حساسیتش را دارد و در ۱۸۰ درجه کر است، پس اگر پشتش را به پکیج بگیرید، پکیج تقریباً حذف می‌شود. اومنی در همه‌ی هشت جهت یکسان است، هیچ نالی ندارد، و در عوض می‌شود نزدیک گذاشتش بی‌آنکه بم شود، چون اثر مجاورت ندارد.

یک میکروفن، هشت جهت

هر الگو از شنیدن چه چیزی سر باز می‌زند

جلوی هر سه یکی است. هرچه انتخاب یک الگو را ارزشمند می‌کند روی آن هفت پره دیگر است، و عمیق‌ترین نقطه همان است که باید نشانه بروید.

حساسیت به نسبت جلو، در هشت جهت. حلقه بیرونی حساسیت کامل است.

  • جلو
  • ۴۵
  • ۹۰
  • ۱۳۵
  • پشت
  • ۲۲۵
  • ۲۷۰
  • ۳۱۵
  • کاردیوئید
  • اومنی
  • هشتی

این نمودار برای یک فرکانس است. هر سه الگو به سمت بم پهن‌تر و در زیر باریک‌تر می‌شوند، و برای همین است که نال پشتی یک کاردیوئید بم‌هایی را رد می‌کند که روی کاغذ حذفشان می‌کند.

هشتی در ۹۰ درجه کر است، و این مفیدترین نالی است که وجود دارد: میکروفن را طوری بچرخانید که پهلویش رو به پکیج باشد و جلو و عقبش رو به دو نوازنده، و یک منبع نویز کامل از ضبط بیرون می‌رود بی‌آنکه چیزی از موسیقی کم شود.

یک قید هم هست که در نمودار قطبی دیده نمی‌شود: این نمودار برای یک فرکانس است. هر سه الگو به سمت بم پهن‌تر و در زیر باریک‌تر می‌شوند، و برای همین است که نال پشتی یک کاردیوئید، بم‌هایی را رد می‌کند که روی کاغذ حذفشان می‌کند.

سه به یک، وقتی دو میکروفن هست

دو میکروفن روی یک منبع، سه برابر فاصله‌ای که تا منبع دارند از هم فاصله می‌گیرند. اگر هر میکروفن یک متری دف خودش باشد، دو میکروفن باید دست‌کم سه متر از هم دور باشند. دلیلش تداخل فاز است: صدای دف اول به میکروفن دوم هم می‌رسد، کمی دیرتر، و اگر اختلافشان کم باشد آن دو با هم جمع می‌شوند و فرکانس‌هایی را حذف می‌کنند. سه برابر فاصله یعنی صدای نشتی حدود ده دسی‌بل ضعیف‌تر است و دیگر فاز را خراب نمی‌کند.

قاعده سه به یک

چطور چیدمان دو میکروفن جلوی تداخل فاز را می‌گیرد

وقتی صدای یک دف با تاخیر کم به میکروفن کناری برسد، دو کانال در هم جمع می‌شوند و فرکانس‌هایی را حذف می‌کنند؛ فاصله سه برابری نشت را بی‌اثر می‌کند.

دو میکروفن نزدیک روی دو دفنشت قوی با تاخیر اندک
  1. ۰۱فاصله یکسان تا منبعبرای نمونه، قرار دادن هر میکروفن در یک متری دف خودش
  2. ۰۲دست‌کم سه برابر فاصله بین دو میکروفننگه داشتن دست‌کم سه متر فاصله میان دو پایه برای مهار نشت
جمع سالم دو کانالنشت ده دسی‌بل ضعیف‌تر و فاز دست‌نخورده

این قاعده وقتی اهمیت دوچندان دارد که هر دو میکروفن یک منبع یا دو ساز هم‌جوار را هم‌زمان می‌گیرند و قرار است با هم پخش شوند.

عددی که تصمیم می‌گیرد اتاق است، نه میکروفن

نویز خود میکروفن ۱۴ دسی‌بل است و نویز خود سالن ۳۴ دسی‌بل. یعنی اتاق همیشه بیست دسی‌بل بلندتر از میکروفن است، و همان مشخصه‌ای که موقع خرید مقایسه می‌شود کوتاه‌ترین میله‌ی این نمودار است. اتاقی که با پول به یک اتاق صدابرداری تبدیل شده ۲۵ دسی‌بل است، یعنی هنوز یازده دسی‌بل بالای همان میکروفن.

چه چیزی واقعا ضبط را محدود می‌کند

کف نویز، به ترتیب اهمیت

مشخصه‌ای که آدم‌ها موقع خرید مقایسه می‌کنند کوتاه‌ترین میله اینجاست، و بیست دسی‌بل پایین‌تر از چیزی است که نتیجه را تعیین می‌کند.

