سه ماه اول یک ترتیب دارد و وسطش یک تخت دارد. ماه اول همه چیز تازه است و هر جلسه پیشرفت نشان می‌دهد؛ از هفته ششم تا یازدهم چیزی نشان داده نمی‌شود، و آن تخت شکست نیست.
راضیه در اقلید صنایع دستی می‌فروشد و می‌خواهد با خریدارهای خارجی خودش حرف بزند. دوازده هفته‌اش با همین ترتیب چیده شد و هشت چیزی که باید در ماه اول ساخته شود این‌هاست.
هشت چیزی که ماه اول می‌سازد
- the alphabet with its sounds, not its names. نام حرف به کار نمی‌آید و صدایش می‌آید.
- the first two hundred words, in phrases. واژه تنها نه، عبارت.
- this is, these are, there is, there are. چهار ساخت که نیمی از جمله‌های اول را می‌سازند.
- I have, I do not have. مالکیت، و شکل منفی‌اش که فارسی متفاوت می‌سازد.
- how much is it. اولین جمله‌ای که یک فروشنده لازم دارد.
- can you say that again. تعمیر، از همان هفته اول و نه بعد از آن.
- the numbers to a hundred, said out loud. شنیدنشان سخت‌تر از گفتنشان است.
- thought, through, though. سه واژه که در هفته پنجم می‌رسند و می‌گویند املا راهنما نیست.
چرا هفته پنجم نقطه چرخش است
تا هفته چهارم، واژه‌ها کوتاه‌اند و املایشان تقریباً با صدایشان می‌خواند. از هفته پنجم واژه‌ها بلندتر می‌شوند و همان لحظه‌ای است که املای انگلیسی از راهنما بودن دست برمی‌دارد. سطر آخر آن فهرست همین را نشان می‌دهد: سه واژه با املای نزدیک و سه صدای کاملاً متفاوت.
برای فارسی‌زبان این نقطه گران‌تر است، چون فارسی املایش نسبتاً باقاعده است و انتظار درست بودن همین رابطه از پیش وجود دارد. از این نقطه به بعد، هر واژه باید با صدایش ذخیره شود و نه با حروفش، و همان است که در ماه دوم بیشترین وقت را می‌گیرد.
جایی که کار می‌ایستد: هفته ششم تا یازدهم
فعل‌های بی‌قاعده یک فهرست‌اند و فهرست حس یاد گرفتن نمی‌دهد. در همان شش هفته، هیچ توانایی تازه‌ای اضافه نمی‌شود که در یک جلسه دیده شود، در حالی که کار در حال انجام است.
راضیه هفته هشتم گفت هیچ پیشرفتی نکرده و می‌خواهد روش را عوض کند. ضبط دو دقیقه‌ای هفته اولش را برایش پخش کردند و تفاوت روشن بود؛ آنچه غایب بود احساس پیشرفت بود و نه خود پیشرفت.
این تنها جایی است که بیشتر آدم‌ها روش را عوض می‌کنند، و عوض کردن روش در هفته هشتم یعنی برگشتن به هفته اول. تنها دفاعش این است که از قبل بدانید تخت می‌آید و اندازه‌گیری را از حس جدا کنید: هر دو هفته یک ضبط دو دقیقه‌ای، و مقایسه با ضبط قبلی.
ابزار، در ماه اول
Duolingo تا ۲۰۲۶ برای همین یک ماه خوب است و کارش را هم می‌کند: هر روز چند دقیقه، تکرار زیاد، و صدایی که واژه را با صدایش ذخیره می‌کند. جای کتاب اول آموزشگاه را می‌گیرد، که همان محتوا را در یک ترم سه ماهه پخش می‌کند. رایگان است، و باید صریح گفت که برای ماه دوم به بعد کافی نیست، چون تمرین‌هایش کوتاه می‌مانند و جمله‌های واقعی از آن‌ها بلندترند.
خطا: شروع از گرامر
ترتیب رایج در ایران این است که از زمان‌های فعل شروع می‌شود، و آن ترتیب برای آزمون منطقی است و برای این سه ماه نیست. یک مبتدی با هشت سطر بالا می‌تواند یک خرید را کامل کند، و با جدول کامل زمان‌ها نمی‌تواند.
ترتیب درست از کار می‌آید و نه از ساختار: اول عبارت‌هایی که یک موقعیت را می‌بندند، و گرامر بعد از آن‌ها و برای توضیح دادنشان. تصویر کامل‌تری از اینکه هر بند چه کارهایی به شما می‌دهد در معنای A1 تا C2، در کارهایی که می‌توانید انجام بدهید است.
پرسش بعدی درباره ماه چهارم است. راضیه بعد از دوازده هفته می‌توانست خرید را ببندد و در گفت‌وگویی که خودش شروع نکرده بود گیر می‌کرد، و همان‌جاست که چرا پیشرفت در B1 می‌ایستد، و چه چیزی راهش می‌اندازد شروع می‌شود.