Faragiri
فارسی

زبان را انتخاب کنید ۴

همهٔ زبان‌ها

آموزش فرمول‌نویسی اکسل اکسل

شش خطا و یک عرض ستون، آن شاخه هفتمی که خودش را اعلام نمی‌کند و پول خرج برمی‌دارد، و منبع خطایی که فقط اینجا هست.

۳بخش
۳دقیقه خواندن
۴عمق

هفت چیزی که اکسل می‌گوید، و هرکدام خبر متفاوتی می‌دهند. شش‌تایشان خطا هستند و یکی‌شان عرض ستون است.

جایی که این کار می‌ایستد یک عادت است: هر خطایی را در یک تابع پنهان‌کننده می‌پیچند و برگه تمیز می‌شود. برگه‌ای که هیچ خطایی نشان ندهد، شاهدِ درست بودنش نیست، و آخرین شاخه دقیقا برای همین خطرناک است.

یکی‌یکی: #VALUE! یعنی حساب کردن روی چیزی که عدد نیست، معمولا متنی که از یک خروجی آمده یا تاریخی که به شکل متن ذخیره شده.

پنج خطای دیگر

#REF! یعنی سطری یا ستونی حذف شده و نشانی از بین رفته، و این یکی با محاسبه دوباره برنمی‌گردد؛ پیش از ذخیره کردن پیدایش کنید، چون بعدش دیگر معلوم نیست به کجا اشاره می‌کرده.

یک برگه قیمت‌گذاری

هفت چیزی که اکسل می‌گوید، و هرکدام واقعا چه چیزی را گزارش می‌کنند

شش‌تای اینها خطا هستند و یکیشان عرض ستون است. شاخه آخر خطرناک است، چون به‌جای شکایت یک عدد برمی‌گرداند.

  • #VALUE!حساب کردن روی چیزی که عدد نیست
    • متنی که از یک خروجی آمده
    • تاریخی که به شکل متن ذخیره شده
  • #NAME?کلمه‌ای که اکسل نمی‌شناسدش
    • یک تابع غلط‌تایپ‌شده
    • متنی بدون گیومه
  • #N/Aیک جست‌وجو چیزی پیدا نکرد، که گاهی درست است
    • یک فاصله اضافه در کلید
    • عددی که در برابر متن مقایسه شده
  • بی‌خطا، جواب غلطدسته‌ای که پول خرج برمی‌دارد
    • بازه‌ای که دیگر بزرگ نشد
    • تابع پنهان‌کننده‌ای که ایرادی واقعی را پوشانده
چرا خراب شد
  • #REF!سطری یا ستونی حذف شده و نشانی از بین رفته
    • با محاسبه دوباره برنمی‌گردد
    • پیش از ذخیره کردن پیدایش کنید
  • #DIV/0!تقسیم بر صفر، و یک سلول خالی هم صفر حساب می‌شود
    • در برگه‌هایی ظاهر می‌شود که هیچ صفری در آنها نیست
  • #NUM! و ردیف مربع‌هاعددی که ممکن نیست، و ستونی که باریک است
    • دومی اصلا خطا نیست

شش شاخه خودشان را اعلام می‌کنند و هفتمی نه، و برای همین برگه‌ای که هیچ خطایی نشان ندهد شاهدِ برگه‌ای درست نیست.

#NAME? یعنی کلمه‌ای که اکسل نمی‌شناسدش: یک تابع غلط تایپ‌شده، یا متنی که بدون گیومه نوشته شده. و #DIV/0! یعنی تقسیم بر صفر، و یک سلول خالی هم صفر حساب می‌شود؛ برای همین در برگه‌هایی ظاهر می‌شود که هیچ صفری در آن‌ها نیست.

#N/A یعنی یک جست‌وجو چیزی پیدا نکرد، که گاهی درست است. دلیل معمولش یک فاصله اضافه در کلید است، یا عددی که در برابر متن مقایسه شده.

و شاخه ششم دوتا را با هم دارد: #NUM! یعنی عددی که ممکن نیست، و ردیف علامت‌های مربع یعنی ستون باریک است. دومی اصلا خطا نیست و فقط باید ستون را پهن‌تر کرد.

شاخه هفتم، که خودش را اعلام نمی‌کند

بی‌خطا، و جواب غلط. این دسته همان است که پول خرج برمی‌دارد، و دو شکل رایج دارد: بازه‌ای که دیگر بزرگ نشد، و تابع پنهان‌کننده‌ای که یک ایراد واقعی را پوشانده.

شاخه هفتم: بی‌خطا و غلط

آنچه روی برگه تمیز دیده می‌شود در برابر خطای پنهانی که جمع را کم می‌کند

نبود خطای قرمز شاهد درستی محاسبه نیست؛ بازه جا مانده یا تابع پوشاننده خطا، بی‌سروصدا عدد اشتباه تحویل می‌دهند.

