Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش سطح حمله امنیت · حمله شبکه‌ای

شش سطحی که هیچ سازمانی انتخاب نمی‌کند از کدامشان استفاده شود، فاکتوری که به هیچ سامانه‌ای دست نزد، و دستگاهی که کسی نامش را نمی‌داند.

۱شاخه
۱زیرمجموعه
۳عمق

در شرکت پخش مواد غذایی آویسا در کرج، کسی هیچ سامانه‌ای را نشکست. یک ایمیل رسید که شبیه فاکتور همیشگی یک تامین‌کننده بود و در پایانش نوشته بود شماره حساب عوض شده. راه ورود تقریبا همیشه همان راه کسل‌کننده است، و اولین چیزی که باید فهمید این است: سطح حمله چیزی است که از بیرون قابل دسترس است، نه چیزی که نصب شده.

شش سطح وجود دارد و هیچ سازمانی انتخاب نمی‌کند از کدام‌یک استفاده شود. آنچه سازمان انتخاب می‌کند این است که کدام‌یک صاحب دارد. سطح‌هایی که در عمل بیشترین کار را می‌کنند اینها هستند:

  • آدم‌ها. همان پیام وقتی به چهل صندوق برسد فقط لازم است یک بار کار کند، و در آویسا یک بار کار کرد.
  • وب. پرس‌وجوی پارامتری، چون دفاع فیلتر کردن ورودی نیست؛ جدا کردن دستور از داده مسئله را حذف می‌کند و پاک کردن نویسه‌های خطرناک فقط عقبش می‌اندازد.
  • بی‌سیم. یک رمز مشترک بی‌سیم نمی‌تواند اکسس‌پوینت واقعی را از یک کپی تشخیص بدهد، چون هر دو طرف همان یک راز را می‌دانند.
  • دستگاه‌های متصل. دستگاهی که کسی نمی‌تواند نامش را بگوید یک یافته است، نه یک از قلم افتادگی، و دستگاه‌های متصل روی شبکه‌ای می‌نشینند که راهی به بیرون ندارد.

سطر آخر همان است که اینجا بیشترین سهم را دارد. دوربین و دستگاه حضور و غیاب و پنل درب را پیمانکار نصب می‌کند، در فهرست دارایی نیست، و برای اینکه صاحبش از راه دور ببیندش یک پورت روی مودم باز شده. چیزی که آن پورت به آن می‌رسد دستگاهی است با رمز کارخانه و فرمور سال نصب، و کسی هم مسئولش نیست چون در شرح وظایف هیچ‌کس نوشته نشده.

فاکتوری که شماره حسابش عوض شده

حمله‌ای که به آویسا خورد به هیچ سامانه‌ای دست نزد و برای همین هیچ ابزاری هم ندیدش. دفاعش هم فنی نیست و یک جمله است: تغییر شماره حساب را با تماس به شماره‌ای که در قرارداد است تایید کنید، نه به شماره‌ای که در ایمیل آمده. این کار نه نرم‌افزار می‌خواهد نه بودجه، و تنها چیزی است که این دسته را می‌بندد؛ همان یک قاعده باید در روال مالی نوشته شود، وگرنه در لحظه‌ای که فاکتور معتبر به نظر می‌رسد اجرا نمی‌شود. باقی این دسته در حمله‌هایی که به هیچ سامانه‌ای دست نمی‌زنند است.

یک بعدازظهر

کسی با وقت محدود به سمت چه چیزی کشیده می‌شود

فاصله نماینده زحمت است، پس سطرهای نزدیک‌تر ارزان‌ترین‌اند برای امتحان کردن، نه پرخسارت‌ترین. و راه ورود تقریبا همیشه به هیچ سامانه‌ای دست نمی‌زند.

