Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش اصول انیمیشن موشن گرافیک

قوس، پیش‌حرکت، و له شدنی که حجمش را نگه می‌دارد. سه حرکت در یک نشان ده‌ثانیه‌ی قنادی، کار شده فریم‌به‌فریم با ۲۴ فریم بر ثانیه.

۶بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

خط راست، همان چیزی است که لو می‌دهد. هیچ چیز زنده‌ای در خط راست حرکت نمی‌کند و مسیر یک دست، بالای خط راست قوس برمی‌دارد؛ خط راست میان دو ژست همان نشانه‌ای است که می‌گوید وسط را کامپیوتر ساخته است.

آرمان یک نشان ده‌ثانیه‌ای برای یک قنادی می‌سازد، با ۲۴ فریم بر ثانیه: دستی که به سمت زنگ روی پیشخوان می‌رود، زنگ که به صدا درمی‌آید، و یک جعبه‌ی شیرینی که از کادر بیرون می‌رود. سه حرکت، و هر سه‌شان فریم‌به‌فریم کار شده‌اند.

قوس، در دوازده فریم

دو کلیدفریم قطر را می‌دهند. سومی، که وسط بالا کشیده می‌شود، تمام تفاوت میان یک بازو و یک نشانگر ماوس است. دست از فریم اول روی لبه‌ی پیشخوان است، در فریم چهارم از خط بیرون زده و تندتر از آنکه جلو برود بالا می‌رود، و در فریم ششم به بالای قوس می‌رسد. آن قوس حدود ۴۰ پیکسل بالای خط راست میان دو ژست است.

یک دست‌درازی، دوازده فریم

مسیری که یک دست تا زنگ می‌رود

دو کلیدفریم قطر را می‌دهند. سومی، که وسط بالا کشیده می‌شود، تمام تفاوت میان یک بازو و یک نشانگر ماوس است.

  1. ۰۱فریم ۱، روی لبهٔ پیشخوانژستی که نرم‌افزار از رویش درونیابی می‌کند
  2. ۰۲فریم ۴، از خط بیرون زدهتندتر از آنکه جلو برود، بالا می‌رود
  3. ۰۳فریم ۶، بالای قوسحدود ۴۰ پیکسل بالای خط راست میان دو ژست
  4. ۰۴فریم ۹، در حال افتادنبه سمت زنگ می‌افتد، نه اینکه به طرفش سر بخورد
  5. ۰۵فریم ۱۲، نشستهژست ورود در هر دو حالت یکی است و فقط وسط مسیر عوض شده

ارتفاع قوس قاعده نیست. از جای شانه می‌آید، و دستی که از روی بدن رد شود قوسش کاملاً به طرف دیگر است.

از آنجا دست به سمت زنگ می‌افتد به جای آنکه به طرفش سر بخورد، و در فریم دوازدهم دقیقاً همان‌جایی می‌نشیند که در نسخه‌ی خط‌راست هم می‌نشست. ژست ورود و ژست خروج یکی است و فقط وسط عوض شده. ارتفاع قوس قاعده نیست: از جای شانه می‌آید، و دستی که از روی بدن رد شود قوسش کاملاً به طرف دیگر است.

پیش‌حرکت، که از خود حرکت بلندتر است

پیش‌حرکت شش فریم عقب است پیش از سه فریم جلو. یعنی دست، پیش از رفتن به سمت زنگ، کمی به عقب می‌رود، و آن عقب رفتن دو برابر خود حرکت طول می‌کشد. پیش‌حرکت از حرکتی که خبرش را می‌دهد بلندتر است، و همین است که چشم بیننده را پیش از اتفاق به جای درست می‌برد.

آماده کردن چشم بیننده

نسبت پیش‌حرکت به خود حرکت اصلی

عقب رفتن دست پیش از رفتن به سمت زنگ، دو برابر خود حرکت طول می‌کشد و با هزینهٔ صفر جلوی شروع ناگهانی را می‌گیرد.

خوانایی آغاز حرکت از شروع بی‌خبر تا پیش‌حرکت کامل

شروع ناگهانیهدایت کامل چشم
  1. بدون پیش‌حرکت (صفر فریم عقب)چیزی از هیچ‌جا حرکت می‌کند و بیننده فریم‌های اول را از دست می‌دهد
  2. پیش‌حرکت هم‌اندازه یا کوتاه‌تر از حرکتحضور دارد اما پیش از ضربه وزن کافی به دست نمی‌دهد
  3. شش فریم عقب پیش از سه فریم جلوبلندتر از خود حرکت؛ چشم بیننده پیش از اتفاق به جای درست می‌رود

حذف پیش‌حرکت هیچ خطایی در نرم‌افزار تولید نمی‌کند، ولی تنها اصلی است که با هزینهٔ صفر همیشه جواب می‌دهد.

