Faragiri
فارسی

زبان را انتخاب کنید ۴

همهٔ زبان‌ها

آموزش مقدمات فتوشاپ فتوشاپ

شمارش یک هفته کار واقعی و اینکه کدام ابزارها انجامش دادند، به‌علاوه تصمیم چهارمی که پیش از اولین ویرایش لازم است و در هیچ فهرستی نیست.

۷بخش
۴دقیقه خواندن
۴عمق

جعبه‌ابزار حدود هفتاد چیز دارد و یک هفته کاری دوازده تایشان را به کار می‌برد. این نه توصیه است نه ساده‌سازی؛ شمارش یک هفته کار واقعی است.

ندا در یک آتلیه در تهران کار می‌کند و هفته‌ای حدود چهل پرتره روتوش می‌کند. یک هفته کنش‌هایش شمرده شد.

دوازده ابزار، شش خانواده

جابه‌جایی و تبدیل، قلم‌مو، ابزارهای انتخاب، گروه ترمیم، برش و متن. شش خانواده، و بین همه‌شان دوازده ابزار.

یک هفته، چهل پرتره

کدام ابزارها کار را کردند، شمرده‌شده در یک هفته

شش سطر، شش کنش از هر هفت تا را توضیح می‌دهند، و سطر آخر تمام باقی جعبه‌ابزار روی هم است.

سهم کنش‌ها، از هر ۱۰۰ کنش یک هفته روتوش

  1. جابه‌جایی و تبدیلجا انداختن، مقیاس دادن و تکان دادن، و ابزاری که میانبرش را همه از قبل می‌دانند۲۴
  2. قلم‌موتقریبا تمامش روی ماسک، با سیاه و سفید، نه برای نقاشی کردن چیزی۲۱
  3. ابزارهای انتخابکمند، کادر و انتخاب سوژه، که ماسک‌های بالا را تغذیه می‌کنند۱۴
  4. ترمیم و مهرمحصول واقعی این آتلیه، و ابزاری که این کار بیشتر درباره آن است۱۲
  5. برشهشت کنش از صد تا، با یک کلید دو ثانیه و با منو یازده ثانیه۸
  6. متننام‌ها، تاریخ‌ها و گاهی یک زیرنویس، و آخرین این شش تا۷
  7. بقیهآن شصت و چند ابزار باقی‌مانده، که هر چه مانده را بین خودشان تقسیم می‌کنند۱۴

این شمارش یک هفته یک روتوش‌کار در یک آتلیه است. چیزی که منتقل می‌شود شکلش است نه عددهایش: یک دنباله بلند که یک ماه آموزش بیشتر وقتش را در آن می‌گذراند.

به عدد: جابه‌جایی ۲۴ کنش از هر ۱۰۰ تا، قلم‌مو ۲۱، انتخاب ۱۴، ترمیم ۱۲، برش ۸، متن ۷، و بقیه شصت و چند ابزار روی هم ۱۴.

و یک نکته که این فهرست پنهانش می‌کند: بیشتر کاربرد قلم‌مو نقاشی کردن نیست؛ نقاشی کردن روی یک ماسک است، با سیاه و سفید، برای اینکه معلوم شود یک تنظیم کجا اثر بگذارد.

میان‌برهای همان دوازده تا را یاد بگیرید و هیچ چیز دیگر. برش با یک کلید دو ثانیه است و با منو یازده ثانیه، و در هفته‌ای چهل تصویر همین تفاوت است که یک روز می‌شود.

چهار پنل

لایه‌ها، مشخصات، تاریخچه، و نوار تنظیمات ابزار. چهار پنل، و بقیه را می‌شود بست.

میز کار خلوت

چهار پنل که باز می‌مانند تا بقیه بسته شوند

تمام فضای کاری روتوش روزمره روی همین چهار تکه چفت می‌شود و باقی پنل‌های شلوغ فقط جا می‌گیرند.

  1. لایه‌ها (Layers)نگهدارنده ساختار فایل و ترتیب تنظیم‌ها و ماسک‌ها
  2. مشخصات (Properties)تغییر سریع مقادیر لایه تنظیم، ماسک و ابعاد انتخاب‌شده
  3. تاریخچه (History)برگشتن به یک نقطه دقیق بدون پاک کردن کارهای درست بعدی
  4. نوار تنظیمات ابزارکنترل مستقیم اندازه، جریان، حالت ترکیب و سختی ابزار فعال

برگرداندن پشت سر هم با کلیدهای بازگشت همه چیز پس از خطا را هم پاک می‌کند، اما تاریخچه مستقیما سر همان نقطه می‌نشیند.

تاریخچه همان پنلی است که تازه‌کارها بازش نمی‌کنند و باید بکنند. برگرداندن پشت سر هم، هر چیزی را که پس از اشتباه انجام شده هم برمی‌گرداند؛ تاریخچه می‌گذارد به همان یک نقطه برگردید.