یک بعدازظهر از وقت کسی
  • یک ایمیل باورپذیر به چهل نفرهیچ سامانه‌ای اصلا لازم نیست شکسته شود
  • دستگاهی که هنوز رمز کارخانه دارداز بیرون پیدا می‌شود، و کسی مالکش نیست
  • چیز وصله‌نشده‌ای رو به اینترنتمنتشر شده، و همه پیوسته دنبالش می‌گردند
  • شبکه بی‌سیمی با یک رمز مشترکنام را در حیاط کپی کن و صبر کن
  • فرمی که به آنچه به آن داده می‌شود اعتماد می‌کندرایج، و بیش از پیش پیش از انتشار گرفته می‌شود
  • ضعفی که هنوز کسی منتشرش نکردهواقعی، گران، و نشانه‌رفته به سمت کسی خیلی بزرگ‌تر

فاصله‌ها تصویری از یک رتبه‌بندی‌اند نه اندازه‌گیری آن. در فاکتوری که شماره حسابش عوض شده، دفاع فنی وجود ندارد و تنها سد واقعی تماس با شماره ثبت‌شده در قرارداد است.

باج‌افزار، که نصف پرونده را باز می‌گذارد

و یک تصور رایج که باید اصلاح شود: باج‌افزار امروزی پیش از رمزگذاری، داده را کپی می‌کند و بیرون می‌برد، پس نسخه پشتیبان نصف ماجرا را جواب می‌دهد. بازگرداندن از نسخه پشتیبان سامانه را برمی‌گرداند و درباره داده‌ای که رفته هیچ کاری نمی‌کند. سازمانی که فقط روی پشتیبان حساب کرده، برای نیمه اول آماده است و برای نیمه دوم، که یک ماجرای حقوقی و ارتباطی است، هیچ برنامه‌ای ندارد. شکل‌های دیگر بدافزار در بدافزار، و اینکه چطور می‌رسد است و راه‌های ورود از سمت شبکه در حمله از سمت شبکه.

نصف پرونده باز

نسخه پشتیبان پس از حمله باج‌افزار کدام نیمه را حل می‌کند

باج‌افزار امروزی پیش از رمزگذاری، داده را کپی می‌کند و بیرون می‌برد؛ اتکای صرف به پشتیبان فقط سامانه را برمی‌گرداند و پرونده افشای داده را باز می‌گذارد.

نسخه پشتیبان در برابر دو مرحله حمله باج‌افزار چه کارایی دارد؟
  • نیمه اول: رمزگذاری و قفل سامانه
    بازگردانی سامانه با نسخه پشتیبانزیرساخت دوباره بالا می‌آید و کار فنی متوقف‌شده برمی‌گردد.
    • سرویس‌ها و فایل‌های کاری بازیابی می‌شوند
    • سازمانی که پشتیبان دارد برای این نیمه آماده است
  • نیمه دوم: کپی و خروج داده پیش از رمزگذاری
    بحران حقوقی و ارتباطی بدون پاسخداده پیش از قفل شدن بیرون رفته و بازگرداندن پشتیبان آن را پس نمی‌گیرد.
    • پشتیبان درباره داده‌ای که رفته هیچ کاری نمی‌کند
    • نیازمند برنامه حقوقی و ارتباطی جداگانه است

تفکیک این دو نیمه باعث می‌شود آمادگی امنیتی به تست بازیابی محدود نماند و پیامد حقوقی نشت داده هم پیش‌بینی شود.

جایی که کار می‌ایستد

ایست، فهرست دارایی است. تقریبا هر سازمانی فهرستی از چیزهایی دارد که خریده، و هیچ سازمانی فهرستی از چیزهایی ندارد که از بیرون به آن‌ها می‌شود رسید، و این دو فهرست هیچ‌وقت یکی نیستند. نشانه‌اش این است که کسی نمی‌تواند در یک جمله بگوید امروز چه چیزی از اینترنت به شبکه ما جواب می‌دهد. تا وقتی آن جمله گفتنی نباشد، هر خرج امنیتی روی چیزی می‌رود که در فهرست خرید بوده، نه روی چیزی که در معرض است. ساختن آن فهرست کار یک بعدازظهر است و همان کاری است که در جعبه‌ابزار استاندارد، و کار هرکدام با یک اسکن انجام می‌شود.

سطح حمله

شش سطح، و هیچ سازمانی انتخاب نمی‌کند از کدام استفاده شود

روی یک مدار کشیده شده‌اند نه در یک فهرست، چون هیچ‌کدام اول نیست، و چون توجهی که به یکی می‌شود از هیچ‌کدام دیگر کم نمی‌کند.

