Faragiri

همهٔ زبان‌ها

آموزش حالت‌های اسم در آلمانیآلمانی

شانزده خانه جدول و ده شکلی که در آن هست، سطری که واقعاً هزینه دارد، و پرسشی که نه حرف اضافه دوحالتی را در هر جمله می‌بندد.

۷بخش
۵دقیقه خواندن
۳عمق

شانزده خانه

حرف تعریف معین، و خانه‌هایی که واقعاً عوض می‌شوند

سایه را بخوانید و نه واژه‌ها: بیشتر جدول تکرار می‌شود، و ستون مذکر تقریباً تمام تفاوت را حمل می‌کند.

سایه نشان می‌دهد که خانه چقدر از شکل نهادی بالای خودش فاصله گرفته است. هیچ چیز اینجا اندازه‌گیری نیست؛ شمارش تغییر است و مقدارها صفر و یک و دو هستند.

مذکرمونثخنثیجمع
نهادیپایهپایهپایهپایه
راییعوض شدهمانهمانهمان
براییعوض شدعوض شدعوض شدعوض شد
اضافیعوض شدعوض شدعوض شدعوض شد

سطری که بیشترین هزینه را دارد برایی است، چون هر خانه‌اش عوض می‌شود و چون در جمع، n هم روی خود اسم می‌نشیند. رایی، که هر دوره‌ای با آن شروع می‌کند، دقیقاً یک خانه را عوض می‌کند.

«کتاب را دیدم» یک نشانه روی مفعول دارد و همان کاری را می‌کند که Akkusativ آلمانی می‌کند. «کتابِ آن مرد» هم با کسره، همان کاری را می‌کند که Genitiv می‌کند. دو تا از چهار حالت آلمانی در فارسی شما کار می‌کنند؛ چیزی که تازه است این است که آلمانی نشانه را روی حرف تعریف می‌گذارد و نه روی یک واژه جدا.

جدول کوچک است و شانزده خانه دارد. هشت مورد زیر همان جدول به‌اضافه تصمیمی است که در هر جمله باید گرفته شود.

هشت چیزی که کل حالت‌ها را می‌پوشانند

  • der Mann, den Mann, dem Mann, des Mannes چهار حالت مذکر است و تنها ستونی که هر چهار بار عوض می‌شود.
  • die Frau, die Frau, der Frau, der Frau چهار حالت مونث است و دو شکل دارد، نه چهار شکل.
  • Ich gebe dem Kind das Buch یعنی کتاب را به بچه می‌دهم، با Dativ برای گیرنده.
  • mit، nach، von، zu همیشه Dativ می‌گیرند و هیچ استثنایی ندارند.
  • für، ohne، gegen، um همیشه Akkusativ می‌گیرند.
  • in den Park یعنی به سمت پارک و in dem Park یعنی داخل پارک.
  • «را» فارسی همان کاری را می‌کند که Akkusativ می‌کند، پس نقشش برایتان تازه نیست.
  • کسره اضافه فارسی همان کاری را می‌کند که Genitiv می‌کند.

نرگس در آبادان جدول را در یک شب حفظ کرد و فردا در جمله‌سازی هنوز غلط می‌گفت. مسئله حفظ نبود: نمی‌دانست der Frau در جمله‌اش Dativ است یا Genitiv، چون هر دو یک شکل دارند و تفاوتشان از نقش می‌آید و نه از ظاهر. جدول شانزده خانه دارد و ده شکل، و همان تفاوت است که کار می‌برد.

سطر گران، Dativ است و نه Akkusativ

در جدول حرف تعریف معین، بیشتر خانه‌ها تکرار می‌شوند. Akkusativ که هر دوره‌ای با آن شروع می‌کند دقیقاً یک خانه را عوض می‌کند: der به den. سه ستون دیگرش دست‌نخورده می‌مانند و همین است که در ماه اول آسان به نظر می‌رسد.

سطری که هزینه دارد Dativ است، چون هر چهار خانه‌اش عوض می‌شود و در جمع، n هم روی خودِ اسم می‌نشیند. Genitiv هم چهار خانه‌اش عوض می‌شود ولی در گفتار کم پیش می‌آید، پس بازده کار کردن رویش کمتر است.

نتیجه عملی این است که ترتیب متعارف دوره‌ها با ترتیب هزینه نمی‌خواند. سه هفته روی Akkusativ گذاشتن یعنی سه هفته روی یک خانه، و همان سه هفته روی Dativ چهار خانه به‌اضافه یک قاعده اسم را باز می‌کند.

نه حرف اضافه، و یک پرسش که همیشه جوابش می‌دهد

نه حرف اضافه هستند که هر دو حالت را می‌گیرند: in، an، auf، über، unter، vor، hinter، neben، zwischen. یک پرسش تصمیم را می‌گیرد و پرترافیک‌ترین قاعده زبان است: چیزی دارد به داخل آن جا می‌رود، یا از قبل آن‌جاست.

