Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش مکالمه پرتغالیپرتغالی

دو نظام خطاب و تنها سه چیزی که میانشان مشترک است، هشت رشته‌ای که بعد از آن تصمیم می‌آیند، و چهار حرکتی که فقط یکی‌شان تمرین است.

۷بخش
۴دقیقه خواندن
۳عمق

چه کسی کدام ضمیر را می‌گیرد

نظام‌های خطاب، و آن یک چیزی که مشترک دارند

ستون‌ها دو کشورند و هم‌پوشانی میانشان، و آن هم‌پوشانی از چیزی که یک اسپانیایی‌دان انتظار دارد کوچک‌تر است.

  1. برزیل۴
    • voce، برای تقریباً همه
    • o senhor، a senhora، برای احترام
    • tu منطقه‌ای مانده، اغلب با شناسه‌های voce
    • a gente برای اول شخص جمع، با فعل مفرد
  2. پرتغال۴
    • tu، برای کسانی که می‌شناسید
    • o senhor، a senhora، برای کسانی که نمی‌شناسید
    • voce، که می‌تواند گستاخانه به گوش بیاید
    • هیچ ضمیری، با فعل سوم شخص
  3. هر دو۳
    • شکل رسمی شناسه سوم شخص می‌گیرد
    • اشتباه گرفتنش کل جمله را دوباره صرف می‌کند
    • هرچه طرف مقابل اول به کار برد، همان را برگردانید

ستون سوم تنها چیزی است که منتقل می‌شود، و همان بخشی است که انتخاب را گران می‌کند: ضمیر واژه‌ای نیست که دیر بشود عوضش کرد، تصمیمی است که بقیه جمله رویش ساخته می‌شود.

در پرتغالی ضمیر خطاب یک واژه نیست که بشود دیر عوضش کرد؛ تصمیمی است که بقیه جمله رویش ساخته می‌شود. شکل رسمی شناسه سوم شخص می‌گیرد، پس اگر اشتباه انتخاب کنید کل فعل دوباره صرف می‌شود و نه فقط یک واژه.

هشت مورد زیر همان تصمیم و رشته‌هایی است که بلافاصله بعدش لازم می‌شوند.

هشت رشته‌ای که بعد از تصمیم ضمیر می‌آیند

  • você در برزیل برای تقریباً همه، و o senhor یا a senhora برای احترام.
  • tu در پرتغال برای کسانی که می‌شناسید، و você آن‌جا می‌تواند گستاخانه به گوش بیاید.
  • a gente در برزیل جای اول شخص جمع می‌نشیند و فعل مفرد می‌گیرد.
  • Tudo bem هم سلام است، هم حال شما، هم جواب همان.
  • Pois é برای موافقت با چیزی که تازه گفته شد.
  • Então برای شروع کردن، جای «خب».
  • Obrigado اگر مردید و obrigada اگر زن، و این با شنونده کاری ندارد.
  • Fica bem برای بستن گفت‌وگو در پرتغال.

مریم در سمنان یک سال ماده برزیلی خوانده بود و در اولین تماس با یک اداره در پرتغال você گفت. کارمند مکث کرد و بعد رسمی ادامه داد. هیچ چیزی غلط نبود و هیچ‌کس هم چیزی نگفت؛ فقط از آن لحظه تا آخر تماس، لحن عوض شده بود.

دو نظام خطاب، و تنها چیزی که میانشان مشترک است

برزیل و پرتغال دو نظام جدا دارند و هم‌پوشانی‌شان از چیزی که یک اسپانیایی‌دان انتظار دارد کوچک‌تر است. در برزیل você تقریباً همه‌جا می‌رود و tu منطقه‌ای باقی مانده، اغلب با شناسه‌های você. در پرتغال tu برای آشناهاست، o senhor برای غریبه‌ها، و گاهی هیچ ضمیری در کار نیست و فعل سوم شخص کار را می‌کند.

آنچه مشترک است سه چیز است: شکل رسمی شناسه سوم شخص می‌گیرد، اشتباه گرفتنش کل جمله را دوباره صرف می‌کند، و قاعده امن یکی است، یعنی هرچه طرف مقابل اول به کار برد همان را برگردانید.

همان ستون سوم تنها چیزی است که منتقل می‌شود و همان است که انتخاب را گران می‌کند. ضمیر واژه‌ای نیست که آخر جمله بشود عوضش کرد؛ همان اول انتخاب می‌شود و همه چیز بعدش رویش سوار است.

چهار حرکت، و فقط یکی‌شان تمرین است

حرکت اول تطبیق ضمیر است: به جمله اول طرف مقابل گوش کنید و همان را برگردانید، که کاری است که گویشورها هم می‌کنند. حرکت دوم ده عبارت است با همان ضمیر چسبیده، یک‌تکه، برای گونه خودتان، تا وقتی خودکار شوند.

