Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش برنامه‌نویسی اندروید موبایل · کاتلین برای اندروید، اندروید استودیو

چرخشی که صفحه شما را نابود و یکی تازه می‌سازد، شی‌ای که از آن جان به در می‌برد، و فروشگاهی که برنامه ایرانی واقعاً از آن منتشر می‌شود.

۲شاخه
۲زیرمجموعه
۳عمق

اولین اشکال اندرویدی که تقریباً همه با آن روبه‌رو می‌شوند هیچ ربطی به زبان ندارد. کسی نصف یک فرم را پر می‌کند، گوشی را می‌چرخاند، و فرم خالی است.

چرخاندن گوشی Activity را نابود می‌کند و یکی تازه می‌سازد. این نقص نیست، رفتار مستندشده است: تغییر پیکربندی یعنی صفحه‌ای که سیستم ساخته بود دیگر صفحه درستی نیست، پس برچیده می‌شود و از نو ساخته می‌شود. هر چیزی که داخل Activity نگه داشته شده باشد بعد از چرخش رفته است، از جمله فرمی که نصفه تایپ شده، چون شی‌ای که نگهش داشته بود دیگر وجود ندارد.

سه نتیجه از این درمی‌آید، و همان‌ها در عمل کل چرخه عمرند:

  • onCreate روی هر چرخش دوباره اجرا می‌شود، پس جای درستی برای شروع کردن یک فراخوانی شبکه نیست
  • onPause آخرین کال‌بکی است که تضمین‌شده است، پس همان‌جا ذخیره کنید
  • یک ViewModel از چرخش جان به در می‌برد چون عمرش از Activity بیشتر است

آخری راه‌حل است نه دور زدن. وضعیتی که مال صفحه است نه مال نما، داخل یک ViewModel می‌رود، Activity بازساخته‌شده همان یکی را منتظر می‌بیند، و فرم نصفه هنوز آنجاست. کسی که این را فهمیده باشد بیشترِ دلیل شکل کد اندروید را فهمیده است.

صفحه مال سیستم است، و می‌تواند پسش بگیرد

نسخه عمیق‌تر همین واقعیت این است که یک صفحه اندروید برنامه‌ای نیست که تا تمام شدن اجرا شود. چیزی است که سیستم می‌سازد، نشان می‌دهد، پنهان می‌کند، اگر جا باشد در حافظه نگه می‌دارد، و وقتی نباشد نابودش می‌کند، و هر کدام از این گذارها اعلام می‌شود.

یک چرخش

هفت حالت میان افقی و عمودی

هر فریم حالتی است که سیستم صفحه را در آن گذاشته، نه کاری که کسی انجام می‌دهد.

  1. ۰۱از سر گرفتهروی صفحه، در حال گرفتن ورودی. نصف یک فرم تایپ شده.
  2. ۰۲مکثهنوز دیده می‌شود، دیگر ورودی نمی‌گیرد. آخرین فریمی که تضمین‌شده است.
  3. ۰۳متوقفدیگر دیده نمی‌شود. سیستم ممکن است مدتی همین‌جا بماند، یا نماند.
  4. ۰۴نابودشدهشیئی که فرم را نگه داشته بود رفته است. هیچ چیزی داخلش از این فریم جان به در نمی‌برد.
  5. ۰۵ساخته‌شدهیک Activity تازه، onCreate که دوباره اجرا می‌شود، از هیچ
  6. ۰۶شروع‌شدهدر حال دیدنی شدن در جهت تازه
  7. ۰۷دوباره از سر گرفتهدر حال گرفتن ورودی، و خالی، مگر اینکه چیزی بیرون از Activity آن را نگه داشته باشد

همین هفت فریم هنگام دریافت تماس یا تغییر جهت صفحه اجرا می‌شوند و وضعیت باید در ViewModel حفظ شود.