سه تصمیم پیش از اولین ویرایش، و یکی که فقط اینجا لازم است

پیش از اولین ویرایش سه چیز را تصمیم بگیرید: اندازه، تفکیک‌پذیری، و پروفایل رنگ. بعدا عوضشان کنید و چیزی دوباره نمونه‌برداری می‌شود، و آنچه از دست رفته برنمی‌گردد.

پیش از اولین ضربه

سه تصمیم سند و یک تنظیم حیاتی برای تایپ فارسی

این چهار تصمیم باید قبل از شروع ویرایش و تایپ بسته شوند؛ تغییر بعدی یا پیکسل را می‌سوزاند یا حروف فارسی را جدا می‌اندازد.

هیچ قلمی مشکل موتور چیدمان پیش‌فرض را حل نمی‌کند؛ تغییرش باید پیش از تایپ اولین کلمه انجام شود.

و یک تصمیم چهارم که در هیچ فهرست خارجی نیست: موتور چیدمان جهان‌شمول را روشن کنید، وگرنه متن فارسی از هم جدا می‌افتد.

فتوشاپ به شکل پیش‌فرض متن را با موتوری می‌چیند که خط پیوسته را نمی‌شناسد. نتیجه‌اش این است که حرف‌های یک کلمه فارسی به هم نمی‌چسبند، ترتیبشان چپ به راست می‌شود، و ارقام و علائم در جای اشتباه می‌نشینند. این را نمی‌شود با قلم درست کردن؛ یک گزینه در تنظیمات است و پس از روشن کردنش باید برنامه بسته و باز شود.

و ترتیبش اهمیت دارد: اگر متنی پیش از روشن کردن این گزینه تایپ شده باشد، روشن کردنش آن متن را درست نمی‌کند. باید دوباره تایپ شود. برای همین این تصمیم کنار آن سه تای دیگر می‌نشیند، پیش از هر چیزی.

در صد در صد کار کنید

برای هر چیزی که به جزئیات مربوط است، در صد در صد کار کنید. در هفتاد درصد، آنچه می‌بینید تصویری است که کارت گرافیک ساخته، نه پیکسل‌هایی که واقعا آنجا هستند، و لبه‌ها و نویز و شارپ همه در همان تفاوت زندگی می‌کنند.

بزرگ‌نمایی واقعی

تفاوت کار در صد در صد با نمای هفتاد درصد

هر تصمیمی درباره لبه، نویز و شارپ فقط وقتی اعتبار دارد که پیکسل‌های واقعی بدون دخالت میان‌یابی کارت گرافیک دیده شوند.

نمای صد در صدپیکسل‌های واقعی سند
نمای هفتاد درصدتصویر بازساخته کارت گرافیک
آنچه می‌بینیدپیکسل‌های واقعی که واقعا در فایل هستندتخمین نرم‌شده تصویر توسط پردازنده گرافیکی
لبه‌ها و نویززیر دست آشکار و قابل تنظیم دقیقتفاوت‌های ظریف در فشرده‌سازی نمایش پنهان می‌شوند
قضاوت شارپمطمئن برای جزئیات پوست و پرترهریسک بیش‌ازحد یا کم‌تر از حد زدن شارپ

جزئیات، نویز و شارپ دقیقا در شکاف بین تصویر واقعی و پیش‌نمایش کارت گرافیک زندگی می‌کنند.

چه چیزی باز کنید

فتوشاپ طرح رایگان ندارد و فقط اشتراکی است. در آتلیه‌ای که هر روتوشوری از قبل بلدش است، جای هیچ چیزی را نمی‌گیرد؛ همان چیزی است که هست.

انتخاب نرم‌افزار

فتوشاپ اشتراکی یا خرید یک‌باره Affinity Photo

فتوشاپ طرح رایگان ندارد؛ برای کاربر ایرانی که پرداخت ارزی ماهانه خودش یک مانع عملی است، مدل پرداخت تعیین‌کننده می‌شود.

در چه شرایط کاری کدام مدل نرم‌افزاری به‌صرفه‌تر است؟
  • آتلیه یا تیم چندنفره با استاندارد جاافتاده
    فتوشاپ با مدل اشتراکیوقتی همه روتوش‌کاران از قبل بلدند، هماهنگی و تحویل فایل بین سیستم‌ها بی‌وقفه است
    • بدون نیاز به آموزش مجدد همکاران
    • پرداخت اشتراک مستمر بدون طرح رایگان
    • زبان مشترک کل جریان کار آتلیه
  • روتوش‌کار مستقل یا دفتر کوچک با خرید یک‌باره
    Affinity Photoرایگان نیست، اما یک بار خریده می‌شود و دردسر اشتراک ماهانه ارزی را حذف می‌کند
    • پرداخت یک‌باره به جای هزینه ماهانه
    • مناسب کار هفتگی چهل پرتره در دفتر مستقل
    • پرهیز از چالش تمدید اشتراک در ایران

انتخاب ابزار فقط فنی نیست؛ هزینه و امکان پرداخت در محل کار واقعی تعیینش می‌کند.

