یک آزمون بیشتر نشانه‌گذاری انگلیسی را تمام می‌کند و هیچ دانش گرامری نمی‌خواهد: هر طرف ویرگول را جدا بپوشانید و بپرسید آیا خودش یک جمله کامل است. اگر هر دو طرف جمله بودند، ویرگول نمی‌تواند نگهشان دارد.
این پرتکرارترین خطای نشانه‌گذاری در انگلیسی است و برای فارسی‌زبان تقریباً حتمی، چون فارسی جمله‌ها را با «و» و «که» به هم می‌بندد و ویرگول در آن جای مکث نفس است و نه علامت ساختار.
هشت چیزی که با همین یک آزمون تمام می‌شوند
نیلوفر در بهشهر ویراستار فنی است و متن‌های انگلیسی همکارانش را پیش از ارسال می‌خواند. هشت سطر زیر همان‌هایی است که هر هفته تصحیح می‌کند.
- the meeting ran late, so the report was not signed. دو جمله کامل، و so بعد از ویرگول آن‌ها را نگه می‌دارد.
- the meeting ran late; the report was not signed. همان دو جمله، این بار با نقطه‌ویرگول، وقتی به هم نزدیک‌اند.
- never put a comma between a subject and its verb. تنها قاعده ویرگول که هیچ استثنایی ندارد.
- close an interruption with a second comma. ویرگول باز شده باید بسته شود.
- its means belonging to it. بدون آپاستروف، و همین یکی بیشتر از همه اشتباه می‌شود.
- it's means it is. با آپاستروف، و فقط همین یک معنا.
- the company's report is one company. آپاستروف پیش از s یعنی یکی.
- the companies' reports are several. آپاستروف پس از s یعنی چند تا.
چهار کاری که ویرگول انجام می‌دهد
وقتی آزمون بگوید ویرگول مجاز است، یکی از چهار کار را دارد انجام می‌دهد: جدا کردن اقلام یک فهرست، بستن یک عبارت آغازین، محصور کردن یک جمله معترضه، یا وصل کردن دو جمله وقتی یکی از and و but و so بعدش آمده باشد.
بیرون از این چهار کار، ویرگول کار دیگری ندارد. مهم‌ترین نتیجه‌اش همان سطر سوم فهرست است: میان فاعل و فعل هیچ‌وقت ویرگول نمی‌آید، هرقدر هم فاعل طولانی باشد و هرقدر هم گوینده آنجا نفس بگیرد.
جایی که کار می‌ایستد: ویرگول به عنوان جای نفس
در فارسی، ویرگول جایی می‌آید که خواننده مکث می‌کند، و این یک قرارداد کاملاً معتبر است. در انگلیسی، ویرگول ساختار جمله را گزارش می‌کند و مکث یک اثر جانبی است، نه دلیلش.
نتیجه‌اش این است که نویسنده فارسی‌زبان ویرگول را جایی می‌گذارد که جمله‌اش را بلند خوانده و نفس گرفته، و آن جا معمولاً دقیقاً میان فاعل طولانی و فعلش است. نیلوفر می‌گوید در هر متنی که به دستش می‌رسد، این یک الگو بیشتر از هر چیز دیگری تکرار می‌شود.
راهش این است که ویرگول را با آزمون بگذارید و نه با گوش. هر بار که خواستید ویرگول بگذارید، بپرسید کدام‌یک از آن چهار کار است؛ اگر هیچ‌کدام نبود، همان‌جا نگذاریدش، حتی اگر جمله بلند باشد. جمله بلندی که نفس می‌خواهد، مسئله ویرگول ندارد؛ باید کوتاه شود.
ابزاری که خطای چسبیدن جمله‌ها را می‌گیرد
LanguageTool تا ۲۰۲۶ هسته متن‌بازش رایگان است و روی رایانه خودتان اجرا می‌شود، و همین یک خطا را قابل اتکا می‌گیرد. جای ویرایشگر انسانی را نمی‌گیرد و برای این یک قاعده لازمش هم ندارید. تفاوت its و it's را هم علامت می‌زند، که هیچ غلط‌یاب املایی نمی‌گیرد چون هر دو واژه‌های درست انگلیسی‌اند.
لبه ماجرا: مجاز بودن، بهترین بودن نیست
آزمون فقط می‌گوید ویرگول قانونی است یا نه و نمی‌گوید بهترین انتخاب است یا نه. ویرگولی قانونی در جمله‌ای که باید دو جمله می‌شد، هنوز جمله‌ای است که باید دو جمله می‌شد.
تصمیم درباره طول و برش جمله، مسئله جداگانه‌ای است که در طول، ریتم، و جایی که جمله می‌شکند باز شده است. و آپاستروف، که در فارسی اصلاً وجود ندارد، همان جایی است که غلط‌یاب هم کور است، مثل باقی جفت‌هایی که در الگوهای پشت استثناها، و واژه‌هایی که همه غلط می‌نویسند فهرست شده‌اند.
پرسش بعدی این است که چه کسی این ویرگول‌ها را در متن انگلیسی شما می‌بیند. نویسنده خودش نمی‌بیند، چون معنا را از قبل می‌داند و جمله‌ها را کامل می‌خواند؛ همین است که بازخوانی متن خودتان را کم‌اثر می‌کند و در ایمیل، مقاله و گزارشی که مثل ترجمه خوانده نشود جایگزینش آمده است.