روی میز کار، تنها چیزی که یک پایه میکروکنترلر مستقیم راه میاندازد یک الایدی است. یک پایه حدود ۲۰ میلیآمپر میدهد، و ۴۰ میلیآمپر بیشینه مطلق است، و بیشینه مطلق عددی است که هیچکس نباید بر اساسش طراحی کند. کنارش، آنچه بقیه چیزها میکشند: یک الایدی نشانگر ۲۰ میلیآمپر، سیمپیچ یک رله کوچک ۷۰ میلیآمپر، یک سروو در حال حرکت ۵۰۰ میلیآمپر، و یک موتور در حالت قفل ۱۰۰۰ میلیآمپر.
پس قاعده ساختاری این است: پایه یک ترانزیستور را راه میاندازد و ترانزیستور بار را. و یک قطعه دیگر که فراموش کردنش گران تمام میشود: بار سلفی به یک دیود موازی خودش نیاز دارد وگرنه جهش ولتاژ درایور را نابود میکند؛ رله و موتور و شیر برقی هر سه بار سلفیاند و لحظه قطع، ولتاژی چند برابر تغذیه میسازند.
سه ولت و سه دهم، که پنج ولت نیست
یک اشتباه سیمکشی هست که برد را بیصدا از بین میبرد: پایههای رزبریپای سه و سه دهم ولتی هستند و پنج ولت را تحمل نمیکنند. ماژولی که خروجی پنج ولتی دارد و مستقیم به یک پایه ورودی وصل میشود، ممکن است روز اول کار کند و همان لحظه به پایه آسیب زده باشد. راهش یک مبدل سطح ولتاژ است یا یک تقسیم مقاومتی ساده روی خط ورودی، و هر دو چند صد توماناند در برابر بردی که سوخته. تفاوت خانوادهها در رزبریپای، و جایی که درست است و آردوینو، و کجا کافی است است.
حفاظت از پایههای ورودی
سد محافظ میان پنج ولت و سه و سه دهم ولت
پایههای رزبریپای پنج ولت را تحمل نمیکنند؛ مبدل سطح ولتاژ یا تقسیم مقاومتی سدی ارزان در برابر سوختن پردازنده است.
- مبدل سطح ولتاژ+سطح ولتاژ ناسازگار ۵ ولت→سیگنال استاندارد و ایمن ۳.۳ ولت
- تقسیم مقاومتی روی ورودی+ولتاژ اضافه فراتر از آستانه تحمل پین→افت ولتاژ محاسبهشده برای خط ورودی
- اتصال مستقیم بدون محافظ+هیچچیز (نبود سد دفاعی)→آسیب تدریجی و سوختن بیصدای تراشه
هزینه یک مبدل چند صد تومان است، اما غفلت از آن بردی چند صد هزار تومانی را در همان اتصال اول بیصدا از بین میبرد.
دو خط کد، و یکی که همه چیز را متوقف میکند
سمت نرمافزار، دو خط تمام کار اولیهاند: pinMode(13, OUTPUT); پایه را خروجی میکند و digitalWrite(13, HIGH); روشنش میکند. و بعد همان تابعی میآید که هر پروژه دومی را میشکند: تابع delay همه چیز را متوقف میکند، از جمله خواندن دکمه. برنامهای که یک ثانیه صبر میکند، در تمام آن یک ثانیه هیچ ورودیای نمیبیند، و کاربر فکر میکند دکمه خراب است.
زمانبندی در حلقه برنامه
متوقف کردن پردازنده در برابر خواندن پیوسته زمان
انتخاب میان این دو، تفاوت میان تمرینی است که فقط چشمک میزند و برنامهای که ورودی کلید را از دست نمیدهد.
- الگوی مسدودکننده delayتوقف کامل اجرای کد
- قفل شدن کامل پردازنده به مدت زمان انتظار
- از دست رفتن فشرده شدن کلید در طول تاخیر
- تصور خرابی دستگاه توسط کاربر به دلیل عدم پاسخ
- الگوی نامسدودکننده millisشمارش زمان بدون توقف حلقه
- بررسی پیوسته زمان سپریشده در هر دور حلقه
- پاسخ فوری به کلیدها و تغییرات ورودی حسگرها
- امکان اجرای همزمان چندین وظیفه بدون وقفه
مدیریت زمان در حلقه آردوینو
حلقه برنامه نباید متوقف شود؛ مقایسه زمان سپریشده با اجرای قبلی، تفاوت میان یک تمرین اولیه و یک دستگاه واقعی را رقم میزند.
جایگزینش الگویی است که هر پروژه جدی از آن استفاده میکند: از millis استفاده کنید و با آخرین زمان مقایسه کنید، تا هیچ چیز مسدود نشود. به جای صبر کردن، هر بار بپرسید از آخرین کار چقدر گذشته و اگر به اندازه کافی گذشته کار را انجام بدهید. حلقه هرگز متوقف نمیشود، دکمه در هر دور خوانده میشود، و همان یک تغییر است که تفاوت میان یک تمرین و یک دستگاه را میسازد.