پس رسیدن یک تماس، یک چرخش، رفتن به برنامه دیگر، کم شدن حافظه و زدن دکمه بازگشت همه یک جور رویدادند، و کدی که انگار صفحه پیوسته اجرا می‌شود نوشته شده باشد روی هر پنج‌تا می‌شکند. نوشتنش به‌شکل مجموعه‌ای از پاسخ‌ها به این گذارها نما، Compose، و جا شدن در هر صفحه‌ای است، جایی که Compose صفحه را از روی وضعیت توصیف می‌کند و وقتی وضعیت عوض شد دوباره رسمش می‌کند. زبان زیرش هم تعیین‌شده است: سکو کاتلین را فرض می‌گیرد، و آن زبانی که اندروید حالا فرضش می‌گیرد است.

ابزار، و سالی که این حرف درست است

Android Studio ویرایشگر است و رایگان. جای Eclipse با افزونه اندروید را گرفت که در سال ۲۰۱۵ بازنشسته شد، و شبیه‌ساز و پروفایلر و ساخت را در یک جا می‌آورد. ساخت با Gradle انجام می‌شود، که همان بخشی است که آدم‌ها را غافلگیر می‌کند: ساخت اول چیز زیادی دانلود می‌کند و ساخت تمیز سریع نیست، و هیچ‌کدام نقص نیستند. کل آن محیط ابزار، شبیه‌ساز و ساخت است.

پشته توسعه

لایه‌های ساخت و اجرای اپلیکیشن اندروید

توسعه مدرن اندروید از ترکیب ابزارهای رسمی برای رابط کاربری، کدنویسی و ساخت شکل می‌گیرد.

  1. Jetpack Composeتوصیف اعلانی صفحه با کاتلین بدون نیاز به فایل‌های چیدمان XMLرابط کاربری
  2. Android Studioویرایشگر جامع به همراه ابزارهای سنجش کارایی و بازرسی نمامحیط توسعه
  3. Gradleمدیریت وابستگی‌ها و فرآیند ساخت بسته‌های اجرایی برنامهموتور ساخت
  4. شبیه‌ساز و دستگاه واقعیاجرا و ارزیابی رفتار برنامه در مواجهه با قطعی شبکه و محدودیت سخت‌افزاریمحیط آزمون

این مجموعه هماهنگ جایگزین ابزارهای قدیمی مانند Eclipse شده و محیطی پایدار می‌سازد.

Jetpack Compose چیزی است که امروز یک صفحه با آن نوشته می‌شود و رایگان است. جای فایل‌های چیدمان XML و اتصال نما دورشان را برای کار تازه گرفت، در حالی که نماهای قدیمی سر جایشان‌اند و منسوخ نشده‌اند. شبیه‌ساز هم رایگان است و آنقدر سریع که بشود داخلش کار کرد، و گوشی نیست: اولین دستگاه واقعی چیزهایی پیدا می‌کند که آن نمی‌تواند، یعنی پردازنده کندتری که گرم می‌شود، یک دوربین، و اتصالی که قطع می‌شود.

و در ایران، فروشگاه همان فروشگاه نیست

این بخشی است که کل نیمه دوم صفحه انگلیسی را عوض می‌کند. Google Play از ایران برای انتشاردهنده در دسترس نیست، و روی بخش بزرگی از گوشی‌های اینجا هم کاربر از آن استفاده نمی‌کند. برنامه‌ای که برای کاربر ایرانی نوشته می‌شود از کافه‌بازار و مایکت منتشر می‌شود، و آن دو قاعده‌های خودشان را دارند.

تفاوت بستر انتشار

مقایسه انتشار در فروشگاه‌های داخلی و بین‌المللی

انتشار برنامه برای کاربران ایرانی قواعد و نیازمندی‌های متفاوتی نسبت به مسیر پیش‌فرض ایجاد می‌کند.

