یک کتابفروشی در تهران جستوجوی موجودی مینویسد. فهرست قفسه دو عنوان دارد و مشتری سراغ سومی را میگیرد:
let mojoodi: [String: Int] = ["Boofe Koor": 3, "Savushun": 0]mojoodi["Sarkhaneh"]مقدار nil برمیگرداند، و نوعشInt?است نهInt
همان علامت پرسش، خود زبان است. جستوجو در یک دیکشنری نمیتواند عدد را قول بدهد، پس سوئیفت عدد تحویل نمیدهد؛ جعبهای تحویل میدهد که یا عددی داخلش هست یا نیست، و تا جعبه باز نشود هیچ کاری با محتوایش نمیشود کرد. کامپایلر جمع کردنش با چیزی، چاپ کردنش بهعنوان تعداد، و دادنش به چیزی که عدد میخواهد را رد میکند، و پیش از اجرای برنامه ردش میکند نه جلوی مشتری.
سه راه برای باز کردن جعبه هست و انتخابشان را کاری تعیین میکند که کد بعدش انجام میدهد. if let n = mojoodi["Boofe Koor"] بلوک را فقط وقتی اجرا میکند که مقداری باشد، و داخلش n یک Int ساده است. ?? یک پیشفرض میگذارد، پس mojoodi["Sarkhaneh"] ?? 0 برابر صفر است، که نسخه یکسطری ماجراست. و guard let روی nil زودهنگام برمیگردد و مقدار را برای بعد از خودش در دامنه نگه میدارد، که همان است که باید بالای یک تابع سراغش رفت، چون حالت شکست را بالا نگه میدارد و کار اصلی را بدون تورفتگی پایین میگذارد.
تمایزی که این میخرد نظری نیست. اجرای تابع سفارش مجدد روی همان دو عنوان میدهد «سووشون: صفر روی قفسه» و «سرخانه: موجود نیست». صفر روی قفسه و موجود نبودن دو جواب متفاوتاند، و اختیاریبودن دقیقاً برای همین است؛ زبانهایی که هر دو را به صفر تا میکنند دلیل این هستند که یک کتابفروشی کتابی را سفارش میدهد که اصلاً نمیفروشدش.
دو جور چیز، و تفاوتشان سر سطر دوم پیدا میشود
سوئیفت پرسش دومی میپرسد که بیشتر زبانها بیصدا جوابش میدهند. اگر ساختار اعلام شده باشد، مقدار موقع نسبت دادن کپی میشود. اگر کلاس اعلام شده باشد، نام یک ارجاع به یک چیز مشترک است. قفسه آن کتابفروشی، هر دو شکل، از سه نسخه شروع و کپی روی پنج گذاشته شود:
ساختار در برابر کلاس
نام اول بعد از عوض شدن کپی چه میبیند
همان دو سطر، یک بار روی یک ساختار و یک بار روی یک کلاس، خواندهشده از نام اول نه نام دوم.
نسخههای روی قفسه، سوئیفت ۶
پیش از عوض شدن نام دومپس از آن
- ساختار اعلامشده۳۳کپی b روی پنج گذاشته میشود، مقدار a روی سه میماند
- کلاس اعلامشده۳۵کپی d روی پنج گذاشته میشود، مقدار c هم پنج میشود
سطر اول بیحرکت رسم شده چون کپی شدن مقدار را جدا کرده است، و سطر دوم تغییر مشترک هر دو نام را نشان میدهد.
- یک ساختار موقع نسبت دادن کپی میشود، پس عوض کردن b مقدار a را روی ۳ میگذارد
- یک کلاس یک ارجاع است، پس عوض کردن d مقدار c را هم ۵ میکند
هیچکدام اشتباه نیستند و انتخاب را ماهیت خود چیز تعیین میکند. تعداد یک قفسه، یک تاریخ، یک رنگ، یک مختصات: مقدارند و کپی شدن همان چیزی است که میخواهید. یک پنجره، یک اتصال شبکه، یک دانلود در حال اجرا: یک چیز مشترکاند و کل نکته این است که دو نام به یکی اشاره کنند.
ابزار، و سالی که این حرف درست است
در سوم سپتامبر ۲۰۲۶ سوئیفت ۶ جاری است و تغییر مهمش این است که کامپایلر حالا بررسی میکند دادهای از دو جا همزمان خوانده میشود یا نه و موقع ساخت رد میکند، بهجای فروپاشی در زمان اجرا. جای پیدا کردن آنها با اجرا کردن برنامه تا وقتی بدرفتاری کند را گرفت. Xcode ویرایشگر است و رایگان، و برای هر چیزی که به فروشگاه برسد اختیاری نیست، چون امضا و ارسال از داخل آن انجام میشود. SwiftUI هم از سال ۲۰۱۹ چیزی است که رابطها با آن نوشته میشوند، و جای UIKit را برای کار تازه گرفت در حالی که UIKit زیرش و در هر برنامه موجود سر جایش مانده.