  • ظاهر بدون هشدار قرمزبرگه‌ای که در نگاه اول تمیز و آماده گزارش به نظر می‌رسد
  • جمع کل نمایش‌داده‌شدهعددی که بدون هیچ علامت خطایی در خروجی ثبت می‌شود
نبود پیام خطا روی برگه
  • بازه‌ای که با داده رشد نکردفرمول جمع روی سطر دویست مانده در حالی که داده تا سطر دویست و سی رفته و سی سطر جا مانده است
  • تابع پنهان‌کننده خطاپیچیدن خطا در تابع پوشاننده طوری که ایراد واقعی پنهان بماند
  • نیاز به کنترل با روش دومتنها راه یافتن این شاخه، گرفتن جمع با یک روش دوم و مقایسه آن با عدد اول است

شش خطای اول خودشان را اعلام می‌کنند؛ شاخه هفتم فقط با سنجش نتیجه از یک مسیر دوم پیدا می‌شود.

بازه‌ای که دیگر بزرگ نشد یعنی فرمول جمع تا سطر دویست نوشته شده و داده تا سطر دویست و سی رسیده. هیچ‌چیز قرمز نمی‌شود و جمع، سی سطر کم دارد.

شش شاخه خودشان را اعلام می‌کنند و هفتمی نه، و برای همین نبودِ خطا شاهدِ درست بودن نیست. یک بار جمع را با یک روش دوم بگیرید و با اولی مقایسه کنید؛ همین یک کار، دسته هفتم را پیدا می‌کند.

ابزار، و یک واقعیت محلی

ابزار ردیابی در سربرگ فرمول‌ها، در اکسل ۲۰۱۶ و بالاتر، مسیر یک خطا را تا سلول اولش نشان می‌دهد و جای دنبال کردن دستی فرمول‌ها را می‌گیرد. جزو خودِ برنامه است و کسی سراغش نمی‌رود.

ابزار ردیابی و تاریخ شمسی

چهار اقدام برای یافتن ریشه خطا و جلوگیری از خطای تاریخ شمسی

در اکسل ۲۰۱۶ و بالاتر ابزار ردیابی مسیر خطا را نشان می‌دهد، اما تاریخ شمسی به‌عنوان متن همچنان نیاز به یک انتخاب روشن دارد.

  1. ۰۱استفاده از ردیابی در سربرگ فرمول‌هادر اکسل ۲۰۱۶ و بالاتر مسیر خطا را خودکار تا نخستین سلول نشان می‌دهد و جای دنبال کردن دستی را می‌گیرد
  2. ۰۲شناخت رفتار تاریخ شمسی به‌عنوان متنچون اکسل نوع داده تاریخ شمسی ندارد، وارد کردن مستقیم تاریخ شمسی آن را متن می‌کند و حساب رویش #VALUE! می‌دهد
  3. ۰۳انتخاب یک روش یکدست برای تاریخیا تاریخ را عدد میلادی نگه دارید و فقط برای نمایش شمسی کنید، یا ستون را متنی بدانید و رویش حساب نکنید
  4. ۰۴شرط پنهان کردن خطاپوشاندن خطا فقط وقتی درست است که از پیش بدانید کدام خطا رخ داده و دلیلش چیست

قاطی کردن روش عددی و متنی برای تاریخ شمسی منبع تکراری خطاست، و پنهان کردن خطای ناشناخته فقط شاخه هفتم را می‌سازد.

و اینجا یک منبع خطای اضافه هست: تاریخ شمسی. اکسل نوع داده تاریخ شمسی ندارد، پس هر تاریخی که به شکل شمسی وارد شود متن است، و هر حساب کردنی رویش #VALUE! می‌دهد.

راهش این است که تاریخ را به شکل عدد میلادی نگه دارید و فقط برای نمایش شمسی کنید، یا آن ستون را از اول متن بدانید و رویش حساب نکنید. هر دو کار می‌کنند و قاطی کردنشان نمی‌کند.

ارجاع‌هایی که نیمی از این خطاها از آن‌ها می‌آیند در چهار شکل ارجاع وجود دارد هستند، شایع‌ترین جایی که این خطاها ظاهر می‌شوند در یک تابع ستون می‌شمارد است، و کاری که جلوی دسته اول را می‌گیرد در ششصد سطر تاریخ، و نصفشان متن بودند. هر سه زیر اکسل، و کاری که واقعا با آن می‌شود کرد.

پرسش بعدی این است که کِی پنهان کردن خطا درست است، چون گاهی هست. جوابش این است که فقط وقتی بدانید کدام خطا و چرا، و پنهان کردن بدون آن دو، همان دسته هفتم را می‌سازد.

کنار این

بالای این