Faragiri
فارسی

زبان را انتخاب کنید ۲

همهٔ زبان‌ها

آموزش شنیدن چینیچینی

هشت چیزی که به‌جای شنیدن اتفاق می‌افتد، گلوگاهی که اندازه نظام صوتی است و برای همه یکی، و دلیلی که ماده کندتر کمکی نمی‌کند.

۷بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

یک جمله

هرچه زبان دارد، از یک دهانه بسیار کوچک

گلوگاه یک سطح مهارت نیست. اندازه نظام صوتی است، و برای شنونده بومی هم همین است؛ او فقط انتظارش را دارد.

  1. ده‌ها هزار واژههرکدام از یک، دو یا سه تا از هجاهای زیر ساخته شده
  2. هر نویسه‌ای که می‌شناسیدو بسیاری‌شان خوانششان با چند نویسه دیگر مشترک است
  3. آهنگ روی هر هجاکه فهرست را سه چهار برابر می‌کند و نه بیشتر
حدود سیزده‌صد هجابدون آهنگ حدود چهارصدتا، و هر واژه این زبان از همان‌ها ساخته شده
  1. کاندیداها، چندتا برای هر هجانقطه‌ای که صدا هرچه می‌توانست انجام داده
  2. کم‌شده با هجای دیگرو به همین دلیل واژه دوهجایی از یک‌هجایی راحت‌تر گرفته می‌شود
  3. کم‌شده با موضوعو همین‌جاست که شنونده بومی بیشتر کارش را انجام می‌دهد

نیمه بالا دلیل وجود خط نویسه است: نویسه‌ها روی کاغذ چیزی را جدا می‌کنند که نظام صوتی در هوا نمی‌تواند. نیمه پایین کاری است که شنونده به‌جایش باید بکند، و آن کار پیش‌بینی است و نه شنیدن.

کل زبان از حدود سیزده‌صد هجا ساخته شده، و بدون آهنگ از حدود چهارصدتا. ده‌ها هزار واژه از همان‌ها بیرون می‌آیند، پس هم‌آوا زیاد است و صدا به‌تنهایی هیچ‌وقت جمله را تعیین نمی‌کند. این برای شنونده بومی هم همین‌طور است.

هشت مورد زیر همان چیزهایی هستند که شنونده بومی به‌جای شنیدنِ بیشتر انجام می‌دهد.

هشت چیزی که به‌جای شنیدن اتفاق می‌افتد

  • هجاها کم‌اند و هم‌آواها زیاد، پس صدا به‌تنهایی کافی نیست.
  • بافت معنا را حمل می‌کند و شنونده بومی بیشتر کارش را همان‌جا انجام می‌دهد.
  • واژه دوهجایی از یک‌هجایی راحت‌تر گرفته می‌شود، چون هجای دوم اولی را روشن می‌کند.
  • 那个 در گفتار به‌عنوان پرکننده به کار می‌رود، مثل «اون» فارسی.
  • 就是 یعنی دقیقاً همین، و به‌تنهایی جواب کاملی است.
  • 对对对 یعنی بله بله، و در هر گفت‌وگویی چند بار می‌آید.
  • در شمال چین یک ر پایانی به بعضی واژه‌ها اضافه می‌شود.
  • آهنگ‌ها در سرعت واقعی به هم فشرده می‌شوند و شکل تمرینی‌شان را ندارند.

بهرام در شاهرود دو سال کارت واژه زده بود و در یک تماس تلفنی هیچ چیزی نگرفت. همان جمله را وقتی طرف مقابل دوباره و با ذکر موضوع گفت، کامل فهمید. چیزی که عوض شده بود نه سرعت بود نه واژه؛ بافت بود، و بافت همان چیزی است که تلفن برمی‌دارد.

گلوگاه اندازه نظام صوتی است و برای همه یکی است

بالای گلوگاه ده‌ها هزار واژه است، همه نویسه‌هایی که می‌شناسید که بسیاری‌شان خوانششان با چند نویسه دیگر مشترک است، و آهنگ که فهرست را سه چهار برابر می‌کند و نه بیشتر.

زیر گلوگاه، کاندیداها هستند، چندتا برای هر هجا، و همان‌جا نقطه‌ای است که صدا هرچه می‌توانست انجام داده. بعد هجای دیگر کاندیداها را کم می‌کند، و بعد موضوع، و این آخری همان‌جایی است که شنونده بومی بیشتر کارش را انجام می‌دهد.

نیمه بالا دلیل وجود خط نویسه است: نویسه‌ها روی کاغذ چیزی را جدا می‌کنند که نظام صوتی در هوا نمی‌تواند. نیمه پایین کاری است که شنونده به‌جایش باید بکند، و آن کار پیش‌بینی است و نه شنیدن.

در ایران تمرین شنیدن یعنی گوش دادن بیشتر

ماده چینی در ایران کم است و تمرین متعارف هم همان است که در هر زبان دیگری توصیه می‌شود: بیشتر گوش کن. برای چینی این توصیه ناقص است، چون چیزی که کم است دقت شنیدن نیست، دامنه پیش‌بینی است.

ایستادن جایی است که ساعت‌های شنیدن بالا می‌رود و فهم بالا نمی‌رود، و برداشت متعارف این است که گوش ضعیف است. گوش کارش را کرده و چیزی که نمانده کاندیدا کم کردن است، که از موضوع می‌آید و نه از صدا.