جایی که کار میایستد
ایست، این باور است که مسئله در کد است. کسی که از برنامهنویسی میآید هر رفتار عجیبی را در نرمافزار میگردد، و روی سختافزار بیشتر رفتارهای عجیب برقیاند: پایهای که جریان کافی نمیدهد، ورودی شناوری که نویز میخواند، تغذیهای که موقع راه افتادن موتور میافتد. نشانه ایست این است که مدار وقتی بار وصل نیست درست کار میکند و با بار خراب میشود؛ هیچ تغییری در کد این را حل نمیکند. اولین کاری که باید کرد اندازه گرفتن ولتاژ تغذیه در همان لحظه است، نه خواندن دوباره کد. حسگرها و موتورها هرکدام فهرست خودشان را دارند: حسگرها، و خواندن درستشان و موتور، و راه انداختنش.
دو پرسش، چهار جواب
شبکه لازم دارد یا نه، در برابر سیستمعامل لازم دارد یا نه
محورها خودِ نقاشیاند. این دو پرسش انتخاب برد را مطمئنتر از هر مقایسهای میان مشخصات تمام میکنند.
بدون سیستمعامل
- چراغ راهنمای یک ماکت
- تایمر آبیاری
- شمارنده روی خط تولید
- حسگر دمای اتاق سرور
- کلید هوشمند
- نمایشگر قیمت روی ویترین
با سیستمعامل
- دستگاهی با نمایشگر و رابط گرافیکی
- پردازش تصویر محلی
- ثبت داده روی کارت حافظه
- دوربین با پردازش روی خودش
- دروازه میان چند حسگر و اینترنت
- هر چیزی که به یک پایگاه داده نیاز دارد
محور عمودی گرانترین محور است و کمترین بحث را دارد. سیستمعامل یعنی کارت حافظه، خاموش کردن درست، بهروزرسانی، و مصرفی چند ده برابر، و هیچکدام از اینها در جدول مشخصات ستون ندارند.
دو پرسشی که برد را انتخاب میکنند
انتخاب میان خانوادهها با مقایسه مشخصات تمام نمیشود، با دو پرسش تمام میشود: به شبکه نیاز دارد یا نه، و به سیستمعامل نیاز دارد یا نه. چیزی که نه شبکه میخواهد نه سیستمعامل، یک برد ساده هشتبیتی است و ماهها با باتری کار میکند. چیزی که شبکه میخواهد و سیستمعامل نه، همان جایی است که بردهای وایفایدار نشستهاند و از هر دو طرف ارزانترند. چیزی که سیستمعامل میخواهد، دیگر میکروکنترلر نیست و یک کامپیوتر کوچک است، با همه هزینههای یک کامپیوتر از جمله خاموش کردن درست. ایاسپی، و شبکه روی خود برد وسط این جدول است.
چه چیزی امروز باز میشود
PlatformIO رایگان و متنباز است و جای محیط ساده آردوینو را برای هر پروژهای بزرگتر از یک فایل گرفت: کتابخانهها را نسخهدار نگه میدارد و همان پروژه روی ماشین دیگری هم کامپایل میشود، که در محیط قدیمی یک آرزو بود. ESPHome هم رایگان و متنباز است و برای دستگاههای خانگی جای نوشتن کد را با یک فایل پیکربندی گرفت؛ برای حسگری که فقط باید عددی را بفرستد، این تفاوت میان یک بعدازظهر و ده دقیقه است. تحلیلگر منطقی ارزان با نرمافزار PulseView هم جای حدس زدن درباره ارتباط میان دو تراشه را گرفت: میگوید روی سیم واقعا چه رفته، و بیشتر مشکلات ارتباطی همانجا در یک نگاه حل میشوند.
جعبهابزار توسعه سختافزار
سه ابزاری که جای سعی و خطا را گرفتند
هر کدام یک نقطه فرسایشی قدیمی در کار با میکروکنترلرها را حذف کرده و توسعه را بازتولیدپذیر میکند.
- مدیریت ساخت با PlatformIOنسخهبندی کتابخانهها و تضمین کامپایل یکسان روی کامپیوترهای مختلف
- پیکربندی سریع با ESPHomeتعریف حسگرها و ارتباطات در قالب فایل متنی بدون نوشتن کدهای تکراری
- تحلیل سیگنال با PulseViewمشاهده مستقیم ولتاژ و پروتکل روی سیم برای حل سریع مشکلات ارتباطی
توسعه مطمئن، تکرارپذیر و مستقل از حدس و گمان
این سه ابزار، کار با میکروکنترلر را از کپی کدهای تصادفی به فرایندی مهندسی، قابل بازتولید و شفاف تبدیل میکنند.
پرسش بعدی این است که وقتی این برد باید بیسیم باشد و با باتری کار کند، عمرش را چه چیزی تعیین میکند. دستگاههای متصل، و بودجه باتریشان جواب میدهد، مداری که این پایهها به آن وصل میشوند در برد بورد، منبع تغذیه، لحیم، و اندازهگیری است، و اگر همین کنترل قرار باشد در یک خط تولید بنشیند، پیالسی، منطق نردبانی، و اسکادا دنیای دیگری با قاعدههای دیگر است.