آنچه شرکت مالکش است
  • برنامه‌های وبعمدا در معرض‌اند، و دفاعشان جدا کردن دستور از داده است
  • شبکهجایی که یک جای‌پای کوچک به دسترسی تبدیل می‌شود
  • بی‌سیممرزی که از ساختمان بیرون می‌رود و گواهی هر دستگاه می‌خواهد
  • آدم‌هابی‌آنکه به هیچ سامانه‌ای دست زده شود قابل دسترس‌اند
  • نرم‌افزاری که می‌رسدپیوست، دانلود و به‌روزرسانی، که همه دعوت شده‌اند
  • دستگاه‌های متصلدوربین، حسگر، و پنل دربی که هنوز با تنظیم کارخانه جواب می‌دهد

مشکل بیشتر سازمان‌ها این است که فهرست دارایی خریداری‌شده دارند، نه فهرست چیزهایی که از بیرون اینترنت جواب می‌دهند؛ و آن که صاحب ندارد در فهرست هیچ‌کس نیست.

وب و بی‌سیم، و دو دفاعی که واقعا کار می‌کنند

برای وب، جدا کردن دستور از داده تنها دفاعی است که با هر ورودی تازه‌ای هم کار می‌کند، و برای همین در هر چارچوبی به شکل پرس‌وجوی پارامتری وجود دارد. برای بی‌سیم، رمز مشترک را باید با گواهی هر دستگاه عوض کرد، وگرنه هر کسی که رمز را دارد می‌تواند شبکه‌ای با همان نام بسازد. هر دو دفاع ساختاری‌اند نه فیلتری، و همین آن‌ها را از توصیه‌های رایج جدا می‌کند. جزئیات هرکدام در حمله به برنامه‌های وب، حمله از سمت بی‌سیم و دستگاه‌هایی که کسی مسئولشان نیست است.

چه چیزی امروز باز می‌شود

Shodan همان فهرست دومی را می‌سازد که سازمان‌ها ندارند: نشانی عمومی خودتان را بدهید و می‌گوید چه چیزی از بیرون جواب می‌دهد. جای این باور را گرفت که «ما که چیزی روی اینترنت نداریم»، که تقریبا همیشه غلط است. Have I Been Pwned رایگان است و می‌گوید آدرس‌های ایمیل سازمان در کدام نشت‌ها بوده‌اند، و جای فرض کردن اینکه رمز کارکنان جای دیگری تکرار نشده را گرفت. فهرست آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده در حال بهره‌برداری CISA هم رایگان است و جای وصله کردن بر اساس نمره شدت را گرفت: کوتاه است و فقط چیزهایی را دارد که واقعا در حال استفاده‌اند، که برای تیمی که وقت وصله کردن همه چیز را ندارد ترتیب درست را می‌دهد.

دید از بیرون

سه منبع رایگان که فهرست واقعی در معرض دید را می‌سازند

برای کنار گذاشتن فرض‌های خطرناک داخلی، این سه ابزار همان تصویری را نشان می‌دهند که مهاجم پیش از شروع می‌بیند.

تصویر واقعی سازمان از بیرون
  • Shodanبا گرفتن نشانی عمومی می‌گوید چه چیزهایی از اینترنت جواب می‌دهند و فهرست دوم را می‌سازد
  • Have I Been Pwnedرایگان؛ نشان می‌دهد آدرس‌های ایمیل سازمانی در کدام نشت‌های قبلی بوده‌اند
  • فهرست CISAرایگان و کوتاه؛ فقط آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده در حال بهره‌برداری را برای ترتیب وصله کردن می‌دهد

کنار گذاشتن فرض‌های «ما چیزی روی اینترنت نداریم» و وصله کورکورانه

ترکیب این سه ابزار به تیمی که وقت وصله کردن همه چیز را ندارد نشان می‌دهد اول چه چیزی از بیرون پیدا می‌شود و واقعا در حال استفاده است.

پرسش بعدی این است که در برابر این شش سطح چه چیزی واقعا کار می‌کند و به چه ترتیبی. کاری که واقعا چیزها را سرِ پا نگه می‌دارد جوابش را دارد، و آزمودن اینکه این دفاع‌ها بسته شده‌اند یا نه کار آزمودن یک سامانه مثل مهاجم، با اجازه است؛ حساب کردن اینکه کدام‌یک ارزش خرج دارد در واژگان، و شکل خودِ مسئله است.

درون این، ۱

کنار این

بالای این