ابزار و مسیر انتشار
از نوشتن رابط تا رسیدن به فروشگاه چه حلقههایی پیش روست
کامپایلر سوئیفت ۶ در سال ۲۰۲۶ خطای همزمانی را پیش از اجرا میگیرد، اما انتشار هنوز به زنجیرهای از ابزار و حساب وابسته است.
- رابط با SwiftUI از ۲۰۱۹جای UIKit را برای کار تازه گرفت، در حالی که UIKit زیرش مانده است
- کامپایلر سوئیفت ۶ در ۲۰۲۶دسترسی همزمان به داده را در زمان ساخت رد میکند، پیش از آنکه برنامه اجرا شود
- ساخت و امضا فقط در Xcode روی مکویرایشگر رایگان است، اما مک در ایران هزینه بالایی دارد
- انتشار در App Store با حساب اپلاز داخل ایران باز نمیشود و نیازمند کارفرما یا شرکت ثبتشده در خارج است
دو حلقه پایانی فنی نیستند اما پیش از نخستین سطر کد مسیر را تعیین میکنند؛ برای کاربر داخل ایران، سکوی دیگر عملیتر است.
و اینجا باید چیزی گفته شود که در نسخه انگلیسی این صفحه لازم نیست. برای کسی که در ایران است، دو مانع پیش از هر سطر کد ایستادهاند و هیچکدام فنی نیستند. اول اینکه Xcode فقط روی مک اجرا میشود، و مک اینجا گران است. دوم اینکه حساب برنامهنویس اپل از ایران باز نمیشود، پس انتشار در App Store از داخل کشور راه ندارد. کسانی که با این زبان اینجا کار میکنند یا برای کارفرمای خارجی مینویسند یا از طریق یک شرکت ثبتشده بیرون منتشر میکنند. این را نمیشود دور زد و بهتر است پیش از خریدن مک دانسته شود نه بعدش. اگر مقصد، کاربر داخل ایران است، سکوی دیگر انتخاب عملیتری است.
اشتباه: علامت تعجبی که هشدار را خاموش میکند
کامپایلر اجازه نمیدهد یک nil رد شود، و یک کاراکتر هست که آن را نقض میکند. نوشتن mojoodi["Sarkhaneh"]! کامپایل میشود، همه چیز را ساکت میکند، و بعد: باز کردن اجباری یک nil با علامت تعجب یک خطای مرگبار است نه یک nil برگشتی. برنامه میایستد، و پیام درباره یک اختیاری است که غیرمنتظره nil پیدا شده، بدون هیچ نامی از قفسه و عنوان و مشتری.
هر اختیاری
پرسشی که کامپایلر اجازه نمیدهد از رویش بپرید
یک پرسش و دو شاخه که باید نوشته شوند؛ نوشتن علامت تعجب به جای باز کردن ایمن، برنامه را در دست مشتری میاندازد.
- if let، یا guard letبله، و این هم خودشمقدار از اینجا به بعد یک Int ساده است و هیچ خطای پنهانی باقی نمیماند.
- if let n = mojoodi["Boofe Koor"]
- guard let n = mojoodi[onvan] else { return }
- علامت دو پرسش، یا شاخه elseنه، و حالا چهشاخهای که باید وجود داشته باشد. نوشتنش همان کاری است که زبان وادارتان میکند انجام دهید.
- پیشفرض با ?? زمانی که کلید در فهرست نیست
- return "موجود نیست"
راه سومی با علامت تعجب روی این شکل نیست چون جواب نیست؛ علامت تعجب هشدار کامپایلر را ساکت میکند و روی nil مرگبار فرو میپاشد.
وسوسهکننده است دقیقاً چون موقع توسعه کار میکند، جایی که داده آزمایشی همیشه کتاب را دارد. توی مغازه شکست میخورد. قاعدهای که تمامش میکند: علامت تعجب ادعایی است که این هرگز نمیتواند nil باشد، و فقط جایی باید نوشته شود که دلیلش روی همان صفحه باشد، که در عمل تقریباً هیچجا نیست.
همان کاراکتر داخل اعلام نوع، یعنی یک اختیاری که بهطور ضمنی باز میشود، همان ادعاست که یک بار گفته شده و بعد سر هر استفاده نامرئی است، که بدتر است. اگر مقداری واقعاً دیرتر میرسد، املای صادقانهاش یک اختیاری ساده است و یک guard بالای تابع.
چیزی که این صفحه نپوشاند این است که کد سوئیفت کجا میرود، که دستگاهی در دست کسی است با یک باتری و یک بررسی فروشگاه و هیچ راهی برای ورود و نگاه کردن: دستگاههای کمتر، و آنهایی که خرج میکنند، طراحیشده برای انگشت شست، وقفه، و صفحهای که در دست است. اینکه دو بار بنویسید یا یک بار یک کد، هر دو فروشگاه، و بهایش است، و زبانی که همان معامله را روی سکوی دیگر انجام داده Kotlin است. مدل حافظهای هم که سوئیفت جایش را گرفت سی، سیپلاسپلاس و سیشارپ است، و همه زیر زبانهای برنامهنویسی.