Affinity Photo رایگان نیست ولی یک بار خریده می‌شود نه ماهانه. جای هزینه ماهانه را برای کسی می‌گیرد که در یک اتاق کار هفته‌ای چهل تصویر انجام می‌دهد، و در ایران که پرداخت اشتراک ماهانه خودش یک مسئله جداست، همین یک بار خریدن تفاوت عملی دارد.

جایی که کار می‌ایستد: آموزش، خط سیر ابزارهاست

آموزش‌ها از جعبه‌ابزار شروع می‌کنند و از چپ به راست جلو می‌روند. هر ابزار یک درس می‌گیرد و همه به یک اندازه مهم به نظر می‌رسند.

تله آموزش خطی

سهم دوازده ابزار اصلی در برابر شصت ابزار حاشیه‌ای

آموزش سنتی جعبه‌ابزار از بالا به پایین می‌رود و به ابزارهای کم‌مصرف همان وزن ابزارهای روزمره را می‌دهد؛ مسیر درست وارونه است.

سهم کنش‌های هفته کاری از صد کنش

  1. دوازده ابزار اصلی (پیشنهاد معکوس: یادگیری هنگام گیر کردن در کار واقعی)۸۶
  2. شصت و چند ابزار باقی‌مانده (مسیر آموزش خطی و درس‌به‌درس)۱۴

کار را شروع کنید و تنها زمانی جست‌وجو کنید که به مانع بخورید؛ جواب در دو دقیقه پیدا می‌شود و در حافظه می‌ماند.

پس یک ماه صرف شصت ابزاری می‌شود که روی هم ۱۴ کنش از صد تا را انجام می‌دهند، و همان دوازده تایی که ۸۶ تای دیگر را می‌کنند، هر کدام همان یک درس را می‌گیرند. راهش هم وارونه است: کار را بد انجام بدهید و بعد همان چیزی را که جلویتان را گرفت جست‌وجو کنید. آن جست‌وجو ابزار درست را در دو دقیقه پیدا می‌کند و یادش هم می‌ماند، چون به یک مشکل واقعی چسبیده.

وقتی خراب می‌شود چه شکلی است

یک همکار تازه در همان آتلیه، سه هفته آموزش دیده بود و هنوز میان‌بر برش را نمی‌دانست. هر برش را از منو انجام می‌داد. چهل تصویر در هفته، هر کدام دو یا سه برش، و هر برش نه ثانیه بیشتر: حدود بیست دقیقه در هفته، که خودش عدد بزرگی نیست. مسئله جایش بود: همان بیست دقیقه، ضرب در هر ابزاری که میان‌برش را نمی‌دانست، هفته‌اش را حدود یک روز طولانی‌تر می‌کرد. و در آن سه هفته آموزش، درس‌های ابزارهایی را دیده بود که تا امروز حتی یک بار به کارشان نبرده.

وقتی خراب می‌شود

سه چرخ‌دنده‌ای که یک هفته کاری را یک روز طولانی‌تر می‌کنند

تاخیر نه ثانیه‌ای باز کردن برش از منو به تنهایی کوچک است، اما وقتی با آموزش نادرست و حجم هفتگی چفت می‌شود یک روز کامل را می‌بلعد.

  • آموزش ابزارهای بی‌مصرف
  • نداشته بودن میانبرهای اصلی
  • تکرار روی چهل پرتره هفتگی
  • آموزش ابزارهای بی‌مصرفسه هفته وقت روی درس ابزارهایی که حتی یک بار استفاده نمی‌شوند
  • نداشته بودن میانبرهای اصلییازده ثانیه در منو به جای دو ثانیه با کلید میانبر، ضرب در هر ابزار
  • تکرار روی چهل پرتره هفتگیهر برش چند ثانیه می‌خورد و جمع همه ابزارها هفته را حدود یک روز کش می‌دهد

یادگیری میانبر همان دوازده ابزار اصلی مستقیما یک روز کاری در هفته آزاد می‌کند.

لایه‌ها و ماسک‌هایی که آن قلم‌مو رویشان کار می‌کند لایه، ماسک، و ترتیبی که همه چیز را نگه می‌دارد است. ابزارهای انتخابی که آن ماسک‌ها را می‌سازند انتخاب، لبه، و چیزی که در آن یک پیکسل اتفاق می‌افتد است. و گروه ترمیم، که محصول واقعی این آتلیه است، پوست، اشیا، و خویشتن‌داری است. اینکه این برنامه اصلا برای چه کاری است، یک سطح بالاتر در پیکسل: روتوش، ترکیب و طراحی برای صفحه است.

کنار این

بالای این