حذف کردنش هیچ خطایی تولید نمی‌کند و فقط حرکت را ناگهانی می‌کند: چیزی از هیچ‌جا شروع به حرکت می‌کند و بیننده اولین فریم‌هایش را از دست می‌دهد. این تنها اصلی از این صفحه است که هزینه‌اش صفر است و همیشه جواب می‌دهد.

له شدن و کشیده شدن، با حجم ثابت

جعبه‌ی شیرینی در حالت عادی ۶۰ پیکسل در ۶۰ پیکسل است. روی تندترین فریمش کشیده می‌شود و ارتفاعش ۸۴ پیکسل می‌شود، یعنی هفت‌پنجم جای اولش. اگر پهنایش همان ۶۰ بماند، جعبه بزرگ‌تر شده است نه اینکه تند حرکت کند. له و کش، حجم را نگه می‌دارد، وگرنه چیز به جای له شدن، اندازه‌اش عوض می‌شود.

یک جعبه، روی تندترین فریمش

وقتی چیزی کشیده می‌شود، چه چیزی باید کوچک شود

این دو سطر عمداً در دو جهت مخالف حرکت می‌کنند، و کششی که فقط سطر اول را جابه‌جا کند، جعبه‌ای است که بزرگ‌تر شده نه جعبه‌ای که تند می‌رود.

پیکسل، روی جعبه‌ای که در حالت عادی ۶۰ پیکسل مربع است.

در حالت عادیکشیده، فریم ۶

  1. ارتفاع۶۰ پیکسل۸۴ پیکسلهفت‌پنجم جای اولش
  2. پهنا۶۰ پیکسل۴۳ پیکسلپنج‌هفتم، که همان چیزی است که مساحت را ثابت نگه می‌دارد

مساحت روی ۳۶۱۲ می‌افتد نه ۳۶۰۰، چون ۴۳ یک پیکسل گرد شده است. هیچ‌کس تا حالا دوازده پیکسل مربع را ندیده، و خود حساب مهم است نه دقتش.

پس پهنا باید کوتاه شود: چیزی که به هفت‌پنجم ارتفاعش کشیده شده، به پنج‌هفتم پهنایش می‌رود، یعنی ۴۳ پیکسل. مساحت روی ۳۶۱۲ می‌افتد نه ۳۶۰۰، چون ۴۳ یک پیکسل گرد شده است. هیچ‌کس تا حالا دوازده پیکسل مربع را ندیده و خود حساب مهم است نه دقتش.

ایستی که گراف ادیتور می‌سازد

در آموزش‌های فارسی این موضوع تقریباً همیشه از منحنی‌ها شروع می‌شود: ایزینگ، گراف ادیتور، و منحنی بزیه. نتیجه‌اش انیماتوری است که بلد است حرکت را نرم کند و بلد نیست ژست بگذارد. چهار ژست را اول بلاک کنید، بعد فریم‌های میانشان را. اگر ژست‌ها غلط باشند، هیچ منحنی‌ای درستشان نمی‌کند و فقط با نرمی غلطشان می‌کند؛ اگر درست باشند، حتی درون‌یابی خطی هم قابل تماشاست.

تلهٔ شروع از منحنی بزیه

ترتیب درست در برابر عادت گراف ادیتور

آموزش‌هایی که از ایزینگ شروع می‌کنند انیماتوری می‌سازند که حرکت را نرم می‌کند اما نمی‌تواند ژست درست بگذارد.

حذف حلقهٔ ضعیف یعنی اولویت دادن به ژست؛ هیچ منحنیای ژست غلط را نجات نمی‌دهد.

دو ابزار، در ۲۰۲۶

پوست پیازی اولین چیزی است که باید روشن شود: فریم‌های قبلی و بعدی را کم‌رنگ زیر فریم فعلی نشان می‌دهد، پس فاصله‌گذاری به جای حافظه، دیده می‌شود. جای این را گرفت که آدم بین دو فریم بپرد تا بفهمد فاصله‌ها جواب می‌دهند یا نه. در هر برنامه‌ی انیمیشنی، از جمله رایگان‌ها، هست و هزینه‌ای ندارد.

کمک‌ابزارهای رایگان

دو ابزار برای دیدن فاصله‌ها و آزمون ایده در ۲۰۲۶

ابزار درست، حافظه را حذف می‌کند و اجازه می‌دهد پیش از ریگ و وکتور بفهمید ایده اصلاً خوانده می‌شود یا نه.