گوگل پلیبستر بین‌المللی با اتکا به سرویس‌های گوگل
کافه‌بازار و مایکتفروشگاه‌های محلی با دسترسی مستقیم
قالب فایل انتشارالزام استفاده از قالب بسته نرم‌افزاری از ۲۰۲۱پذیرش مستقیم فایل APK تولیدشده توسط برنامه
مدیریت کلید انتشارامکان ذخیره و بازیابی کلید توسط کنسولمسئولیت کامل حفظ کلید با توسعه‌دهنده
وابستگی‌های پایه‌ای سرویساتکا به خدمات پیش‌فرض خدمات گوگل پلینیاز به جایگزین‌های بومی برای نقشه و اعلان

توجه به این تفاوت‌ها پیش از انتخاب کتابخانه‌های زیرساختی از بازنویسی‌های بعدی جلوگیری می‌کند.

سه تفاوت عملی که باید از روز اول دانست. اول اینکه آن فروشگاه‌ها فایل APK می‌گیرند، پس همان الزام بسته‌ای که برای Google Play از اوت ۲۰۲۱ اجباری شده اینجا برقرار نیست و فایلی که دکمه اجرا می‌سازد همان چیزی است که آپلود می‌کنید. دوم اینکه امضا کردن دست خودتان می‌ماند: هیچ‌کس کلید انتشار را برایتان نگه نمی‌دارد، پس گم شدن کلید یعنی همان برنامه دیگر به‌روزرسانی نمی‌شود و باید از نو منتشرش کنید. سوم اینکه سرویس‌های گوگل روی گوشی کاربر ممکن است نباشند، پس اعلان و نقشه و ورود با حساب گوگل هرکدام به جایگزین بومی نیاز دارند، و این را باید پیش از انتخاب کتابخانه‌ها دانست نه پیش از انتشار.

اشتباه: منتشر کردن در روزی که ساخت کار کرد

گیر اینجا آخر کار است نه اولش، و به آدم‌ها دو هفته‌ای تحمیل می‌کند که برنامه‌اش را نداشتند. کد کار می‌کند، شبیه‌ساز راضی است، و بعد معلوم می‌شود توزیع خودش موضوع جداگانه‌ای است: یک صفحه فروشگاهی، تصویرهایی با اندازه‌های مشخص، توضیح حریم خصوصی، رده‌بندی محتوا، و یک بازبینی که روزها طول می‌کشد نه دقیقه‌ها.

بعد از اینکه ساخت کار کرد

دو هفته میان یک برنامه کارکن و یک برنامه قابل نصب

پنج ایستگاه که هیچ‌کدام ربطی به کد ندارند، و هر پنج‌تا اولین بار غافلگیرکننده‌اند.

  1. aabیک بسته بسازید، نه فایلی که می‌شناسیدبرای برنامه‌های تازه در Google Play از اوت ۲۰۲۱ اجباری است، و در فروشگاه‌های داخلی نیست.
  2. کلید انتشاربا کلید انتشار امضایش کنیدمال خودتان. در Google Play قابل بازیابی است و در فروشگاه‌های داخلی نه.
  3. صفحه فروشگاهصفحه فروشگاه را پر کنیدتصویر با اندازه ثابت، توضیح حریم خصوصی، رده‌بندی محتوا
  4. بازبینیمنتظر بازبینی بمانیدروزها نه دقیقه‌ها، و یک رد شدن انتظار را از نو شروع می‌کند
  5. انتشاراول به بخشی از کاربرها بدهیدانتشار پلکانی، تا یک فروپاشی به بعضی برسد نه به همه

این شکل حلقه برگشت از یک رد شدن را نشان نمی‌دهد، که همان جایی است که آن دو هفته واقعاً می‌رود.

هیچ‌کدامش سخت نیست و همه‌اش ناآشناست، و توصیه صادقانه این است که کل این مسیر را با یک برنامه تقریباً خالی در هفته اول برویم نه در هفته آخر. آن مسیر امضا، صفحه فروشگاه و بازبینی است.

چیزی که این صفحه جواب نمی‌دهد این است که آیا باید دو بار نوشته شود، که پرسش واقعی‌ای است چون جواب سکوی دیگر به هر پاراگراف بالا فرق دارد، در iOS، و استدلال‌های دو طرف زیر موبایل هستند. زبانی هم که همه این‌ها با آن نوشته می‌شود Kotlin است.

درون این، ۲

کنار این

بالای این