اگر به داخل می‌رود، Akkusativ: Ich gehe in die Küche. اگر از قبل آن‌جاست، Dativ: Ich bin in der Küche. حرف اضافه در حالت اول به «به کجا» جواب می‌دهد و در حالت دوم به «کجا».

تله این است که پرسش را حرکت بخوانید و نه جهت. کسی که در سالن دور می‌زند حرکت زیادی دارد و از هیچ مرزی رد نشده، پس حالت Dativ می‌ماند. همین یک تشخیص، بیشتر خطاهای این نه حرف اضافه را می‌بندد.

در ایران جدول حفظ می‌شود و نقش تمرین نمی‌شود

آموزش آلمانی در ایران جدول‌محور است و دلیلش قابل درک است: جدول قابل امتحان گرفتن است. آزمون کلاسی از شما شکل می‌پرسد و شکل را می‌شود در یک شب حفظ کرد، پس نمره بالا می‌رود.

چیزی که تمرین نمی‌شود تشخیص نقش است، یعنی اینکه در این جمله کدام حالت لازم است. همان جا هم است که در تولید غلط تولید می‌شود، و در نمره دیده نمی‌شود چون نمره از شکل می‌آید. کسی می‌تواند جدول را کامل بلد باشد و در هر جمله دومی حالت را اشتباه بگذارد.

تمرینی که این را می‌بندد وارونه است: به‌جای پرسیدن شکلِ Dativ مونث، جمله فارسی بردارید و فقط بگویید هر اسم کدام حالت است، بدون اینکه شکلش را بسازید. ده جمله در روز، و شکل‌ها را بعد از آن نگاه کنید. نرگس دو هفته این کار را کرد و خطاهایش نصف شد.

نه حرف اضافه، یک پرسش

in، an، auf، über، unter، vor، hinter، neben، zwischen

این نه‌تا هر دو حالت را می‌گیرند، و یک پرسش هر بار تصمیم را می‌گیرد. پرترافیک‌ترین قاعده این زبان است.

چیزی دارد به داخل آن جا می‌رود، یا از قبل آن‌جاست؟
  • به داخلش می‌رود
    راییحرف اضافه دارد به «به کجا» جواب می‌دهد
    • Ich gehe in die Küche
    • Er stellt es auf den Tisch
    • حرکت از یک مرز، و نه حرکت به‌طور کلی
  • از قبل آن‌جاست
    براییحرف اضافه دارد به «کجا» جواب می‌دهد
    • Ich bin in der Küche
    • Es steht auf dem Tisch
    • دور زدن داخل یک اتاق هم باز برایی است

تله این است که پرسش را حرکت بخوانید و نه جهت. کسی که در سالن دور می‌زند حرکت زیادی دارد و از هیچ مرزی رد نشده، پس حالت برایی می‌ماند.

دو ابزار، و جای عبارت روی کارت

Duden آنلاین جای همان یک حرف اختصاری دیکشنری چاپی را می‌گیرد، که جمع را در جدولی ته کتاب می‌گذاشت. تا ۲۰۲۶ رایگان است و جنس و صرف و جمع را در یک صفحه دارد، و همین سه‌تا با هم همان چیزی است که یک اسم آلمانی لازم دارد.

آنکی با یک عبارت حرف‌اضافه‌ای روی روی کارت، جای فهرست واژه با جنس در ستون کنارش را می‌گیرد. روی دسکتاپ و اندروید رایگان است و روی آی‌او‌اس یک بار پولی. تفاوت در طرز ساختن کارت است: mit dem Auto روی کارت، نه Auto با یک das کنارش.

خطا: حفظ کردن شکل پیش از تمرین نقش

جدول یک شب وقت می‌برد و نقش چند هفته، پس ترتیب طبیعی این است که اول جدول حفظ شود. مسئله این است که بعد از آن، حس بلد بودن می‌آید و کار روی نقش هیچ‌وقت شروع نمی‌شود.

der Frau مدرک این است: یک شکل و دو نقش، و هیچ مقدار حفظ کردن جدول نمی‌گوید کدام‌یک در جمله شما لازم است. جدول ده شکل دارد و زبان چهار نقش، و کار در فاصله میان این دو عدد است.

بعد از این هشت مورد

برای ساختن کارتی که عبارت را نگه دارد، ساختن کارتی که یاد بدهد، نه کارتی که روی هم انباشته شود همان تغییر را باز می‌کند. برای اینکه نقش‌ها در گفتار تصحیح شوند یک معلم چقدر می‌ارزد، و چه کاری را تنها می‌شود کرد لازم است، و برای دیدن حالت‌ها در متن واقعی مطلبی کمی بالاتر از سطح شما، و اینکه چرا همان‌جا نقطه شیرین است.

پرسش بعدی این است که این حالت‌ها در کدام جای جمله می‌نشینند، چون شکل درست در جای غلط هم غلط است: ترتیب واژه‌ای که فعل را جابه‌جا می‌کند، و قاعده‌هایش جواب می‌دهد، و همان تصمیم در لحظه حرف زدن در ساختن جمله وقتی فعل ته آن است.

کنار این

بالای این