ابزارهای رایگان انیمیشن در ۲۰۲۶

  • پوست پیازی (Onion Skin)روشن در همان قدم اول
    • نمایش کمرنگ فریم قبل و بعدفاصله‌گذاری دیده می‌شود به جای آنکه در حافظه بماند
    • حذف پرش بین فریم‌هادر تمام برنامه‌های انیمیشن حتی نسخه‌های رایگان هست
  • گریس پنسیل بلندربرای پیش‌طراحی ده ثانیه
    • اجرای خام و دستیآزمون خوانایی ایده پیش از ریگ یا وکتور کردن
    • رایگان و متن‌بازجای خرید برنامهٔ نقاشی، با رابطی که فرض می‌کند بلدش هستید

هر دو ابزار هزینهٔ مالی ندارند؛ یکی فاصله را جلوی چشم می‌آورد و دیگری ایده را پیش از ساخت کامل محک می‌زند.

گریس پنسیل بلندر برای مرحله‌ی پیش از این است: با آن می‌شود همان ده ثانیه را خام و دستی کشید و دید ایده اصلاً خوانده می‌شود یا نه، پیش از آنکه چیزی ریگ یا وکتور شود. جای خریدن یک برنامه‌ی نقاشی برای همین یک آزمایش را گرفت. رایگان و متن‌باز است، و بهایش همان بهای همیشگی است: رابطی که فرض می‌کند بلدش هستید.

اشتباهی که در همان ده ثانیه پیدا شد

آرمان اول کل حرکت دست را با دو کلیدفریم و یک منحنی نرم ساخت و ساعت‌ها منحنی را تنظیم کرد. حرکت هنوز شبیه یک چیز کشیده‌شده روی خط بود، چون مسئله از اول منحنی زمان نبود، مسیر مکان بود. یک کلیدفریم وسط، ۴۰ پیکسل بالاتر، در دو دقیقه حلش کرد. منحنی زمان و مسیر مکان دو چیز جدا هستند و نرم کردن اولی هیچ‌وقت جای دومی را نمی‌گیرد.

درسی از همان ده ثانیه

چرا ساعت‌ها تنظیم منحنی، خط راست را درمان نکرد

منحنی زمان و مسیر مکان دو محور جدا هستند؛ نرم کردن سرعت، خط راست بین دو کلیدفریم را به قوس تبدیل نمی‌کند.

  • سرعت را عوض می‌کند نه مسیر را
  • قوس را می‌سازد
  • جای دومی را نمی‌گیرد
  • منحنی زمان (ایزینگ)
  • مسیر مکان (قوس)
  • کلیدفریم وسط، ۴۰ پیکسل بالاتر
  • منحنی زمان (ایزینگ)ساعت‌ها تنظیم روی دو کلیدفریم، حرکت را هنوز شبیه کشیده شدن روی خط نگه داشت
  • مسیر مکان (قوس)شکل حرکت دست در صفحه، نه سرعت حرکت آن روی خط
  • کلیدفریم وسط، ۴۰ پیکسل بالاتردر دو دقیقه مشکلی را حل کرد که منحنی زمان از پسش برنیامد

وقتی مسیر فضایی اشتباه است، زمان‌سنجی دقیق‌ترین منحنی هم تصویر را زنده نمی‌کند.

خیزِ قبل، و آنچه بعدش هم حرکت می‌کند همان شش فریم عقب است با طول کامل. سنگین نشان دادن یک چیز سنگین جایی است که آن حجم ثابت معنی پیدا می‌کند. چقدر طول بکشد، و فریم‌ها کجا جمع شوند فاصله‌گذاری را از زمان‌بندی جدا می‌کند، و هیچ چیزی در دنیا با سرعت کامل شروع نمی‌شود همان منحنی‌هایی است که این صفحه گفت اول نروید سراغشان.

این چهار اصل، پایه‌ی قاعده‌هایی که حرکت را واقعی نشان می‌دهند هستند و در کاری که یک نقاشی را به بازی وامی‌دارد روی یک شخصیت اجرا می‌شوند، جایی که پیش‌حرکت دیگر از دست شروع نمی‌شود، از چشم شروع می‌شود. همان‌ها روی متن و شکل در تایپ، شکل و اطلاعات، در حرکت کار می‌کنند با یک قید تازه، و ابزاری که همه‌ی این‌ها در آن ساخته می‌شود ابزار استاندارد موشن و کامپوزیت است. پرسشی که برای آرمان مانده این است که آن جعبه‌ی شیرینی چقدر باید سنگین به نظر برسد، چون همان یک تصمیم، هر سه حرکت را دوباره تنظیم می‌کند.

کنار این

بالای این