کف نویز وزن‌دار، اندازه‌گیری‌شده در جای میکروفن داخل سالن.

  1. هیس خود میکروفنعددی که روی جعبه است، و همانی که کسی نمی‌شنودش۱۴ دسی‌بل
  2. اتاق صدابرداری آماده‌شدهچیزی که یک اتاق با پول به آن تبدیل می‌شود۲۵ دسی‌بل
  3. سالن، پکیج خاموشجایی که توحید واقعا ضبط کرد، ساعت هشت شب۳۴ دسی‌بل
  4. سالن، پکیج روشنده دسی‌بل، خریده‌شده با یک خواهش از مسئول سالن۴۴ دسی‌بل
  5. خیابان بیرون، پنجره بازدلیل اینکه جلسه بعدازظهر نیست۶۰ دسی‌بل

کف نویز جمع می‌شود، جایگزین نمی‌شود؛ پس بلندترین میله حاضر در اتاق تعیین می‌کند چه چیزی ممکن است و هر میله ساکت‌تری بی‌ربط می‌شود.

و مهم‌تر: کف نویز جمع می‌شود، جایگزین نمی‌شود. پکیج که روشن شود، سالن ۴۴ دسی‌بل است و آن ده دسی‌بل را می‌شود با یک خواهش از مسئول سالن خرید. پنجره که باز باشد، خیابان ۶۰ دسی‌بل می‌آورد و همه‌ی تصمیم‌های دیگر بی‌معنی می‌شوند. بلندترین میله‌ی حاضر در اتاق تعیین می‌کند چه چیزی ممکن است، و هر میله‌ی ساکت‌تری بی‌ربط می‌شود.

ایستی که با خرید میکروفن جواب داده می‌شود

ایست معمول در ایران همین است: صدای ضبط بد است، پس میکروفن گران‌تری خریده می‌شود، و صدا همان‌قدر بد می‌ماند چون اتاق عوض نشده. ترتیب درست برعکس است و ارزان‌تر: ساعت ضبط را عوض کنید، پکیج را خاموش کنید، پنجره را ببندید، و پرده و پتو و قفسه‌ی کتاب را به دیوارهای برهنه اضافه کنید. اگر بعد از این چهار کار هنوز مشکل هست، آن‌وقت میکروفن.

ترتیب درست و ارزان‌تر

پنج پله پیش از آنکه سراغ خرید میکروفن گران‌تر بروید

خرید میکروفن تازه صدای یک اتاق شلوغ و پرانعکاس را درست نمی‌کند؛ این ترتیب از کارهای رایگان به سمت هزینه می‌رود.

  1. ۰۵بازبینی یا تعویض میکروفنتنها وقتی که پس از چهار پله قبلی هنوز مشکلی باقی مانده استآخرین پله
  2. ۰۴افزودن پرده، پتو و قفسه کتابشکستن انعکاس دیوارهای برهنه در سالن و اتاقکم‌هزینه
  3. ۰۳بستن پنجره‌هاقطع ورود نویز خیابان که همه تصمیم‌های دیگر را بی‌اثر می‌کندرایگان
  4. ۰۲خاموش کردن پکیج و تهویهبرداشتن صدای ثابت موتور پیش از شروع جلسهرایگان
  5. ۰۱تغییر ساعت ضبطپرهیز از اوج تردد و سر و صدای بیرونی بعدازظهررایگان

هر پله پایین‌تر از پله قبلی وابستگی به بودجه را کمتر می‌کند و اثر شنیداری بزرگ‌تری روی فایل خام می‌گذارد.

در ۲۰۲۶ چه چیزی کار را عوض می‌کند

ضبط‌کننده‌ی ۳۲ بیت شناور جای تنظیم کردن ولوم گین پیش از آنکه بلندترین اتفاق افتاده باشد را گرفت. با آن، دف‌نواز می‌تواند وسط کارگاه ناگهان بلند بزند و فایل نسوزد، چون دامنه‌ی عددی آن‌قدر بزرگ است که سطح بعداً انتخاب می‌شود. راه رایگانی ندارد؛ ارزان‌ترین‌هایشان حوالی ۲۰۲۲ آمدند و سخت‌افزارند نه نرم‌افزار. نکته‌ی مربوط به این صفحه این است که ۲۴ بیت هم ۱۴۴ دسی‌بل دامنه دارد، پس ضبط آرام هیچ هزینه‌ای ندارد و بیشتر کلیپ‌شدن‌ها از ترسِ آرام ضبط کردن می‌آید.

ابزارهای ۲۰۲۶ در سالن

دو محافظ در برابر کلیپ شدن و حدس زدن سکوت

ضبط آرام با ۲۴ بیت هم ۱۴۴ دسی‌بل دامنه دارد، و یک صداسنج رایگان روی گوشی اختلاف‌های ده‌دسی‌بلی اتاق را دقیق نشان می‌دهد.