حرکت سوم یک دلیل برای ادامه دادن است: یک موضوع که برایتان مهم باشد و هنوز هیچ عبارتی برایش نداشته باشید. حرکت چهارم این است که با صدای بلند بخواهید تصحیحتان کنند، و بعد هفته ششم دوباره بخواهید، چون تصحیح‌ها بی‌سروصدا تمام می‌شوند.

ترتیب اهمیت دارد چون حرکت اول یک تصمیم را برمی‌دارد و حرکت آخر راحتی را. میان این دو، تنها بخشی که واقعاً تمرین است می‌نشیند و بسیار کوتاه‌تر از انتظار بیشتر زبان‌آموزان است.

ماده برزیلی است و اداره پرتغالی

تقریباً هر ماده پرتغالی که از ایران باز می‌شود برزیلی است، و پرونده‌های اقامت بیشتر به پرتغال می‌روند. پس ضمیری که در یک سال خودکار شده، همان ضمیری است که در مقصد کمی ناجور می‌نشیند.

ایستادن هیچ نشانه‌ای ندارد چون هیچ‌کس تصحیحتان نمی‌کند: você در پرتغال کاملاً فهمیده می‌شود و فقط لحن را عوض می‌کند. در یک تماس اداری یا یک مصاحبه کاری، همان لحن است که نتیجه را جابه‌جا می‌کند و هیچ‌وقت هم گزارش نمی‌شود.

کار درست این است که ماده را نگه دارید و فقط ستون خطاب را عوض کنید. ده عبارت با ضمیر مقصد، در یک هفته، و بقیه یک سال ورودی برزیلی هدر نمی‌رود. مریم همین کار را کرد و ماده‌اش را دور نریخت.

چهار حرکت، به ترتیب

رسیدن از یک سلام به یک گفت‌وگوی واقعی

هر قدم مجموعه‌ای از عبارت‌های ثابت در یک گونه است. هیچ‌کدام حذف‌شدنی نیستند و هیچ‌کدام گرامر نیستند.

  1. ۰۱ضمیری را که به کار بردند تطبیق بدهیدبه جمله اولشان گوش کنید و همان را برگردانید، که کار گویشورهاست
  2. ۰۲ده عبارت با ضمیر چسبیدهیک‌تکه، برای گونه خودتان، تا وقتی خودکار شوند
  3. ۰۳یک دلیل برای ادامه دادنیک موضوع که برایتان مهم است و هنوز عبارتی برایش ندارید
  4. ۰۴با صدای بلند بخواهید تصحیحتان کنندو هفته ششم دوباره، چون تصحیح‌ها بی‌سروصدا تمام می‌شوند

ترتیب اهمیت دارد چون قدم اول یک تصمیم را برمی‌دارد و قدم آخر راحتی را. میان این دو، تنها بخشی که واقعاً تمرین است می‌نشیند و بسیار کوتاه‌تر از انتظار بیشتر زبان‌آموزان است.

دو راه پیدا کردن کسی از همان کشور

italki با فیلتر کشور جای آموزشگاه محلی را می‌گیرد، که هر گونه‌ای را که معلمش حرف می‌زد یاد می‌داد. ساعتی پرداخت می‌شود و لایه ارزانش معلم‌های جامعه‌اند، و نکته عملی برای شما همان فیلتر کشور است: بدون آن، انتخاب گونه دوباره تصادفی می‌شود.

Tandem برای پیام صوتی جای دوست مکاتبه‌ای را می‌گیرد، و تبادل نوشتاری به‌جای گفتار نوشتن را تمرین می‌دهد. رایگان است، و اینجا فقط وقتی به کار می‌آید که حرف بزنید و نه تایپ کنید، چون تصمیم ضمیر در نوشتار دیده نمی‌شود.

خطا: عوض کردن ضمیر وسط جمله

وقتی وسط گفت‌وگو می‌فهمید ضمیر را اشتباه انتخاب کرده‌اید، وسوسه این است که همان‌جا عوضش کنید. مسئله این است که شناسه فعل با آن می‌آید، پس نصف جمله با یک نظام ساخته شده و نصف دیگر با نظام دیگر.

کار درست ماندن روی همان انتخاب تا آخر آن نوبت است و عوض کردنش در جمله بعدی. مریم در آن تماس تا آخر você گفت و در تماس بعدی از اول o senhor شروع کرد، و همان ساده‌ترین راه بود.

بعد از این هشت مورد

برای پیدا کردن کسی از همان کشور، تبادل‌ها، اپ‌ها، و اینکه یک جلسه مفید را چطور اداره کنید جای شروع است. برای اینکه تصحیح‌ها بی‌سروصدا تمام نشوند یک معلم چقدر می‌ارزد، و چه کاری را تنها می‌شود کرد لازم است، و برای تمرین بی‌کسی در اتاق حرف زدن همراه با یک ضبط، و کاری که درست می‌کند.

پرسش بعدی این است که با ضمیر، چه چیز دیگری عوض می‌شود: سه تفاوت، و هزینه‌شان یکی نیست جواب می‌دهد، و صداهایی که این رشته‌ها را می‌سازند در مصوت خیشومی، و باری که حمل می‌کند.

کنار این

بالای این