تمرین درست از همین بیرون می‌آید: ماده‌ای انتخاب کنید که موضوعش را از قبل می‌دانید، حتی اگر سریع باشد. یک برنامه درباره حوزه کاری خودتان از یک گفت‌وگوی عمومی آسان‌تر است، هرچند تندتر باشد و واژه تخصصی‌تری داشته باشد.

از تمرین آهنگ تا یک تماس تلفنی

هر تخته این پل درباره کم کردن کاندیداهاست یا درباره انتظار داشتن فشردگی، و هیچ‌کدام درباره دقیق‌تر شنیدن هجا نیست. اول واژه دوهجایی به‌تنهایی، چون هجای دوم اولی را روشن می‌کند.

بعد یک برش، بیست بار، تا وقتی آهنگ‌های فشرده دیگر غافلگیر نکنند. بعد متن، بعد از شکست و نه پیش از آن، برای پیدا کردن دو سه جایی که با شنیده‌تان نمی‌خواند. بعد یک موضوع آشنا با سرعت کامل، جایی که پیش‌بینی چیزی برای سوار شدن دارد.

و آخر یک موضوع ناآشنا با یک چهره، که آخرین پشتیبان پیش از تلفن است. کرانه آخر واقعاً از هرچه پیش از آن است سخت‌تر است، و کسی که همه‌جا راحت است و پشت تلفن گم می‌شود پس‌رفت نکرده.

دو کرانه

از تمرین آهنگ تا یک تماس تلفنی

هر تخته درباره کم کردن کاندیداهاست یا درباره انتظار داشتن فشردگی. هیچ‌کدام درباره دقیق‌تر شنیدن هجا نیست.

چهار آهنگ، روی یک هجاجایی که تمرین اتفاق می‌افتد و نمره خوب است
  1. ۰۱واژه دوهجایی، به‌تنهاییهجای دوم همان چیزی است که اولی را روشن می‌کند
  2. ۰۲یک برش، بیست بارتا وقتی آهنگ‌های فشرده دیگر غافلگیر نکنند
  3. ۰۳متن، بعد از شکستبرای پیدا کردن دو سه جایی که با شنیده‌تان نمی‌خواند
  4. ۰۴موضوعی آشنا با سرعت کاملجایی که پیش‌بینی چیزی برای سوار شدن دارد
  5. ۰۵موضوعی ناآشنا، با یک چهرهآخرین پشتیبان، پیش از آنکه تلفن برش دارد
یک تماس تلفنی با یک غریبهنه چهره‌ای، نه موضوعی، نه تعمیری

تخته‌ها به ترتیب مفید شدن چیده شده‌اند و نه به ترتیب سختی. کرانه آخر واقعاً از هرچه پیش از آن است سخت‌تر است، و کسی که همه‌جا راحت است و پشت تلفن گم می‌شود پس‌رفت نکرده.

دو منبع، و یکی‌شان به دلیل جالبی زیرنویس دارد

تلویزیون چین با زیرنویس نویسه‌ای جای گشتن دنبال متن را می‌گیرد، که در بیشتر زبان‌ها بخش سخت کار است. تا ۲۰۲۶ رایگان است، و این قرارداد به این دلیل وجود دارد که کشور گونه‌های زیادی دارد و نویسه‌ها همه‌شان را به هم وصل می‌کنند.

Du Chinese جای گفت‌وگوی ضبط‌شده کتاب درسی را می‌گیرد، که چینی نوشتاری است اجراشده به‌آرامی. لایه رایگان دارد و بالاترش اشتراکی است، و کاربرد اصلی‌اش برای این صفحه این است که متن و صدا را همزمان و در سطح‌های مختلف می‌دهد.

خطا: انتخاب ماده بر اساس سرعتش

وقتی چیزی را نمی‌گیرید، وسوسه این است که دنبال ماده کندتر بگردید. برای چینی این کمکی نمی‌کند، چون گلوگاه اندازه نظام صوتی است و با کند شدن بزرگ‌تر نمی‌شود؛ کاندیداها همان تعدادند.

چیزی که کمک می‌کند آشنایی موضوع است. بهرام همان تماس تلفنی را وقتی دوباره با موضوع مشخص شنید کامل گرفت، و سرعت همان سرعت بود.

بعد از این هشت مورد

برای انتخاب ماده در سختی درست، مطلبی کمی بالاتر از سطح شما، و اینکه چرا همان‌جا نقطه شیرین است شرط اول را می‌بندد. برای تصمیم زیرنویس روشن، خاموش، یا انگلیسی، و اینکه هرکدام کِی کمک می‌کند همان تصمیم را حل کرده، و انتخاب اینکه چه تماشا کنید، و کاری که موقع تماشا باید بکنید روش تماشا را می‌دهد.

پرسش بعدی این است که آهنگ‌های فشرده در همان سرعت چه شکلی می‌شوند: چهار آهنگ، و کاری که در گفتار واقعی با آن‌ها می‌شود جواب می‌دهد، و واژه‌هایی که این هجاها را می‌سازند در واژه‌هایی که از دو حرف ساخته می‌شوند، و آن‌هایی که نمی‌شوند.

کنار این

بالای این