  1. ضبط ۳۲ بیتی شناور (یا ۲۴ بیتی آرام)سوختن فایل در ضربه‌های ناگهانی دف پیش از تنظیم گینحفظ دامنه گسترده و تنظیم سطح نهایی پس از ضبط
  2. صداسنج رایگان روی گوشیحدس زدن چشمی درباره آرام بودن سالن و اثر پکیجتشخیص دقیق پرش ده‌دسی‌بلی بین حالت روشن و خاموش
ضبط مطمئن بدون غافلگیری

ضبط‌کننده‌های ۳۲ بیتی سخت‌افزار مستقل‌اند، اما بیشتر کلیپ شدن‌ها با ضبط کمی آرام‌تر روی ۲۴ بیت و رایگان هم پیش نمی‌آیند.

ابزار دوم یک صداسنج روی گوشی است. جای حدس زدن اینکه یک اتاق ساکت هست یا نه را گرفت، و برنامه‌های رایگانش برای تشخیص یک اختلاف ده دسی‌بلی به‌اندازه‌ی کافی دقیق‌اند، هرچند برای گواهی دادن به هیچ چیزی نیستند. همان دقت برای این کار کافی است: شما می‌خواهید بدانید پکیج ده دسی‌بل اضافه می‌کند یا نه، نه اینکه سالن دقیقاً چند دسی‌بل است.

اشتباهی که در پخش اول شنیده شد

توحید دو میکروفن را یک متری دو دف کنار هم گذاشت، با نیم متر فاصله از هم. هر کانال جدا خوب بود و با هم که پخش شدند، بم دف‌ها توخالی شد. فاصله‌ی سه متری همان دو میکروفن، همان کارگاه، و مشکل اصلاً پیش نمی‌آمد. این تنها خطای این صفحه است که در هدفون هنگام ضبط شنیده نمی‌شود، چون فقط وقتی دو کانال با هم جمع شوند اتفاق می‌افتد.

اشتباهی که در هدفون شنیده نشد

از خطای فاصله نیم‌متری تا پیوند با کل چرخه صدا

هر دو کانال در هدفون سالم بودند و تنها در پخش هم‌زمان بم دف‌ها توخالی شد؛ همین قواعد از اتاق ضبط تا تدوین و فیلم ادامه پیدا می‌کنند.

  • خطای پخش نخستتداخل فاز پنهان در مانیتورینگ تکی
    • قرار دادن دو میکروفن با نیم متر فاصله در یک متری دو دف
    • سالم بودن هر کانال به‌تنهایی در هدفون
    • توخالی شدن بم دف‌ها هنگام جمع دو کانال
    • حل کامل مشکل با سه متر فاصله
جمع‌بندی کارگاه ضبط توحید
  • زنجیره مهارت‌های هم‌جوارادامه مسیر در کل خوشه صدا
    • الگوهای قطبی و کف نویز سالن و دامنه ۱۴۴ دسی‌بل
    • صداگذاری، پادکست، تدوین و ساخت صداهای غیرضبطی
    • تکرار همان قواعد با ضبط دوم و دست زدن در صحنه فیلم

پیش از چیدن پایه‌های میکروفن در هر جلسه، پرسش اصلی همچنان این است که آیا آن سالن از اساس جای مناسبی برای ضبط بوده یا نه.

انواع، الگوها و جای گذاشتن همان سه الگو است با طول کامل. بزرگ‌ترین متغیر، و درمان ارزانش همان نمودار کف نویز است در جای خودش. به‌اندازه بلند، و هیچ‌وقت کلیپ‌نشده جایی است که آن ۱۴۴ دسی‌بل معنی پیدا می‌کند، و صداگذاری، پادکست و دیالوگ جایی است که همه‌ی این‌ها روی یک صدای انسان می‌روند.

هرچه اینجا ضبط شود بعد باید کنار هم بنشیند، که کار کاری که تکه‌ها را کنار هم می‌نشاند است، و صدایی که ضبط نمی‌شود بلکه ساخته می‌شود موضوع صدایی که ساخته می‌شود نه ضبط است. همین قاعده‌ها روی یک صحنه‌ی فیلم‌برداری، با یک ضبط‌کننده‌ی دوم و یک دست زدن، در گرفتن فیلمی که واقعاً بشود تدوینش کرد تکرار می‌شوند. این‌ها زیر ضبط صدا، شکل دادن به آن، و ساختن موسیقی می‌نشینند، و پرسشی که برای توحید مانده این است که آیا این کارگاه اصلاً باید در این سالن ضبط می‌شد.

کنار این

بالای این